tag:blogger.com,1999:blog-11150251053877890612012-02-04T10:57:13.014-08:00ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.comBlogger451100tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-2326650972708455342011-12-06T19:40:00.000-08:002011-12-06T19:41:36.575-08:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">သူလုိငါလုိ<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ျဖတ္သြားျဖတ္လာ</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">အင္တာနက္<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ကမာၻထဲမွာ</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">မင္းကုိ အမွတ္မထင္ဆုံေတြ႕ခဲ႔တယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ဒါေပမယ္႔ သူငယ္ခ်င္း</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">အမွတ္မထင္ ဆုံေတြ႔ခဲ႔တဲ႔မင္းကုိ</span></p><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> </span><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါေလးေလးနက္နက္ ခင္တယ္။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"></span></p><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> </span><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">တစ္ခ်ိဳ႕ ေမတၱာတရားေတြက</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ထူးဆန္းတယ္<span style="mso-spacerun:yes"> </span>သူငယ္ခ်င္း</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">မင္းနဲ႔ငါ႔ၾကားမွာ အေနနီးစပ္မူ႕ဆုိတာ</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ခပ္ပါးပါးေတာင္ မရွိခဲ႔ဖူးဘူး။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ဒါေပမယ္႔ သူငယ္ခ်င္း</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">မင္းနဲ႔ငါ ရင္ဘတ္ခ်င္းနီးခဲ႔ၾကတယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">မင္း၀မ္းနည္းတဲ႔ခါနာက်င္တဲ႔ခါ ငါ႔ရင္ဘတ္နဲ႔</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ပခုံးတစ္ဖက္ဟာ မင္းအတြက္အျမဲရွိမယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ဒီလုိပဲ သူငယ္ခ်င္း</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">မင္းေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ႔ခါ ငါလည္းထပ္တူေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ျပန္တယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ဒါဟာ ငါတုိ႔နွစ္ေယာက္ၾကားက ေမတၱာတရားပါပဲ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ေလာကဓံရဲ႕ အေကာင္းအဆုိးေတြၾကားမွာ</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ငါတုိ႔ေတြ အမွားအမွန္ကုိ ေ၀ဖန္နုိင္စြမ္းနည္းခဲ႔ၾကတယ္။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ဒီအခါ စာေပေကာင္းေတြ မင္းမ်ားမ်ားဖတ္ရွဴ႕ပါ။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ျပီးေတာ႔….အရြယ္ေရာက္သမီးပ်ိဳမင္းအတြက္</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ငါေလးေလးနက္နက္ မွာခ်င္တယ္ သူငယ္ခ်င္း</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ငါတုိ႔ေတြ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အခ်စ္ကုိျမတ္နုိးခြင္႔ရွိတယ္</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ဒါေပမယ္႔ ကုိးကြယ္ခြင္႔မရွိဘူး သူငယ္ခ်င္း</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">အခ်စ္ဟာ ငါတုိ႔ကုိ တစ္ခါတစ္ရံ ကေလးဆန္ေစတယ္</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">ဒါေပမယ္႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ငါတုိ႔ေတြ အခ်စ္ကုိ ဘ၀နဲ႔ရင္းျပီး</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">မုိက္မဲခြင္႔ မရွိဘူး သူငယ္ခ်င္း</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">သူငယ္ခ်င္းေရ……………</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family:Zawgyi-One">အေျခအေနအရမင္းနဲ႔ငါမေတြ႔ဆုံနုိင္ၾကေသးေပမယ္႔</span></p><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> </span><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" align="center"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တစ္ခ်ိန္မွာ ကံၾကဳံလုိ႔မဟုတ္ပဲ ဆုံေတြ႔ခ်င္ပါေသးတယ္။</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center">ေမတၱာအားျဖင္႔</p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center">ခုိင္နုငယ္<br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-232665097270845534?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-63516650811467640752011-11-02T19:37:00.000-07:002011-11-02T19:39:49.992-07:00<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရုပ္ရွင္လက္မွတ္ေလး တစ္ေစာင္ေလာက္ေတာင္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္ဟာ အေလးထားမခံခဲ႔ရဘူးေနာ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> မင္းေပးတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မူ႕ဆုိတာ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္႔ ကုိ ကုိယ္ ကလိထုိးရယ္(ရီ)ရတဲ႔</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> တစ္ခန္းရပ္ဟာသေလာက္ေတာင္ </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အထေျမာက္စြာ မေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ရဖူးဘူးေနာ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ထားပါ….</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္ဟာ ရုိးသားမုိက္မဲစြာခ်စ္ခဲ႔မိတာ</span><br /><br /> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> လူတစ္ေယာက္က အျခားတစ္ေယာက္ကုိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ခ်စ္ဖုိ႔ဆုိတာ အတိတ္ကံပါမွ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္ဟာ အဲဒီအတိတ္ကံေလးကုိ ခုတုံးလုပ္ျပီး</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ပစၥဳပၸာန္ရဲ႕ ကံ၊ဥာဏ္၊ဝိရိယေလးနဲ႔</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္တုိ႔နွစ္ေယာက္ရဲ႕ အနာဂါတ္ကုိ ဆြဲဆန္႔ထားခဲ႔ခ်င္မိတာ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> တကယ္ပါ……..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္ဟာ ရုိးသားမုိက္မဲစြာခ်စ္ခဲ႔မိတာ</span><br /><br /> <br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ခ်စ္သူ ေလွ်ာက္မဲ႔ ခရီးလမ္းေလးအတြက္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္ဟာ မေသခ်ာမေရရာတဲ႔ ၀န္ထုပ္၀န္ပုိးကေလးဆုိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အဆင္မေျပတဲ႔ခါ လက္ျပနုတ္ဆက္စရာမလုိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> “စစ္မွန္တဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားဆုိတာ ခ်စ္သူကုိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တာ…သူ႕ကုိ ခ်စ္တယ္လုိ႔ တစ္ဖြဖြေျပာျပီး</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္႔ ကုိ ကုိယ္ ခ်စ္ေနဖုိ႔မွ မဟုတ္ပဲ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ဒီစာေၾကာင္းေလးကုိပဲ ဂါထာတစ္ပုဒ္လုိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္ ခဏခဏ ရြတ္ေနမိတယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ေသခ်ာပါတယ္…..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ကုိယ္ဟာ ရုိးသားမုိက္မဲစြာ ခ်စ္ခဲ႔မိတာ</span><br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br /><br />ခုိင္နုငယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-6351665081146764075?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-70596495208147529212011-10-27T19:11:00.001-07:002011-10-27T19:21:47.356-07:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေဖေဖ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> သမီးခုတေလာ ခဏခဏ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေနမေကာင္းျဖစ္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ျပီးေတာ႔ေလ…………</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ခဏခဏလည္း အပူေလာင္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> မီးဆုိတာ အပူေလာင္တတ္တယ္လုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေဖေဖ ေျပာမွာလားဟင္!!!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> သမီးေလ ေျခေဆာ႔လက္ေဆာ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> မီးပ်ိဳခဲ႔တာ မဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ပူမွန္းသိရက္နဲ႔ တယုတယပ်ိဳးခဲ႔မိတာပါ။</span><br /> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေဖေဖ………</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> အနီးအေ၀း အကြာအေ၀းဆုိတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> စိတ္နဲ႔ပဲ ဆုိင္တယ္တဲ႔ ျဖစ္နုိင္ပါ႔မလားဟင္!!!!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ဒါေပမယ္႔ေလ….