ကမာၻတစ္ျခမ္းမွ အလြမ္းည

မီး႐ွဴးမီးပန္းလို
တလက္လက္ေတာက္ေနတဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႔
ဟိုဟိုဒီဒီ လမ္းထ ေလွ်ာက္မိတယ္
ဒီဘက္ ကမာၻျခမ္းမွာေတာ့
မသိမသာ အကန္းပါလား

ဆီမီးခြက္ထဲက မီးစာလို
တလက္လက္ ေတာက္ပခြင့္လည္းမရခဲ့

မီးပံုးပ်ံေတြလို
ငါ့စိတ္ကူးေတြ လႊတ္တင္မိတယ္

ေဗ်ာက္အိုးေတြ
တေဗာင္းေဗာင္း ေဖာက္ေနသလိုပါပဲ
ငါရင္ေတြ တေျဗာင္းေျဗာင္း ေပါက္ေနခဲ့တယ္

ဟိုဘက္ ကမာၻျခမ္းမွာေတာ့
ဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္
ေခတ္အဆက္ဆက္ ကန္ေတာ့ခန္းေတြနဲ႔
ရပ္ကြက္လမ္းေတြလည္း အလင္းဆန္းေနေတာ့မယ္

ငါတို႔ရပ္ကြက္လမ္းက ကာလသားေတြ
ဘႀကီးသာေဖ ေလာ္နဲ႔
ကာရာအိုေက ေအာ္လို႔
အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ေနေရာ့မယ္

ငါတို႔အိမ္မွာလည္း
အေဖ့တပည့္ေတြက
အေဖ့ကို လာကန္ေတာ့လို႔
ၾကြက္နီတစ္ေယာက္
ေဗ်ာက္အိုး ေဖာက္ေနေရာ့မယ္

ဒီဘက္ ကမာၻျခမ္းမွာေတာ့
မီး႐ွဴးမေဖါက္ မီးစာမေတာက္ဘဲ
ကိုယ့္ဖေယာင္းနဲ႔ကိုယ္ ေတာက္
ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကိုယ္ ေဗ်ာက္အိုးေဖာက္ခဲ့ေပါ့

ရင္ဘတ္ေပါက္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။

ေလျပည္ (၅-၉-၂၀၀၉၊ ည ၁၁း၄၅)

နွစ္သက္မိေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္


ေမတၱာအားျဖင္႔
ခုိင္နုငယ္