</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> စိတ္ကုိ စိတ္နဲ႔လွည္႕စားခံရတာ အဆုိးဆုံးပါပဲ။</span><br /> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> မိန္းမတုိ႔ရဲ႕ ပူေဆြးေသာကက ေႏြမုန္တုိင္းလုိပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> တုိေတာင္းသေလာက္ ျပင္းထန္တယ္တဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ဟုတ္မွာပဲေနာ္…..</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ခံစားမူ႕ကုိ လြယ္လင္႔တကူ ထုတ္မျပတတ္ဖုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေယာက်ာ္းဆန္ဆန္ ေနနည္းဆုိတဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေဖေဖ႔ရဲ႕ သင္ရုိးညြန္းတမ္းေတြထဲ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေနသားတက်ရွိေနခဲ႔ေပမယ္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> က်ေနာ္……က်ေနာ္လုိ႔ နာမ္စားသုံးလုိက္ရတဲ႔အခါတုိင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> သမီး နွလုံးသားကေတာ႔ မိန္းမသားဆန္ေနခဲ႔တယ္။</span><br /> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေမတၱာဆုိတာ အသြားအျပန္ ရွိေပမယ္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> တုိက္ရုိက္ အခ်ိဳးက်ခ်င္မွ က်တယ္ဆုိတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ဟုတ္မွာပဲေနာ္……</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> သမီး လူလားမေျမာက္ေသးဘူးလုိ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေဖေဖ အျပစ္တင္ေနမလားဟင္ !!!</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> သမီးက ေဖေဖ႔သမီးပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> အပုိေတာင္းရမွာ ရွက္ရြံ႕တတ္သေလာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေပးသေလာက္ေလးေတာ႔ ျပန္လုိခ်င္မိတယ္။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">(Blog ကလည္း မေရာက္တာၾကာလုိ႔ သစၥာမရွိေတာ႔ဘူးရယ္ :) ....ပုံတင္တာ ဘယ္လုိမွ တင္မရ၀ူး :( :(</span><br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-7059649520814752921?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-22400427354822856212011-10-12T20:18:00.000-07:002011-10-12T20:25:39.911-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-nWfGJOYKX9U/TpZZy-MlyyI/AAAAAAAAAO4/CIBbiaTjsBY/s1600/images.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 259px; height: 194px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-nWfGJOYKX9U/TpZZy-MlyyI/AAAAAAAAAO4/CIBbiaTjsBY/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5662812313689115426" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မီး႐ွဴးမီးပန္းလို</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တလက္လက္ေတာက္ေနတဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟိုဟိုဒီဒီ လမ္းထ ေလွ်ာက္မိတယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒီဘက္ ကမာၻျခမ္းမွာေတာ့</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မသိမသာ အကန္းပါလား</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဆီမီးခြက္ထဲက မီးစာလို</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တလက္လက္ ေတာက္ပခြင့္လည္းမရခဲ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မီးပံုးပ်ံေတြလို</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ငါ့စိတ္ကူးေတြ လႊတ္တင္မိတယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေဗ်ာက္အိုးေတြ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တေဗာင္းေဗာင္း ေဖာက္ေနသလိုပါပဲ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ငါရင္ေတြ တေျဗာင္းေျဗာင္း ေပါက္ေနခဲ့တယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟိုဘက္ ကမာၻျခမ္းမွာေတာ့</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေခတ္အဆက္ဆက္ ကန္ေတာ့ခန္းေတြနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရပ္ကြက္လမ္းေတြလည္း အလင္းဆန္းေနေတာ့မယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ငါတို႔ရပ္ကြက္လမ္းက ကာလသားေတြ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဘႀကီးသာေဖ ေလာ္နဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကာရာအိုေက ေအာ္လို႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ေနေရာ့မယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ငါတို႔အိမ္မွာလည္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အေဖ့တပည့္ေတြက</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အေဖ့ကို လာကန္ေတာ့လို႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ၾကြက္နီတစ္ေယာက္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေဗ်ာက္အိုး ေဖာက္ေနေရာ့မယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒီဘက္ ကမာၻျခမ္းမွာေတာ့</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မီး႐ွဴးမေဖါက္ မီးစာမေတာက္ဘဲ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ့္ဖေယာင္းနဲ႔ကိုယ္ ေတာက္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကိုယ္ ေဗ်ာက္အိုးေဖာက္ခဲ့ေပါ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရင္ဘတ္ေပါက္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေလျပည္ (၅-၉-၂၀၀၉၊ ည ၁၁း၄၅)</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">နွစ္သက္မိေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္<br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-2240042735482285621?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-75705265977745742032011-09-22T23:55:00.000-07:002011-09-23T01:06:47.262-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-bYABRCH_Dsw/TnwzE7UJXFI/AAAAAAAAAOw/b0wLzuaXQUM/s1600/312554_1511882014229_1749757486_738194_885295557_n.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 254px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-bYABRCH_Dsw/TnwzE7UJXFI/AAAAAAAAAOw/b0wLzuaXQUM/s320/312554_1511882014229_1749757486_738194_885295557_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5655451391805185106" border="0" /></a><br /><br /><br /><div class="mbl notesBlogText clearfix"><div><p>အို...သတို႔သမီး</p><p>ေလာကမွာ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူႏွင္႔</p><p>ေပါင္းသင္းရျခင္းသည္လည္း ဒုကၡ။</p><p> </p><p>အို...သတို႔သမီး</p><p>ေရြးခ်ယ္ခြင္႔မရွိတဲ႔ သမုိင္းခရီးတစ္ေကြ႕မွာ</p><p>ၾကင္ယာလင္သား ဘီလူးဘံုသားမို႔</p><p>လင္ဆုိးမယား တဖားဖားဘ၀ေပါ႔။</p><p> </p><p>အို...သတို႔သမီး</p><p>သင္႔ရဲ႕အေသြးအသား</p><p>ေသာက္စားယစ္မူးရံုတင္မက</p><p>အေတာသတ္မရတဲ႔ ေလာဘသားလက္မွာ</p><p>အသင္႔အလွကို ဖ်က္ဆီးပစ္ၾကေတာ႔မယ္။</p><p> </p><p>အို...သတို႔သမီး</p><p>ခံတြင္းပ်က္ေနတဲ႔ ေၾကာင္ဖားလက္ထဲမွာ</p><p>သင္႔ရဲ႕ေတာင္ပံခတ္သံမ်ား ပ်က္စီးရေတာ႔မယ္</p><p>ခုေတာ႔...</p><p>သင္႔ရဲ႕စီးဆင္းသံဟာ ေနာက္ဆံုးရႈိက္သံေတြလား</p><p>သင္႔ရဲ႕စီးဆင္းျခင္းမွာ ေနာက္ဆံုးမ်က္ရည္ေတြလား။</p><p> </p><p>အို...သတို႔သမီး</p><p>သင္ႏွင္႔ထပ္တူ ရင္ႏွင္႔အမွ်ခံစားရလည္း</p><p>ရာဇ၀င္ေမာ္ကြန္းကမၺည္းမွာ</p><p>အညတရခရီးသည္ ကဗ်ာဆရာကၽြႏ္ုပ္</p><p>သင္႔အတြက္ ဘာမ်ားလုပ္ေပးႏုိင္ဦးမွာလဲ။</p><p> </p><p>အို...သတို႔သမီး</p><p>သင္႔အတြက္ ဘာမွလုပ္မေပးႏုိင္ေတာ႔တဲ႔ကၽြႏ္ုပ္</p><p>သင္႔ကမ္းနံေဘးမွာ ပဆစ္တုပ္</p><p>ဒီကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ ေတာင္းပန္လုိက္ရပါသည္</p><p>“..........” “...........” ။</p><p> </p><p>သစ္ခက္အိမ္ ( အမွတ္တရဧရာ၀တီ...စက္တင္ဘာလ 2011..ပိေတာက္ပြင္႔သစ္မဂၢဇင္း)</p></div></div><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-justify:distribute-all-lines"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </p><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One">စာမေရးျဖစ္တာ အေတာ္႔ကုိၾကာေနခဲ႔ပါျပီ။<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>အလုပ္အေျခအေန <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင္႔</span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One;">စာေရးခ်င္တဲ႔အခါ မွတ္စုစာအုပ္ေလးထဲမွာပဲ ေရးျခစ္မွတ္သားထားခဲ႔ရပါတယ္။ <span style="mso-spacerun:yes"> </span><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အေရာက္လာ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>စာဖတ္သူမိတ္ေဆြေတြ အတြက္ ဘေလာပ္႔ေပၚ ပုိစ္႔အသစ္<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>မတင္နုိင္ျဖစ္ေနခဲ႔</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One">ေပမယ္႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဒီေန႔</span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဧရာ၀တီကုိ ခ်စ္ျမတ္နုိးသူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မိခင္ ဧရာ၀တီအတြက္ ေဆာင္းပါး</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပုိစ႔္ရည္ရြယ္ေရးသားထားေပမယ္႔ တစ္ပုိင္းတစ္စနဲ႔ မိခင္ ဧရာ၀တီအတြက္ တာ၀န္မေက်သလုိ <span style="mso-spacerun:yes"> </span><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One">ခံစားေနရ</span><span style="font-family: Zawgyi-One;">ခ်ိန္မွာ မနက္ပုိင္းက ဆရာသစ္ခက္အိမ္ရဲ႕ ကဗ်ာေလးဖတ္မိရင္း <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အထူးၾကိဳက္နွစ္သက္မိ</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One">ရလုိ႔ဆရာ႔ဇနီး မေ၀(စီးပြားေရးတကၠသိုလ္) ဆီကေနခြင္႔ျပဳေတာင္းယူေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။</span></p> <br /><span style=" ;font-family:Zawgyi-One;font-size:12pt;" ><br /></span><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-justify:distribute-all-lines"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:18.0pt;color:red;">“မိခင္ ဧရာ၀တီ အတြက္”</span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align:justify;text-justify:distribute-all-lines"><b><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:18.0pt;color:red;">“ဧရာ၀တီၿမစ္ဆုံဆည္ စီမံကိန္းကို အၾကြင္းမဲ့ ကန္႕ကြက္ပါတယ္”</span></b><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></p><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေမတၱာအားျဖင္႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ခုိင္နုငယ္</span><br />၂၃.၀၉.၂၀၁၁<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-7570526597774574203?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-69989444294679071842011-05-15T19:45:00.000-07:002011-05-15T21:11:54.768-07:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </p><p><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁) အစားခ်င္ဆံုး အစားအစာ - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>လတ္တေလာ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>စားခ်င္ေနတာက <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေၾကးအုိးေပါ႔ေနာ္။ (အူးအုပ္ကေတာ႔ ေျပာပါတယ္ ဘေလာပ္႔ျပန္ေရးရင္ ၀ယ္ေကြ်းမယ္တဲ႔….. :)</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂) ေန႕တုိင္းစားျဖစ္တဲ႕ အစား - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဒါကေတာ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အထူးေျပာစရာလုိမယ္မထင္ပါဘူး<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေန႔တုိင္း စားျဖစ္ေနတာ ထမင္းနဲ႔ဟင္းေပါ႔ေနာ္။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃) အလိုခ်င္ဆံုး ေရေမႊး - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အင္း…..အပုပ္ေကာင္ကုိ ရုပ္ေဆာင္ေနမွန္း <span style="mso-spacerun:yes"> </span>သိေနေတာ႔လည္း အလုိခ်င္ဆုံးေရေမႊးရယ္လုိ႔ခေရဇီမျဖစ္မိပါဘူး။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄) သံုးျဖစ္ေနတဲ႕ ေရေမႊး - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ကုိယ္သင္း <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ရနံ႔ေလးက <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေမႊးေနတာပဲလုိ႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေျပာတာမုိ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ကုိယ္႔ဖာသာေျပာတာပါ) …. :) <span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေထြေထြထူးထူး ေရေမႊးကုိ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>မသုံးျဖစ္ပါဘူး။ကုိယ္က ေရေမႊးနံ႔ျပင္းရင္ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေခါင္းမူးတတ္တာမုိ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ရနံ႔ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ေလးေတြပဲ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>သုံးျဖစ္ပါတယ္။ ေရေမႊးတံဆိပ္ေတာ႔ ေျပာေတာ႔၀ူးေနာ္</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၅) အလိုခ်င္ဆံုး ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>မျဖစ္နုိင္မွန္းသိရက္နဲ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဆႏၵနဲ႔ဘ၀ တစ္ထပ္တည္း က်ပါေစဆုိတဲ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဆုေပးစကား<span style="mso-spacerun:yes"> </span>လက္ေဆာင္မ်ိဳးေပါ႔ေနာ္….။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၆) အလိုခ်င္ဆံုး ဖံုး - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အလုိခ်င္ဆုံးဖုံးရယ္လုိ႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span>မရွိပါဘူး။ ဆက္သြယ္ေရး<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဧရိယာအတြင္းမွာ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဆက္သြယ္လုိ႔ ရေနနုိင္ရင္ ျပီးတာပါပဲ။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၇) သံုးျဖစ္ေနတဲ႕ဖံုး - အသံပဲၾကားလုိ႔ရနုိင္တဲ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>NOKIA <span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဖုန္းစုတ္ေလးပါ…..ခုေတာ႔ ဇရာကစကား<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေျပာလာလုိ႔ပဲျဖစ္မယ္ အသံေတာင္သိပ္မထြက္ေတာ႔ဘူးရယ္။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၈) အရူးသြပ္ဆံုးအရာ - ပင္လယ္ကမ္းေျခလုိ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေနရာမ်ိဳးမွာ<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>အလင္းေရာင္ရွိေနမဲ႔ မနက္ခင္းအလွေတြ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အလင္းေရာင္<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေပ်ာက္ကြယ္နီးစဲစဲ<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ညေနခင္းအလွေတြကုိ ဗီြဒီယုိကင္မရာေလးနဲ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အနီးအေ၀း <span style="mso-spacerun:yes"> </span>လုိသလုိ ခ်ဳံ႕ခ်ဲ႕ျပီး သဘ၀အလွကုိ ခံစားၾကည္႔ခ်င္တယ္။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၉) အနီးစပ္ဆံုး ဂီတ - လူလစ္ရင္ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>သီးခ်င္းဆုိတာ<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ခပ္တုိးတုိးေလး<span style="mso-spacerun:yes"> </span>သီခ်င္း ညည္း<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ရတာမ်ိဳးေပါ႔။<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဥပမာေရခ်ိဳးခန္းလုိ ေနရာမ်ိဳးေပါ႔……</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၀) အလိုခ်င္ဆံုး စာအုပ္ - မရိွပါဘူး။ ေတာ္သလုိ သင္႔သလုိ မွတ္ရမွာ ကုိယ္႔ခ်င္႔ခ်ိန္ဥာဏ္ပဲမုိ႔ ၾကဳံတဲ႔ စာအုပ္ဖတ္ျဖစ္လုိက္တာပါပဲ။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၁) အခုဖတ္ျဖစ္ေနတဲ႕ စာအုပ္ - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အရွင္ဆႏၵာဓိကရဲ႕ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>“တစ္ေယာက္တည္းေန တစ္စိတ္ တည္းထားတဲ႔”<span style="mso-spacerun:yes"> </span>တရားဖတ္မွ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>အသက္ရွည္ဆုိေတာ႔လည္း.…….<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဒါေလးေတြရွာေဖြ ကာဖတ္ေနမိတယ္။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၂) အၾကားခ်င္ဆံုး စကား - မုသားမပါတဲ႔ အခ်ိဳဆုံးစကား</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၃) အျဖစ္ခ်င္ဆံုး ဆႏၵၵ -<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ျဖစ္သင္႔တာေတြထဲ<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ျဖစ္ခ်င္တာေတြ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေပ်ာက္ဆုံးေနခဲ႔ရတာ ၾကာခဲ႔ျပီမုိ႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ျဖစ္ခ်င္တဲ႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဆႏၵတစ္စုံတစ္ရာရယ္<span style="mso-spacerun:yes"> </span>မရွိေတာ႔ပါဘူး။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၄) အလိုခ်င္ဆံုးဆု - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဆုေတာင္းတုိင္းလည္း<span style="mso-spacerun:yes"> </span>မျပည္႔၀နုိင္သလုိ<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေတာင္းတဲ႔ဆုကလည္း ကုိယ္တုိင္<span style="mso-spacerun:yes"> </span>က်င္႔ၾကံၾကိဳးကုပ္<span style="mso-spacerun:yes"> </span>အားထုတ္နုိင္မွဆုိေတာ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>သိျပီး <span style="mso-spacerun:yes"> </span>မလုပ္နုိင္ေသးတဲ႔ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ရလြယ္ေရာက္လြယ္ရပါလုိ၏ေပါ႔။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၅) အသြားခ်င္ဆံုး ေနရာ - လတ္တေလာသြားခ်င္ေနတာ ပင္လယ္ကမ္းေျခ</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၆) သြားျဖစ္ေနတဲ႕ေနရာေတြ - အလုပ္နဲ႔အိမ္။ အိမ္နဲ႔အလုပ္</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၇) အၾကည္႕ခ်င္ဆံုး ရုပ္ရွင္ - ခုတေလာ ဟာသဇာတ္လမ္းေလးေတြ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ပဲၾကည္႔ခ်င္ေနတယ္။ လတ္တေလာၾကည္႔ျဖစ္ေနတဲ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ရုပ္ရွင္ကေတာ႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span>အၾကည္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ေရးဖြဲ႔ ဇာတ္ညႊန္းခြဲထားတဲ႔ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>“ခ်စ္ကံပြင္႔နဲ႔ မေခ်ာေလးဆယ္” <span style="mso-spacerun:yes"> </span>(မၾကည္႔ရေသးသူမ်ား ၾကည္႔ျဖစ္ေအာင္ ဤကားေၾကာ္ျငာပါ။ ေတာ္ေတာ္ ရယ္ရပါတယ္)</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၈) အေျပာခ်င္ဆံုး စကား - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အရာရာတုိင္းကုိ<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေမတၱာျဖင္႔သာ<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေရွ႕ရူ႕ပါ။<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဧကန္ စိတ္နွလုံးေအးခ်မ္းပါလိမ္႔မယ္လုိ႔။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၉) အယံုၾကည္ဆံုး လူသား -<span style="mso-spacerun:yes"> </span>မိမိကုိယ္ကုိ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ကုိယ္သာလွ်င္ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ကုိးကြယ္ယုံၾကည္ရာမုိ႔ကုိယ္႔ကုိ ကုိယ္ပဲ ယုံၾကည္တယ္။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၀) မယံုၾကည္ဆံုးအရာ - အတင္းအဖ်င္းဆုိတဲ႔ သတင္းစကား</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၁) အမုန္းဆံုးအရာ - ဥေပကၡာ ျပဳထားလုိ႔ ရွိကုိ မရွိပါဘူး။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၂) အေသာက္ျဖစ္ဆံုး အေအး - လိေမၼာ္ရည္</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၃) လတ္တေလာ အထိေတြ႕ဆံုး အရာ -<span style="mso-spacerun:yes"> </span>*Sky Blue*၀က္စကားနဲ႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ငွားေျပာရရင္ လတ္တေလာ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ထိေတြ႔ေနတာ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ကြန္ျပဴတာနဲ႔ကီးဘုတ္ပါ။ :)</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၄) မေကာင္းတဲ႕ က်န္းမာေရး - ေခါင္းေလွ်ာ္ျပီးတုိင္း နွာေခါင္းပိတ္တတ္တာ။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၅) အေကာင္းဆံုးအေဖာ္ - <span style="mso-spacerun:yes"> </span>သတိတရား နဲ႔အသိတရား<span style="mso-spacerun:yes"> </span>(တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လႊတ္ထြက္<span style="mso-spacerun:yes"> </span>သြားတတ္တာမုိ႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span>သူ႔တုိ႔ကုိအမိဖမ္းနုိင္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားေနဆဲေပါ႔။)</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၆) လက္ရွိအၾကိဳက္ဆံုး သီခ်င္း - ၀ုိင္းစုရဲ႕ မက္ေလာက္စရာ အေခြထဲက (လမ္းမၾကီးရဲ႕ေဘး)</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၇) အေၾကာက္ဆံုးအလုပ္ - ကုိယ္႔ေၾကာင္႔ သူတစ္ပါးစိတ္ဒုကၡေရာက္ေစမယ္႔အလုပ္</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၈) တန္ဖုိးထားဆံုးအရာ -ေမတၱာတရား၊ ကုိယ္က်င္႔တရား</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၉) အေၾကာက္ဆံုး တိရိစာၦန္ -<span style="mso-spacerun:yes"> </span>တီေကာင္၊<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ပက္က်ိ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>(အဲလုိေပ်ာ႔စိစိ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>အေကာင္ေတြကုိ သိပ္ေၾကာက္တာ)</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃၀) ေတြ႕ျဖစ္ေနတဲ႕ဘေလာ႔ဂ္ဂါေတြ -<span style="mso-spacerun:yes"> </span>အူးအုပ္*အုပ္ၾကီး*၊ကုိေဇာ္၊ ဦးေမာင္ *ေမာင္ပါလ*<span style="mso-spacerun:yes"> </span>၊ကုိမုိးယံ၊ေနေဇာ္လင္း။ ဒါနဲ႔စကားမစပ္ ရပ္၀န္းတစ္ခုတည္းမွာ အတူရွိေနတဲ႔အိန္ဂ်ယ္ရွ္ပါနဲ႔လည္း ကံၾကဳံရင္ အျပင္မွာ ဆုံးဖူးခ်င္ေသးပါေၾကာင္း။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃၁) အျပင္သြားတုိင္းပါတဲ႕ ပစၥည္း - ဟုိ နုိင္ငံကူလက္မွတ္လုိ႔ ေခၚတဲ႔ အနီေရာင္စာအုပ္ရယ္၊ထီး၊ဖုန္း</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃၂)စိတ္အညစ္ဆံုးအခ်ိန္ - မင္းသေဘာလုိ႔ ေျပာခံရတဲ႔ခ်ိန္ ဥေပကၡာျပဳခံထားရခ်ိန္ေပါ႔</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃၃) ၾကားလုိက္မိတဲ႕ဟာသေလး တခု - လူသတၱ၀ါေတြ အတၱနဲ႔ကင္းကုန္ၾကျပီတဲ႔။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃၄) အေနခ်င္ဆံုးေနရာ - ေတာ္ရာမွာေနရတဲ႔ ဘ၀ဆုိေတာ႔ ေနခ်င္တဲ႔ေနရာရယ္ မရွိေသးပါဘူး။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃၅) ေပးခ်င္တဲ႕သတင္းတခု - ဖြားရဲ႕ေျမး ဝက္ဝံေလး *Sky Blue *ေယာက်ာ္းရသြားျပီတဲ႔ (ခ်စ္၀က္ေလး စတာေနာ္ ဖြားကုိစိတ္ဆုိးနဲ႔ေနာ္)</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃၆) အေပ်ာ္ဆံုးျဖစ္မယ္႕ အခ်ိန္ - ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ျဖစ္သင္႔တာတစ္ထပ္တည္းက်မဲ႔အခ်ိန္</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘေလာပ္႔နွင္႔<span style="mso-spacerun:yes"> </span>ကင္းကြာေနတာ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>(၇ လတိတိေတာင္ ရွိသြားျပီးပါျပီ။)<span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-spacerun:yes"> </span>ဘေလာပ္႔မိတ္ေဆြ စာဖတ္သူမ်ားကုိ<span style="mso-spacerun:yes"> </span>မေလးမစားျပဳမူသလုိ ရုတ္တရက္ နုတ္မဆက္ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>တိတ္တိတ္ပုန္းေနမိတာ အားလုံးကုိ ဒီေနရာကေနပဲ <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ေလးစားစြာ ေတာင္းပန္ပါတယ္လုိ႔......စာမေရးခ်င္ေတာ႔လုိ႔လည္း မဟုတ္ေပမယ္႔ေျပာရမယ္ဆုိရင္အပ်င္းကုိထူေနမိတာပါ.....။ :) :) ဆက္လက္၍ အိန္ဂ်ယ္ရွ္ပါနွင္႔မသဒၶါ အဆင္ေျပမယ္ဆုိရင္ေရးေပးေစလုိပါသည္။ </span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဤ တဂ္ပုိစ္႔အား ေရးျဖစ္ဖုိ႔ တဂ္ခဲ႔သည္႔ အူးအုပ္အား ေက်းဇူးတင္ပါ၏။</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမတၱာျဖင္႔</span></p> <p><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခုိင္နုငယ္</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-6998944429467907184?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-45375701032175475912010-10-05T19:30:00.000-07:002010-10-14T00:41:31.756-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TKvckI0ojVI/AAAAAAAAAMo/STJl2vLNXO0/s1600/1dc456aa20612316b5edb95820917e85.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TKvckI0ojVI/AAAAAAAAAMo/STJl2vLNXO0/s320/1dc456aa20612316b5edb95820917e85.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5524751881301691730" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဘ၀ရဲ႕ ေနမူ႔ထုိင္မူ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သင္ရုိးညႊန္းတမ္းေတြထဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေနသားတက် ရွိေနခဲ႔တာၾကာျပီ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ခု….</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သူ႔အရိပ္နွင္႔ မွ ကုိယ္ဟာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေျပးသူျဖစ္ရ လုိက္သူျဖစ္ရ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တယုတယ မရွိခဲ႔တာေတြကုိပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ယုယုယယ ေကာက္သီမိခဲ႔ေလသလားရယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဘယ္ရာသီမွ ပြင္႔ဖုိ႔မေျပာနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဖူးဖုိ႔ေတာင္ စိတ္ကူးမယဥ္ခဲ႔မိတဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ရင္ဘတ္အရုိင္းဟာ သူ႕ဥပကၡာေတြနွင္႔မွ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဖူးဟယ္ ပြင္႔ဟယ္ ေဆးဖက္၀င္ေနမိတာ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ၾကည္႔……….</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သူ႔အရိပ္နွင္႔ အာရုံေမွာက္မွားေနမိတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေျပရာေျပေၾကာင္း ေမတၱာစာပဲ ရြတ္ရေတာ႔မလုိလုိ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">၀ိပႆနာပဲၾကည္႔ရေတာ႔ မလုိလုိ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကုိယ္႔တစ္ကုိယ္စာ ငရဲေလးကုိ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကုိယ္တုိင္ စုိက္ပ်ိဳးမိခဲ႔သူရယ္ပါ။</span><br /><br /><br />*****<br />အလုပ္မ်ားေနသလုိလုိ၊ေနမေကာင္းသလုိလုိ၊စိတ္မေကာင္းသလုိလုိ၊ကြန္ျပဴတာပဲပ်က္သလုိလုိနဲ႔<br />စာေတြ ကဗ်ာေတြ မေရးျဖစ္တာၾကာပါျပီ။ ဘယ္သူ႔အိမ္ရယ္မွ မေရာက္ျဖစ္တာလည္းၾကာပါျပီ။<br />လတ္တေလာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။ပုံေလးကုိ<span style="color: rgb(51, 51, 255);"> </span><a style="color: rgb(51, 51, 255);" href="http://browse.deviantart.com/">ဒီေနရာေလးက</a><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> </span>ယူပါတယ္။<br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-4537570103217547591?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-76018410399441790582010-09-22T19:55:00.000-07:002010-09-23T02:06:49.957-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TJrB57FHR0I/AAAAAAAAAMg/HhCLtOtpxCU/s1600/Bleach___Sad_Orihime_by_Kuruccha.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 317px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TJrB57FHR0I/AAAAAAAAAMg/HhCLtOtpxCU/s320/Bleach___Sad_Orihime_by_Kuruccha.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5519937494151808834" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခ်စ္သူ </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကုိယ္႔ခ်စ္ျခင္းျမစ္တစင္းမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဥပကၡာေတြနဲ႔ပဲ ေရခ်ိဳးဆင္းခဲ႔တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ျဖစ္နုိင္မယ္ဆုိရင္ တစ္ခါေလာက္ေတာ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">“မုိက္မဲခြင္႔” ရခ်င္မိတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မင္းကုိ ခ်စ္မိေနေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မင္းမနက္ခင္းေတြတုိင္းအတြက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကုိယ္႔ရင္ဘတ္ထဲက ခ်စ္ျခင္းေတြကုိ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ထြန္းလင္းျပခ်င္မိတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒါေပမယ္႔…….</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဘ၀ဆုိတဲ႔ အသိနဲ႔ခ်ဳပ္တီးမူ႔ေတြရဲ႕ၾကား</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ရင္ဘတ္ေတြသာ ေအာင္႔လာတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေျပာင္းလဲျပင္ဆင္ခြင္႔မရွိတဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">“စည္း” တစ္ေခ်ာင္းရဲ႕ေအာက္မွာ </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကုိယ္ အခါခါေသတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မင္းကုိခ်စ္မိတာကုိက ကုိယ္တည္ေဆာက္ခ်င္တဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">နန္းေတာ္ တစ္ခုရယ္ပါ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒါေပမယ္႔……….</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">စိတ္ကူးပင္လယ္ေတြ ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔သေလာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">လက္ေတြ႔က်က် တိမ္တုိက္တစ္ခုရဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဘာသာေဗဒေတြကေတာ႔ မုိးေခါင္လြန္းတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခ်စ္သူ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မင္းမသိနုိင္ရင္လည္း ေနပါေစေတာ႔………..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မင္းကုိ မျမင္ေတြ႕ရရင္လည္းေနပါေစေတာ႔……….</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒီတစ္မုိးရိပ္ေအာက္မွာ မင္းရွိေနတယ္ဆုိတဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အသိေလးနဲ႔တင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကုိယ္႔အိမ္မက္ေတြ ျပီးျပည္႔စုံခဲ႔ပါျပီ။</span><br /><br />♥♥♥♥♥♥♥♥<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">စားၾကြင္း♥ ♥ဘာရယ္မဟုတ္ ဘေလာပ္႔ေလးမွိန္ေနတာနဲ႔ ဟုိစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ ဖတ္မိတာေလးေတြကုိ ကဗ်ာစပ္ၾကည္႔တာပါ။ အစပ္အဆက္မတည္႔တာေတြကုိ ဆက္စပ္ေနမိသလားရယ္......</span>..:) :) :)<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေမတၱာအားျဖင္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခုိင္နုငယ္</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-7601841039944179058?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-68322036373763566722010-09-15T01:47:00.000-07:002010-09-15T01:48:32.036-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; font-style: italic;">သတင္းကြန္ယက္ဂ်ာနယ္</span><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">မေလးရွားနုိင္ငံမွာ ထုတ္ေ၀သည္႔ ျမန္မာ႔ သတင္းကြန္ယက္ဂ်ာနယ္ပါ။ အခက္အခဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြၾကားကေရႊျမန္မာ တုိ႔အတြက္ ရပ္ေ၀း ေျမျခားမွာ သတင္းကြန္ယက္ေတြနဲ႔ နီးစပ္ေစဖုိ႔ စာေပခ်စ္ျမတ္နုိးသည္႔ မေလးရွား နုိင္ငံေရာက္ ေရႊျမန္မာတုိ႔ရဲ႕အားထုတ္မူ႔ေလးပါ။ ယခုဆုိ မေလရွားနုိင္ငံမွာ ျမန္မာ႔သတင္းဂ်ာနယ္ေတြ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ား ထြက္ရွိလုိ႔ေနပါျပီ။ ဒါေၾကာင္႕ စာေပခ်စ္ျမတ္နုိးသည္႔ မေလးရွားနုိင္ငံေရာက္ ေရႊညီအကုိေမာင္နွမ မ်ား “သတင္းကြန္ယက္ဂ်ာနယ္” ကုိလည္း ၀ယ္ယူဖတ္ရူ႕နုိင္ပါေၾကာင္း သတင္းေကာင္း ပါးလုိက္ ပါရေစ။ တဆက္တည္းမွာပဲ ေၾကာ္ျငာသလုိလုိနဲ႔ ၾကြားလုိက္ပါအုံးမယ္။ :) :) <br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">သတင္းကြန္ယက္ဂ်ာနယ္ အတြဲ(၁)အမွတ္စဥ္(၆)စက္တင္ဘာလထုတ္မွာ</span><br />ကြ်န္မ မေတာက္တစ္ေခါက္ေရးသည္႔ ၀တၳဳတုိေလးတစ္ပုဒ္ကုိလည္း ဖတ္ရူ႔နုိင္ပါေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါး လုိက္ပါရေစ။ ကြ်န္မ မေတာက္တစ္ေခါက္ေရးသည္႔ ၀တၳဳတုိေလးတစ္ပုဒ္ကုိ ထုတ္ေ၀ေပးသည္႔ သတင္းကြန္ယက္ဂ်ာနယ္မွ အယ္ဒီတာမ်ားကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ဒီေနရာေလးကေန ေက်းဇူး စကားေျပာပါရေစ။ <span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">“သင္းကြဲငွက္တုိ႔ အိမ္အျပန္”</span> မူးရင္းကုိ ဖတ္ခ်င္သူမ်ား<a href="http://khaingnunge.blogspot.com/2010/07/blog-post_5055.html"> ဒီေနရာေလးမွာ</a> ဖတ္နုိင္ပါတယ္။<br /></div></div></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TJB13ty7ENI/AAAAAAAAAL8/JpcGtvWt_7c/s1600/photo.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 229px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TJB13ty7ENI/AAAAAAAAAL8/JpcGtvWt_7c/s320/photo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517039143575294162" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">ေၾကာ္ျငာ႑သုိ႔ဆက္သြယ္လုိသူမ်ားအတြက္ အခမဲ႔ေၾကာ္ျငာ႑လည္းရွိပါတယ္။</span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TJB_qE_HnYI/AAAAAAAAAME/57EQnUrqWP0/s1600/new-11.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TJB_qE_HnYI/AAAAAAAAAME/57EQnUrqWP0/s320/new-11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517049904398572930" border="0" /></a><br /><br />၁) ပညာဒါန အခမဲ႔သင္တန္းေက်ာင္း ေၾကာ္ျငာမ်ား<br /><br />၂) လူေပ်ာက္ ေၾကာ္ျငာမ်ား<br /><br />၃) ပါတ္စ္စပုိ႔ ေပ်ာက္ဆုံးသူမ်ားနွင္႔ေကာက္ရသူမ်ား<br /><br />၄) မိသားသားစုနွင္႔ အမွန္တကယ္ ဆက္သြယ္ရန္အေရးၾကီးေနသူမ်ား<br /><br />၅) အိမ္ခန္းေရာင္း/၀ယ္/ငွားလုိသူနွင္႔ အငွားတင္လုိသူမ်ား<br /><br />၆) တီဗီြ၊ေရခဲေသတၱာ၊ဟမ္းဖုန္း၊ဆုိင္ကယ္၊ကား ေရာင္း/၀ယ္/ငွား လုိသူမ်ား<br /><br /><div style="text-align: justify;">စသည္႔ ေၾကာ္ျငာရွင္မ်ား အခမဲ႔ ထည္႕သြင္းေၾကာ္ျငာေပးမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးလုိက္ပါရေစ။ အခမဲ႔ေၾကာ္ျငာ႑သုိ႔ ဆက္သြယ္ေပးပုိ႔လုိပါက အမည္၊ ဆက္သြယ္ရန္ ဖုန္းနံပါတ္နွင္႔တကြ ေၾကာ္ျငာထည္႔သြင္း လုိေသာ အေၾကာင္းအရာအား ေလွ်ာက္လႊာစာရြက္ျဖင္႔ေရး၍ စာတုိက္မွျဖစ္ေစ၊ အီးေမး(လ္)ျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ ဖုန္းျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊လူကုိယ္တုိင္ျဖစ္ေစ ဆက္သြယ္ေပးပုိ႔နုိင္ပါသည္။<br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">ဆက္သြယ္ရန္-</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255);">P.O BOX:10967,50730(K.L)</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255);">email:newsnetwork2010@gmail.com</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255);">Ph:016-659 8531,016-977 8317</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အမွာ။ ။ယခုတေလာ အလုပ္မ်ားတာရယ္။ စိတ္မအားတာရယ္ေပါင္းစုျပီး ဘေလာပ္႔လည္ဖုိ႔ မိတ္ပ်က္ေဆြပ်က္</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘေလာပ္႔လာလည္သည္႔ ခ်စ္မိတ္ေဆြ စာဖတ္သူမ်ားကုိလည္း ဧည္႔၀တ္မေက်ျဖစ္ေနပါတယ္။</span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒါေၾကာင္႔ ၾကိဳးစားျပီး ဘေလာပ္႔လည္ စာဖတ္စာေရးပါအုံးမည္လုိ႔။</span> </span> :) :) <br /></div><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေမတၱာအားျဖင္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခုိင္နုငယ္</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-6832203637376356672?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-79733988151028176092010-08-27T18:40:00.000-07:002010-09-06T04:27:22.442-07:00<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);"><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေကာင္ေလးေရ……..</span></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ငါ႔ရင္ခြင္မွာ မင္း တစ္ကိုယ္စာေလးေတာင္</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ခုိလွဳံ ခြင္႔ မေပးနုိင္ခဲ႔ဘူး။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ငါဟာ “ေတမိ” မဟုတ္သလုိ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">“အရိယာ”လည္း မျဖစ္ေသးပါဘူး။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">မင္းခံစားရတဲ႔ ေ၀ဒနာ၀ါက်ေတြအတုိင္း</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဤ သည္ မေရြး ငါကုိယ္တုိင္လည္း </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ခံစားခဲ႔ရဖူးပါတယ္။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဒါေပမယ္႔……….</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဘ၀မွာလုိအပ္ရင္ အခ်စ္ဆုိတာလည္း</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">တိတ္တိတ္ေလး ရွင္သန္ေပးရတယ္။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ကုိယ္တုိင္ဆြဲတဲ႔ စည္းမ်ဥ္းအျပင္ဘက္ကုိ </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ငါဟာ ေျခေခ်ာ္လက္ေခ်ာ္ေလးေတာင္</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေလွ်ာက္မၾကည္႔၀င္႔သူပါကြယ္။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">လက္ညိွဳးေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ တံေတြးခြက္ထဲ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ငါကိုယ္တုိင္လည္း မစီးေမ်ာ၀ံ႔သလုိ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">မင္းကုိလည္း မသိမ္းသြင္းခ်င္ဘူး။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေကာင္ေလးေရ………..</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">မင္းအိမ္မက္ေတြထဲ ငါ႔ကုိအလည္မေခၚခ်င္ပါနဲ႔</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ငါဟာ မင္း ေမွ်ာ္လင္႔တဲ႔ အိန္လ္ဂ်ယ္မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူးကြယ္။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">တကယ္ေတာ႔ အခ်စ္ဆုိတာ </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">အခ်စ္ခံရတာထက္ ခ်စ္ေနရတာက </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ပုိျပီးမြန္ျမတ္သန္႔စင္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေကာင္ေလးေရ….</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေက်းဇူးျပဳ၍ ငါ႔ကုိခ်စ္ရင္ မုန္းလုိက္ပါ။</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">********@@@@*******</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အခ်စ္ကဗ်ာေရးေပးပါလုိ႔ေတာင္းဆုိလာသည္႔ မေလးရွားေရာက္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ညီမငယ္အတြက္အမွတ္တရ ကဗ်ာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">********@@@@*******</span><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ခုိင္နုငယ္</span><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-7973398815102817609?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-89072054657601888462010-08-17T18:55:00.001-07:002010-08-17T18:57:08.988-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TGs9vEeRPOI/AAAAAAAAALc/NMAMJjl_QvI/s1600/father%2520and%2520daughter%2520on%2520seafront.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TGs9vEeRPOI/AAAAAAAAALc/NMAMJjl_QvI/s320/father%2520and%2520daughter%2520on%2520seafront.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506562848254409954" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အသံလွိဳင္းထဲက ေဖေဖ႔ရဲ႕အသံေတြ</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အရင္ကနွင္႔မတူ ကတုန္ကရင္တုန္ရီစြာနဲ႔</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဇရာရဲ႕ရိုက္ခတ္သံေတြ ေနွာေနေပမယ္႔။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဖေဖ႕ရဲ႕ေမတၱာေတြကေတာ႔………..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သမီးအေပၚ လတ္ဆတ္တက္ၾကြေနတုန္းပဲေနွာ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အေနေ၀းမွ ေဖေဖ႔အရိပ္ေလး</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သမီးတန္ဖုိးထားတတ္ခဲ႔ျပီ ေဖေဖ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သူတုိ႔အရိပ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေအးေအး</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဖေဖ႔ အရိပ္ေလးေလာက္ လုံျခံဳေႏြးေထြးမူ႔ မရွိခဲ႔ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေခတ္ေရစီးထဲ ေမွ်ာေနခဲ႔ရေပမယ္႔</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဖေဖ႔လမ္းညြန္ ကုိယ္က်င္႔တရားေတြကုိ</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သမီးရင္ဘတ္ထဲထည္႔လြယ္ေနတုန္းပါပဲ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">“အသဲ” မာတတ္တဲ႔ ေဖေဖ႔သမီး ဂ်စ္ကန္ကန္ ေကာင္မဆုိးေလးဟာ</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မုိးေတြညိဳ႕ရင္ ရိွဳက္တတ္ေနခဲ႔ျပီ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အခြင္႔အေရး ရွိခဲ႔ေသးရင္………..သမီးေလ</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဟုိးငယ္ငယ္ကလုိ ……</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဖေဖရဲ႕ လက္ေမာင္းေတြကုိရီးေလးခုိစီးခ်င္ေသးတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဖေဖနွင့္အတူ ေဘာလုံးကန္ခ်င္ေသးတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဖေဖနွင္႔အတူ ငါးမွ်ားထြက္ခ်င္ေသးတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဖေဖနွင္႔အတူ ေကာင္းကင္ျပာျပာေတြထဲ စြန္လႊတ္ခ်င္ေသးတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ျပီးေတာ႔……………….။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဖေဖ႔ရဲ႕ ပခုံးစြန္းေလးမွာထုိင္ျပီး</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဟုိးကမာၻ႔အျပင္ဘက္က</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အနားသတ္မုိင္းကုတ္စက္၀ုိင္းအစြန္းေတြဆီ</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေငးၾကည္႔ခ်င္ေသးတယ္။</span><br /><br /><br /><br />**************@@@@@************<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အသက္ေတြသာ ၾကီးလာတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒဏ္ရာေတြသာ မ်ားလာတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကုိယ္႔အေၾကာင္းနွင္႔ ကုိယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေခတ္ေရစီးထဲ စုန္ဆန္ေမွ်ာေနၾကရတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ငယ္ဘ၀အေပၚ ျဖတ္စီးသြားေသာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ျမစ္ေရေတြကေတာ႔ ျပန္မလာၾကေတာ႔.....................။”</span><br />************@@@@@*******************<br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေမတၱာအားျဖင္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခုိင္နုငယ္</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-8907205465760188846?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-18132095685480047812010-08-04T19:28:00.000-07:002010-08-04T19:29:54.298-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">“အသြားမေတာ္ တစ္လွမ္း အစားမေတာ္ တစ္လုတ္” </span>ဆုိတာ အဟုတ္။ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေရွးထုံးလည္း မပယ္နဲ႔ ေစ်းသုံးလည္း မလြယ္နဲ႔”</span> ဆုိျပီး ေရွးလူၾကီးေတြ ဆုိရုိးသမွတ္ ျပဳခဲ႔ၾကေပမယ္႔ ။ကုိယ္ကေတာ႔ လြယ္လြယ္သုံး လြယ္လြယ္က်င္႔ခဲ႔လုိက္တာခ်ည္းပါပဲ။အစားတစ္လုတ္နွင္႔ စပ္လ်ဥ္းကာ တစ္လုတ္ဆုိမွ တစ္လုတ္ အစားမေတာ္ ျဖစ္ခဲ႔တာ။ မနက္ပုိင္းက ရႊင္လုိ႔လန္းလုိ႔ တစ္ေနကုန္ ညေနပုိင္းထိ ရယ္ကာေျပာကာ မေမာနုိင္ပဲ အလုပ္လုပ္ေနခဲ႔ေသးတာ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ညေနပုိင္းအလုပ္ကေန အိမ္ျပန္ေရာက္တယ္ဆုိ ထမင္းအုိးေလး ေဆးကူတယ္လုိက္တယ္။ အမလုပ္သူကေတာ႔ ပင္ဒုိင္မီးဖုိေခ်ာင္ ၀င္ရသူဆုိေတာ႔ကာ ညေနစာအတြက္ ခ်က္ျပဳတ္စီမံေနေလရဲ႕။ ကြ်န္မကေတာ႔ အ၀တ္ေလွ်ာ္မီးပူထုိး တာ၀န္ယူထားသူဆုိေတာ႔ အ၀တ္ေလွ်ာ္ေရခ်ိဳးအျပီးမွာ အမကခ်က္ျပဳတ္ျပီးေနျပီ။ အမေရခ်ိဳးတာ တစ္ဖန္္ျပန္ေစာင္႔။ ျပီးတယ္ဆုိ ။ ညီမနွစ္ေယာက္ ထမင္း၀ုိင္းထုိင္ မိၾကေတာ႔။ အသားဟင္း တစ္ခြက္ ငပိရည္နွင္႔တုိ႔စရာ မွ်စ္ခ်ဥ္၊သရက္သီးစိမ္းေတြပါ ပါလုိက္ေသးတာ။ ကြ်န္မ အၾကိဳက္ေပါ႔။ ကြ်န္မက အခ်ဥ္၊အစပ္ဆုိ သိပ္ၾကိဳက္။ အဲသလုိနဲ႔ ၀မ္းတစ္ထြာကုိ သမုဒၵရာ အမွတ္နဲ႔ ထမင္း၀ုိင္းမွာ ေခါင္းမေဖာ္နုိင္ေအာင္ စားလုိက္တာ ဘာေျပာေကာင္းမတုန္း။ ထမင္းနွစ္ပန္ကန္ေတာင္ ကုန္ေလရဲ႕။<br /><br />ညဘက္ထမင္းနွစ္ပန္ကန္ ကုန္ေအာင္ဘယ္ေတာ႔မွ မစားသူက ထမင္းနွစ္ပန္ကန္ကုန္ေတာ႔။ အမလုပ္သူက အံ႔ေတြၾသလုိ႔ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“တန္ေဆး လြန္ေဘးတဲ႔”</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အစားနွင္႔နွိဳင္း ၀မ္းကုိတုိင္း ၀င္တုိင္းမစားနွင္႔”</span> ဟုဆုိကာ ခ်င္႔ခ်ိန္ျပီးစားဖုိ႔ေျပာေလရဲ႕။ အစာေခ်ခ်ိန္က ရွိမွမရွိပဲကုိး စားခ်ိန္နဲ႔ အိပ္ခ်ိန္ ကပ္ရပ္ျဖစ္ေနတတ္တာမုိ႔ ထမင္းကုိေလ်ာ႔စားရတယ္။ နုိ႔ေပတဲ႔ ကုိယ္ၾကိဳက္တဲ႔အစားစာဆုိေတာ႔ကာ ကြ်န္မကမရေပါင္ ထမင္းစားျပီးေနတာကုိပဲ သရက္သီးစိမ္းေတြကုိ ငပိရည္နွင္႔ တုိ႔ကာတုိ႔ကာ ထမင္းအလြတ္စားလုိက္တာ အားပါးတရပါပဲ။ စားျပီးတယ္ဆုိ အေညာင္းေျပ ေက်ာကေလးဆန္႔ရင္း စာဖတ္ေနလုိက္တယ္။<br /><br />ခဏေနေတာ႔ မ်က္လုံးက အခ်က္ျပလာျပီးေရာ အိပ္ခ်င္လာတာနွင္႔ ေမြ႔ယာကေလးခင္း ေစာင္ေခါင္းျမီးျခံဳအိပ္လုိက္တာ။ နွစ္နာရီ ၊သုံးခ်က္တီးခ်ိန္ေလာက္ေရာက္ေတာ႔ စားထားတဲ႔ အစာတုိ႔က ဆႏၵျပက်ေလရဲ႕။ အစၥေရးနဲ႔အာရတ္ စစ္ျဖစ္တာ ဗုိက္ထဲကေသာင္းက်န္းသူေတြေလာက္ ၾကမ္းမယ္မထင္ဘူး။ ဗုိက္ထဲက ေသာင္းက်န္္းသူေတြကေတာ႔ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္လုိ႔ေနတယ္။ ျဖစ္ေခ်ဘူးဆုိျပီး သကာလ ငုတ္တုတ္ထထုိင္ေတာ႔လည္း မရ အိပ္ယာေဘးက အမနွင္႔အခန္းေဖာ္အမကေတာ႔ အိပ္ေမာေတြကုိက်လုိ႔ မ်က္နွာက်က္ဆီက ရဟတ္ယာဥ္ၾကီးကလည္း တ၀ီ၀ီနဲ႔ေပါ႔ နံပါတ္ကုန္ထားတာ က်န္တဲ႔နံပါတ္ေတြက ပ်က္ေနေတာ႔ ရွိတဲ႔နံပါတ္ကုိပဲ အားကုိးထားရေတာ႔ သူ႕ေၾကာင္႔လည္း ပါမယ္ထင္တယ္လုိ႔ ေတြးမိေနတာ။ တ၀ီ၀ီလည္ေနတဲ႔ ပန္ကာေအာက္မွာ ကြ်န္မကေတာ႔ ေခြ်းသီးေခြ်းေပါက္ေတြကုိက်လုိ႔။ ဗုိက္ထဲကေသာင္းက်န္းသူေတြကလည္း တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ေပါ႔ ဒီေလာက္ရွိလွတာ ဗုိက္ေအာက္ေခါင္းအုံး တစ္လုံးျပစ္ထုိးကာ ၀ပ္ယားထုိးေနလုိက္တယ္။ သူတုိ႔ကုိ ဖိနိပ္နွိပ္ကြတ္လုိက္ကာမွ ပုိဆုိးလာပါေရာ။ ရင္၀ေစာင္႔တုိးကာ အတင္းတုိးထြက္ၾကလုိ႔ ေရခ်ိဳးခန္းေျပးကာ ေခါင္းထုိး အန္ရေလေတာ႔တယ္။<br /><br />ကုိယ္႔အျပစ္နဲ႔ကုိဆုိေတာ႔ကာ ဘယ္သူ႔မွလည္းမနုိး၀င္႔ နုိ႔ေပတဲ႔ ကြ်န္မရဲ႕မခ်ိမဆန္႔တအင္းအင္းတအဲအဲ အသံေၾကာင္႔ အမနွစ္ေယာက္လည္း အိပ္ယာကနုိးကုန္ၾကေလျပီ။ အမျဖစ္သူက ကြ်န္မရဲ႕ ေက်ာေတြခါးေတြ သီထုကာ “ဒါေၾကာင္႔ေျပာတာ မဆင္မျခင္စားေတာ႔ မခ်ိမဆန္႔ခံစားရတာေပါ႔” တဲ႔။ သူေျပာတာ ဟုတ္ေပမယ္႔ က်န္တဲ႔တဏွာ ေလ်ာ႔ရခ်င္ရမယ္ အစားတဏွာက်ေတာ႔ ကြ်န္မကေလ်ာ႔မရဘူးရယ္။<br /><br />“ဒီညေတ႔ာ (Diegin) ဒုိင္ဂ်င္းတစ္လုံးေသာက္ကာ ေမွးေနလုိက္အုံး မနက္က်မွ ေဆးခန္းသြား ” ဟုဆုိကာ ရွိတဲ႔ေဆးေလးတစ္လုံး အမကရွာေဖြကာေကြ်းလုိ႔ တစ္ညလုံး ငုတ္တုတ္ေမွးရတယ္။ မနက္က်ေတာ႔လည္း ညကအၾကြင္းအက်န္တုိ႔က တုိးထြက္က်လုိ႔ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေခါင္းထုိးေပးရျပန္ပါေရာ။<br /><br />မနက္ ၉နာရီထုိးေတာ႔ အလုပ္သြားဖုိ႔ျပင္ဆင္ျပီး။ အလုပ္ေရာက္တယ္ဆုိ နည္းနည္းသက္သာသလုိ ရွိတာနွင္႔ ေမွးေနလုိက္တယ္။ အမလုပ္သူက ေဆးခန္းသြားျပဖုိ႔ တဆူဆူ တဆာဆာ လုပ္တာနွင္႔ ဘရိတ္တုိင္းခ်ိန္ ေဆးခန္းသြားျပီး။ ဆရာ၀န္ေပးလုိက္တဲ႔ ေဆးေသာက္ျပီးကာမွ အေျခအေနတစ္မ်ိဳးေျပာင္းကာ ဖ်ားခ်င္သလုိလုိ ခ်မ္းစိမ္႔စိမ္႔ျဖစ္လာလုိက္ နအုံးနရင္းေတြကုိက္လာလုိက္။ အမက ခြင္႔ေန႔တစ္၀က္ယူဟုဆုိကာကြ်န္မအသားကုိ လာစမ္းျပီး အသားေတြပူေနျပီး ဖ်ားျပီဟုဆိုကာ အိမ္ျပန္နားဖုိ႔ေျပာေပမယ္႔။ခြင္႔ယူရမွာဆုိးတာနွင္႔ ေပေတေနလုိက္တယ္။ ခြင္႔တစ္ရက္ယူဖုိ႕ကလည္း က်ားဖင္ေျပးနုိက္လုိက္ခ်င္တယ္ သူေဌးေတာ႔ မေျပာခ်င္။ အလုပ္မွာနွစ္ခ်ီလုပ္လာတာ ခြင္႔တစ္ရက္မွလည္း မယူဘူးသူဆုိေတာ႔ကာ သူေဌးကုိမေျပာရဲတာလည္း ပါတယ္ေပါ႔။ ဘေလာ႔ပ္ဂါေမာင္နွမေတြရဲ႕ အိမ္ကုိလုိက္လည္ရင္း စာဖတ္ရင္းအာရုံေျပာင္းေနေသာ္လည္း မရ။ ကြ်န္မရဲ႕အျဖစ္ကုိ ၾကည္႔ျပီး စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ေနတဲ႔ အမကသူေဌးအခန္း၀င္ကာ အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာေတာ႔မွ သူေဌးနွင္႔အမအတင္းျပန္လြတ္တာမုိ႔ ညေနဘက္ေရာက္ေတာ႔ အိမ္ျပန္္အလာ။ တိမ္ေတြက အညိဳးနဲ႔ မုိးရြာခ်လာေလေရာ။ ကံဆုိးမသြားရာ မုိးလုိက္လုိ႔ရြာဆုိတာ ဒီလုိအေျခအေနမ်ိဳးကုိေျပာတာျဖစ္မယ္ဟု ေတြးလုိက္မိေသးတာ။<br /><br />******<br /><br />အိမ္နွင္႔အလုပ္ ဆယ္မိနစ္ေလာက္သာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာမုိ႔ မုိးေရထဲထီးကေလးေဆာင္းကာ အိမ္ျပန္ေရာက္တယ္ဆုိ မုိးေရစုိအ၀တ္ကေလးလဲျပီး အိပ္ယာထဲေမွးေနလုိက္တယ္။ နဖူးေပၚလက္ကေလးတင္ကာ ေမွးေနတုန္း ျဗဳန္းဆုိ လူၾကီးတစ္ေယာက္အခန္းထဲ၀င္လာျပီး။ “ေကာင္မေလး ညည္းဘာေတြစဥ္းစားေနသလဲ”တဲ႔ ကြ်န္မကလည္း တစ္ခါမွမျမင္ဖူးသူ လူၾကီးကုိ ခပ္စူးစူးကေလး<br />လွမ္းၾကည္႔ကာ..............<br /><br />“ကြ်န္မ အဆန္း ေသၾကည္႔မလုိ႔” ဟုေျပာေတာ႔ လူၾကီးကတဟားဟားရယ္ကာ<br /><br />“ေကာင္မေလး…ညည္းအဆန္း ေသၾကည္႔မလုိ႔ဟုတ္လား။”<br /><br />“ဟုတ္တယ္”<br /><br />ကြ်န္မရဲ႕အေျဖကုိ လူၾကီးက အံ႔ၾသသလုိ၊မယုံသလုိနဲ႔ ကြ်န္မကုိၾကည္႔တဲ႔အၾကည္႔ေတြက အထင္ေသးတဲ႔ ျမင္ကြင္းအရိပ္ေယာင္ေတြ လူၾကီးမ်က္လုံးမွာ အထင္းသား ျမင္ေနရတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ လူေတြေျပာေျပာေနၾကတယ္ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ ေသတစ္ေန႔ ေမြးတစ္ေန႔ ပါကြာတဲ႔” </span>ေသျခင္းတရားကုိ လက္ခံသလုိလုိနဲ႔ ေသျခင္းတရားနဲ႔လွ်ပ္တစ္ျပက္ ၾကဳံေတြ႔တဲ႔အခါ ေသျခင္းတရားကုိ ေၾကာက္တတ္ၾကတာပဲမဟုတ္လား။ ေသျခင္းတရားဆုိတာကလည္း လွ်ပ္တစ္ျပက္ေရာက္လာတတ္တာမ်ိဳး <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဘယ္ေနရာ၊ဘယ္ေဒသ၊ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္လုိေရာဂါမ်ိဳးနဲ႔ ေသရမယ္ဆုိတာ ကံကျပဌါန္းမထားေလေတာ႔။ </span>ကြ်န္မလည္း ေသျခင္းတရားကုိ ဆုိးရြ႕ံ၏ မရြံ႕၏ကြ်န္မ သိခ်င္ေနတာ။ ကြ်န္မသြားရင္းလာရင္း နာမ္မည္ၾကီးဆရာေတာ္ တစ္ပါးေဟာတာၾကားဖူးတယ္။ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“အရိယာမျဖစ္ေသးသေရြ႕ရဟန္း၊ ရွင္လူ ပုဂၢဳိလ္၊ သတၱ၀ါမွန္သမွ် ေသျခင္းတရားကုိ ဆုိးရြ႔ံေၾကာက္ရြံ႕ တတ္ၾကေလသတဲ႔”။</span> ကြ်န္မလုိ <span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အနာဂါတ္လည္းမေသခ်ာ အတိတ္ေတြကလည္းမေရရာ ထမင္းနွစ္နပ္ၾကား ဗ်ာမ်ားေနတဲ႔ ပုထုဇဥ္ ကေရာ ေသျခင္းတရားကုိ ဘယ္နွယ္႔မ်ား ရင္ဆုိင္လုိက္မွာပါလိမ္႔လုိ႔</span> </span>ေတြးမိရင္း အဆန္း ေသၾကည္႔ျခင္မိတာ။ လူၾကီးကကြ်န္မကုိ ခပ္ေထြေထြကေလး စုိက္ၾကည္႔ေနရင္းက<br /><br />“ေကာင္းမေလး ညည္းက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔အဆန္း ေသၾကည္႔မလုိ႔ဆုိေတာ႔ ညည္းမွာေသျခင္းတရား အတြက္ ဘာေတြျပင္ဆင္ျပီးျပီလဲ” တဲ႔။<br /><br />အုိ….............. ဟုတ္ပ ကြ်န္မရဲ႕ အေတြးေတြ မွဳန္၀ါးသြားတယ္။ ကြ်န္မ ဘာေတြျပင္ဆင္ျပီးလဲ။ ဘာေတြမ်ား ျပင္ဆင္ျပီးျပီလဲ…….. ေခါင္းမီးေတာက္ေအာင္ စဥ္းစားလုိက္ရတာ ဒါနဲ႔ကြ်န္မက လူၾကီးကုိ<br /><br />“ကြ်န္မေသျခင္းတရား အတြက္ ဘာေတြျပင္ဆင္ရမွာလဲ” ဟုလွမ္းကာေမးေတာ႔႔။<br /><br />“ညည္း အရင္ဦးဆုံး သံေယာဇဥ္ေတြကုိ အျပတ္ ျဖတ္ရမယ္” လုိ႔<br /><br />လူၾကီးမ်က္နွာ အနည္းငယ္ျပဳံးေရာင္သမ္းကာ ေျပာေလတယ္။ လူၾကီးရဲ႕စကားအဆုံးမွာ ကြ်န္မ ေဖေဖနွင္႔ေမေမ႔ကုိ သတိရသြားမိတယ္။ ကြ်န္မေသတာေတာ႔ ဟုတ္ပါျပီ။ ခုေနကြ်န္မေသသြားရင္ ေဖေဖနွင္႔ေမေမ ကြ်န္မေသတယ္ဆုိတာ နာမ္ကုိပဲၾကားရမွာ ရုပ္ကုိေတာ႔ ေတြ႔ရမွာမဟုတ္။ ဘာေၾကာင္႔ဆုိ ကြ်န္မက ရပ္ေ၀းေျမျခား နုိင္ငံျခား ေရာက္ေနတာကုိး။ ကြ်န္မရဲ႕ေနာက္ဆုံးခရီးေလးမွာေတာ႔ ေဖေဖနွင္႔ေမေမကုိ ျမင္ခ်င္ေတြ႔ခ်င္ ေသးတယ္။ အဆန္း ေသၾကည္႔မဲ႔ပြဲမွာေတာင္ ကြ်န္မ သံေယာဇဥ္ရွင္းတမ္းကုိ မလြတ္ေျမာက္နုိင္ဘူး။ လူၾကီးက ကြ်န္မကုိ ထပ္မံ၍ ေမးေလျပန္ျပီ။<br /><br />“ေကာင္မေလး ညည္း သံေယာဇဥ္ေတြျဖတ္လုိ႔ ျပတ္ရဲ႕လား”တဲ႔ ကြ်န္မလည္း လူၾကီးရဲ႕မထိတထိ အျပဳံးနဲ႔ေမးခြန္းေတြကုိ မနွစ္ျမိဳ႕တာမွန္ေပမယ္႔ အညံ႔ခံလုိ႔ေတာ႔ မျဖစ္။<br /><br />“သံေယာဇဥ္ဆုိတာ လြယ္လြယ္နဲ႔ျဖတ္လုိ႔ မရဘူး။ ကြ်န္မက ပုထုဇဥ္ပဲ ခဏေတာ႔အခ်ိန္ေပးပါ”<br /><br />လုိ႔ လူၾကီးကုိေျပာေတာ႔ လူၾကီးသေဘာၾကစြာ တဟားဟား ရယ္ေနျပန္ေရာ။ ဟုတ္တယ္ေလ ကြ်န္မက ပုထုဇဥ္ပဲဟာ သံေယာဇဥ္ကုိ လြယ္လြယ္နဲ႔ဘယ္ျဖတ္နုိင္ပါ႔မလဲ။ <span style="color: rgb(0, 0, 0);">ပုထုဇဥ္ဆုိတဲ႔ စကားလုံးဟာ ကြ်န္မ </span>အတြက္အေကာင္းဆုံး အကာအကြယ္ လက္နက္တစ္ခုပဲမဟုတ္လား။ ဒီစကားလုံးေလးကုိ ကြ်န္မ သုံးလိုက္မိတာ ရယ္စရာပါလုိ႔လား။ လူၾကီး သေဘာက်စြာ ရယ္အျပီးမွာ<br /><br />“ေကာင္မေလး…ညည္းက အဆန္းသာ ေသၾကည္႔ခ်င္တာ သံေယာဇဥ္မွ မျပတ္ပဲကုိး။ ညည္းသံေယာဇဥ္ေတြ ျဖတ္ရေသာ္ရွိ မရေသာ္ရွိ။ ေသျခင္းတရားက ပုဂၢဳိလ္၊သတၱ၀ါတုိင္း လွ်ပ္တစ္ျပက္ ၾကံဳေတြ႔ၾကရမွာပဲ။ ညည္း…ေသမင္းနဲ႔ေတြ႔တဲ႔အခါ ညည္းျပဳခဲ႔ဖူးတဲ႔ ကုသုိလ္အမူ႔တစ္ခုခုကုိ ေသမင္းေရွ႕မွာ အထုပ္္ေျဖျပရမွာ။ ညည္းထုပ္ထားတဲ႔ အထုပ္ကုိၾကည္႔ျပီးမွ ေသမင္းက ညည္းသြားရမဲ႔ေနရာကုိ ပုိ႔ေပးရမွာ ညည္း ဘာအထုပ္ေတြ ထုတ္ျပီးျပီလဲ”<br /><br />လူၾကီးရဲ႕အေမးကုိ ကြ်န္မ နားမလည္နုိင္ဘူး။<br /><br />“ဘာအထုပ္ လဲ” လူၾကီးကုိ စုိက္ၾကည္႔ကာ ကြ်န္မ ျပန္ေမးလုိက္ေတာ႔။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">“ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ” </span><br /><br />လူၾကီးက ေျဖညင္းစြာရြတ္ျပေလတယ္။ လူၾကီးလုိပဲ ကြ်န္မေျဖညင္းစြာ လုိက္ရြတ္ၾကည္႔တယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">“ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ”</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">“ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ”</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">“ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ”</span><br /><br />ကြ်န္မလုိက္ရြတ္ၾကည္႔ရင္း………. ကြ်န္မရဲ႕နွလုံးခုန္သံေတြ ပုံမွန္ မဟုတ္ေတာ႔သလုိ ျဖစ္လာတယ္။ အသက္ရွဴမ၀ေအာင္ မြန္းၾကပ္လာတယ္။ ကြ်န္မ အာေခါင္ေတြ ေျခာက္ကပ္လာတယ္။ ကြ်န္မ ဘာတစ္ခုမွ မယ္မယ္ရရ မထုပ္ရေသးဘူး။ ကြ်န္မ လူၾကီးကုိ မရဲတရဲ လွမ္းၾကည္႔ရင္း...............<br /><br />“ကြ်န္မ<span style="font-size:100%;"> ......<span style="font-size:180%;">အထုပ္</span>…</span><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:130%;">အထုပ္…</span>…<span style="font-size:85%;">.</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;">အထုပ္</span>…”</span><br /><br /><br />“မေလး…… ဘာအထုပ္လဲ။ သက္သာသြားျပီလား။ ဆန္ျပဳတ္ေသာက္မလား။”<br /><br />“ဘုတ္ဘုတ္…..ဘယ္လုိေနေသးလဲ….ဘာလုပ္ေပးရမလဲ။ နိပ္ေပးရမလား”<br /><br />အေတြးထဲနစ္ကာ ေမွးကနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ႔ ကြ်န္မ တစ္ကုိယ္လုံး ေခြ်းေစးမ်ား နစ္မြန္းကာ ေမာဟုိက္ႏြမ္းလုိ႔ ေနတယ္။ အသံေတြၾကားလုိက္လုိ႔ မ်က္လုံးကေလး ဖြင္႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔။ အလုပ္ကေန ျပန္ေရာက္ေနျပီျဖစ္တဲ႔ အမျဖစ္သူနွင္႔ ကြ်န္မကုိ ဘုတ္ဘုတ္ လုိ႔ ခ်စ္စနုိး ေခၚတတ္တဲ႔ (သူငယ္ခ်င္း မမ) မမစီတုိ႔ ကြ်န္မအနားမွာ ထုိင္ေနၾကေလရဲ႕။ ကြ်န္မေနမေကာင္းဘူးဆုိတာကုိ ဖုန္းဆက္ေျပာလုိက္သည္မုိ႔ အလုပ္ကေန အေျပးကေလး သတင္းလာေမးရွာတဲ႔ မမစီ ကြ်န္မနဖူးကေလးကုိ ကုိယ္ပူခ်ိန္ရွိ မရွိ စမ္းသပ္ရင္း……<br /><br />“ဘုတ္ဘုတ္ ခုဏက အထုပ္…..အထုပ္နဲ႔ ေရာင္ေအာ္ေနတယ္။ ဘာအထုပ္လဲ”<br /><br />“အိမ္မက္….မက္ေနတာ မမစီရယ္႔။ အိမ္မက္ထဲမွာ လူၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေတြေျပာေနၾကတာ။ မမစီတုိ႔ ေရာက္လာၾကလုိ႔။ အထုပ္အေၾကာင္း ဘာမွ မေျပာလုိက္ရေတာ႔ဘူ။”<br /><br />အိမ္မက္အေၾကာင္း မမစီတုိ႔ကုိ ကြ်န္မေျပာျပေတာ႔။ မမစီ ကြ်န္မကုိ ၾကည္႔ကာ ခြက္ထုိးခြက္လန္နဲ႔ ရီ(ရယ္) ပါေလေရာ။ ဘုတ္ဘုတ္ကေတာ႔ေလ ေနမေကာင္း ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ဘာေတြ ေလွ်ာက္ေတြးေနမွန္း မသိဘူးတဲ႔။ “မမစီေတာင္ ဘ၀တစ္၀က္က်ိဳးျပီ။ ဘာအထုပ္မွ မထုပ္ရေသးပါဘူး။ ဘုတ္ဘုတ္က ငယ္ငယ္ေလးရွိေသးတာ။ ငယ္ပါေသးတယ္။” တဲ႔<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သီမွည္႔ တ၀င္း၀င္း သီကင္းတစ္ဖုတ္ဖုတ္</span>ဆုိတာ မမစီေမ႔မ်ားထားေလေရာ႔သလား။<br /><br /><br /><br />***************<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အမွာ</span>**** <span style="color: rgb(0, 153, 0);">အစားသရမ္းလုိ႔ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနခ်ိန္ ေတာင္ေတြး ေျမာက္ေတြး ေတြးရင္း အိမ္မက္ေလးကုိ အေျခခံျပီး ေရးထားတာပါ။ ခုိင္နုငယ္ တရားေပါက္သြားျပီးလုိ႔ မထင္လုိက္ပါနဲ႔ လွ်က္တစ္ျပက္အေတြ႔ေလးကုိ လွ်က္တစ္ျပက္ေတြးလုိက္မိတာေလးပါ။ ဒီအေတြးေလးကလည္း ဆယ္မိနစ္ ဆယ္႔ငါးမိနစ္ ျပီးေတာ႔ ျပီးသြားတာပါပဲ ခုိင္နုငယ္လည္း ပုထုဇဥ္ပဲဟာ ေနွာ္။ စာဖတ္သူခ်စ္မိတ္ေဆြ ဘေလာပ္႔ဂါ ေမာင္နွမမ်ားဆီ အေရာက္က်ဲလွ်င္ ခြင္႔လြတ္ေပးပါ ေျဖးေျဖးခ်င္းလာလည္ပါ႔မယ္။ အေရာက္လာလည္ၾကေသာ စာဖတ္သူ ခ်စ္မိတ္ေဆြမ်ား ကုိယ္စိတ္နွစ္ပါး က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။</span><br />**************<br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-1813209568548004781?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-81347236286966260312010-07-30T21:42:00.000-07:002010-08-02T18:46:24.250-07:00<div style="text-align: justify;">(၁)<br />ရြာထဲမွာ စီကနဲ …..ညံကနဲဆုိ…ဦးအမ္းပြားပဲ။ ဥပုသ္သတင္းသီလ ေဆာက္တည္ရက္ ၀ါတြင္းကာလ…. အခါၾကီး ရက္ျမတ္မ်ားဆုိလွ်င္ ပုိဆုိးေသးတယ္။ ဦးအမ္ပြားရဲ႕ နာမ္မည္ ပည္႔ညတ္ထား ပုံကုိလည္း နည္းနည္းေလာက္ ေတာ႔ေျပာျပခ်င္ေသးတယ္။ ဦးအမ္ပြားဆုိတာက ေခသူမဟုတ္ လာမထိနဲ႔..ဇရွိတယ္ဆုိတဲ႔ လူစားမ်ိဳး ငယ္ငယ္က ……….ကေလးခ်င္း ရန္ျဖစ္တာခဲခြ်န္နဲ႔ တစ္ဖက္ကေလးက ေခါင္းကုိထုိးတာ ေခါင္းမေပါက္ပဲ ….ခဲစံသာက်ိဳး သြား သတဲ႔။ ဒါအျပင္ ဘယ္ကမတုန္း ခဲတံခြ်န္တဲ႔ ဓါးနဲ႔ေခါင္းကုိေပါက္တာေတာင္ ေသြးမထြက္ပဲ အရာထင္ယုံပဲရွိသတဲ႔။ ကာလသားအရြယ္က… ထန္းပင္ေပၚထန္းသီးတက္ခ်ိဳင္တာ (ခူးတာ) ေပနွစ္ဆယ္သုံးဆယ္ေလာက္ရွိတဲ႔ ထန္းပင္ အျမင္႔ေပၚက ျပဳတ္က်တာေတာင္ ဘာမွမျဖစ္ဘူးတဲ႔။ ဦးအမ္ပြားမွာ ငယ္သြားေတြလဲေတာ႔သြားအပုိအမ္ပြားပါလာ တယ္လုိ႔ လူၾကီးေတြေျပာတာၾကားသား။ အမ္းပြားပါရင္ တုတ္၊ဓါးပီးတယ္ဆုိပဲ။မယုံမရွိနဲ႔ေျပာမယုံၾကဳံဖူးမွသိတဲ႔။<br /><br />ဦးအမ္ပြားသရုပ္ကုိ ေဖာ္ျပရရင္လည္း လူကေထာင္ေထာင္ ေမာင္းေမာင္း အသားက ညိဳညိဳတုိတုိနွင္႔ ဆံပင္ရွည္ ဘယ္ေတ႔ာမွမထားဘူး။ ကတုံးေရာင္မွာ ဆီေျပာင္တ၀င္း၀င္းနွင္႔ လက္ေမာင္းၾကြက္သားၾကီးေတြဆုိအားေကာင္း ေမာင္းသန္ကေလး ေလးငါးေယာက္ ခုိစီးလုိ႔ရတယ္။ ေျခသလုံးၾကီး ေတြဆုိ တုတ္ခုိင္ေနတာပဲ။ အေဖက ကရင္၊ အေမကဗမာ ကျပားစပ္ ေမြးထားေတာ႔ လူေကာင္းၾကီးက ထြားလုိက္သည္႔ျဖစ္ျခင္း။ ဦးအမ္ပြား အေဖျဖစ္သူ က လည္း ကရင္နီစပ္ေဗဒင္ ေရာင္ေရာင္၊ ဆရာသမား ေရာင္ေရာင ္ ဆုိပါေတာ႔။ ဦးအမ္ပြားအေဖ မေသခင္က သုိင္းပညာအေျခခံေလးတတ္ထားေတ႔ာ …….. ဦးအမ္ပြားေျခေထာက္ ေျမၾကီးမက်ဘူး။<br /><br />အင္းရြာဆုိတာကလည္း ျမိဳ႔မနီးေတာမက် ရြာ႔ဇနပုဒ္ဆုိေတာ႔ အိမ္ေျခရွိလွ….…(၁၅၀) အလြန္ဆုံးေပါ႔။ ရြာကေလး ထဲ တုတ္ပီး၊ဓါးပီး ခပ္မုိက္မုိက္ အမ္ပြားရယ္လုိ႔ နာမ္မည္ၾကီးေသးတာ။ ရြာထဲက ကာလသားမွန္သမွ် သူ႕ယွဥ္ဖုိက္<br />ရဲတဲ႔သူ တစ္ေယာက္မွမရွိဘူး။ စိမ္႔ေန ဖိန္႔ေနေအာင္ကုိေၾကာက္ၾကတာ။ ရြာထဲမွာကလည္းဓါးသုိင္းမေျပာနဲ႔တုတ္ သုိင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္းေ၀ွ႔ယမ္း တတ္သူမရွိ။ အင္းရြာေလးမွာက ေတာင္သူလယ္လုပ္ဆုိေတာ႔ မနက္ ႏြား တစ္ရွဥ္းနွင္႔ လယ္ေတာထြက္….ျပန္လာမုိးခ်ဳပ္…...မနက္ဖက္ လယ္ေတာျပန္ထြက္ ဒါနဲ႔ပဲလုံး လည္ခ်ာလည္လုိက္ ဂ်ာေအးသူ႕အေမရုိက္ျဖစ္ေနတာ။<br /><br />ဦးအမ္ပြား ကေတာ႔ မနက္ေ၀လီေ၀လင္း သူမ်ားေတြ ႏြားတစ္ရွဥ္းနွင္႔ လယ္ေတာ ထြက္ခ်ိန္မွာသူ ကဓါးေရာင္ တ၀င္း၀င္းနဲ႔ ဓါးေရးျပကာ သုိင္း က်င္႔လုိ႔ေကာင္းတုန္း။ တစ္ခါတစ္ေလ မ်ားဆုိ ပါးစပ္ကလည္း စည္းခ်က္လုိက္ ေသး တယ္။ ဗီြဒီယုိ ဇာတ္၀င္ခန္းေတြထဲက ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ဖုိက္တင္ခန္းေတြထဲကလုိ……...…“ယား …….… ယား …….. ေဖာင္း”အဲသလုိေတြေတာင္ ပါလုိက္ေသးတာ။ ေနကေလးအေတာ္….ျမင္႔လာရင္ေတာ႔ ေနေရာင္ ေအာက္ ္မွာ မည္းနက္နက္ ေက်ာျပင္ ထက္ဆီက တလက္ေခြ်းသီး၊ ေခြ်းေပါက္ၾကီးေတြ လိမ္႔ဆင္းေနပုံမွာ ၾကည္႔ျမင္သူ ေငးရတယ္။<br /><br />ဦးအမ္ပြားက နဂုိေန ေျမြးေပြးလုိလူ။ ရစ္ေရႊရည္ကေလး ၀င္လာရင္ေတာ႔ သြားမစမ္းနဲ႔ ေျမြဆုိး။ ကလိေတာင္ မထုိး၀င္႔။ သူမ်ားေတြလုိ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း ေသာက္ရုံနဲ႔မူးတတ္သူမဟုတ္။ သုံးေလးလုံးေလာက္ ေသာက္ျပီးကာမွ အာသာေျပတတ္သူ။ မူးလာရင္ေတာ႔ သူ႕ရစ္သလုိလုိ၊ငါ႔ရစ္သလုိလုိ စိတ္ခ်ဥ္ေပါက္ရင္ ရြာရုိးေလွ်ာက္မုိက္တဲ႔ သူ ထြက္ခဲ႔ရယ္လုိ႔ ရြာေဆာ္လူမုိက္ လုပ္လုိက္ေသးတာ။ ရြာထဲအငုိသန္တဲ႔ ကေလးမ်ား ဦးအမ္ပြားလာျပီရယ္လုိ႔သာ ျခိမ္းေျခာက္လုိက္ ငုိေနတဲ႔ကေလး ခ်က္ခ်င္းအငုိရပ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ခပ္ငယ္ငယ္ဆုိ ဦးအမ္ပြား အသံၾကား လုိက္တာနွင္႔ တေစၦသရဲလုိ ခ်ီးယုိမတက္၊ေသးထြက္မတက္ကုိ ေၾကာက္ၾကတာ။ ဒါေပမယ္႔ ဦးအမ္ပြားက ကေလး အရမ္းခ်စ္တတ္တာ။ ကေလးေတြျမင္ရင္ ပါးၾကီးေတြ ဆြဲျဖစ္ကာ အတင္းေပြ႔ခ်ီေတာ႔တာ။ ကေလးေတြ ကလည္း ဦးအမ္ပြားဆုိ တေစၦသရဲလုိ သူ႕လက္ထဲ ေရာက္တာနွင္႔ အေၾကာက္အကန္ ငုိေတာ႔တာ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေလးမ်ားဆုိ ဖ်ားေတာင္ ယူတယ္။ သူ႔မိန္းမ အရီးမေၾကြး ကလည္း မိန္းမအျမဳံလားေတာ႔ မေျပာတတ္။ ဦးအမ္ပြားနွင္႔ ရတာ ဆယ္နွစ္ ေတာင္ေက်ာ္လာျပီ ကေလးတစ္ေယာက္မွ မရေသး။ တစ္ခါတစ္ေလ ဦးအမ္ပြားအရြန္း ေဖာက္ကာ မိန္းမျဖစ္သူကုိ………..<br /><br />“မိေၾကြ ငါ႔ကေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ ေမြးေပးစမ္းဟာ။ နင္႔မလည္း ၀ါးကင္းပိတ္ၾကီးက်ေန<br />တာပဲ။ ဘယ္ေတာ႔ ကေလးရမတုန္း။ သူမ်ားကေလးေတြ ခ်စ္ရတာခ်စ္မ၀ဘူးဟ။ ကေလးေတြ<br />ကငါ႔လက္ထဲေရာက္ အတင္းေကာ႔ထုိးငုိၾကတာ။”<br /><br />အရီးမေၾကြသူ႕ထိေတာ႔ ကက္ကက္လန္လန္ ေအာင္ေယာက်ာ္းျဖစ္သူကုိ ရန္ေတြ႔ေလသည္။<br /><br />“က်ဳပ္ တစ္ေယာက္တည္းေၾကာင္႔ေတာ႔ ဟုတ္ဟန္္မတူပါဘူးေတာ္။ ေတာ္လူျဖစ္ကံမပါတာ<br />ရွိမေပါ႔။ ကေလးေတြ ေတာ႔လက္ထဲ မေပ်ာ္တာမၾကည္႔နဲ႔ ေတာ္က လူ႔ဘီလူး၊ လူ႕သဘက္ၾကီး<br />ျဖစ္ေနတာ။”<br /><br /><br />အရီးမေၾကြ ေျပာမယ္ဆုိလည္း ေျပာေလာက္စရာ ဦးအမ္ပြားက အကုသိုလ္ အလုပ္နွင္႔ အသက္ ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳလာသူ။ သူမ်ားအသက္ မ်ိဳးမ်ိဳးျမတ္ျမတ္ ကေလးမွ မသက္လုိက္ရလွ်င္ ေနမထိ ထုိင္မသာျဖစ္ေနတတ္သူ။ သတင္းသီလ အခါၾကီး ရက္ျမတ္မ်ားဆုိ အဖိတ္ေန႔ မတုိင္ခင္ကပင္ ဟင္းေကာင္ရွာထားတာ အဖိတ္ေန ေရာက္ တာနဲ႔ ၀ယ္ထားတဲ႔ သားၾကီးငါးၾကီးအမဲ၊၀က္ကုိသတ္ျပီး ဟင္းလုပ္ကာ ေရာင္းတယ္။ ထုိေန႔မ်ားဆုိရြာထဲမွာ ဆူဆူ ကြ်က္ကြ်က္ ေခြးတအူအူနဲ႔ ဦးအမ္ပြား အိမ္မွာေတာ႔ လူ၀င္လူထြက္ စည္ကားလုိ႔မဆုံး။ ဥပုသ္ေန႔မွာ ဆြမ္းဟင္းကေလး ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္နဲ႔ ရြာဦးဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ပုိ႔ခ်င္ရွာေတာ႔ အင္းရြာကေလးက အိမ္ရွင္မေတြ အတြက္ ဦးအမ္ပြားက မရွိမျဖစ္ လုိအပ္ေနသူ ျဖစ္ေနျပန္ေရာ။ ျမိဳ႔မနီးေတာမက် ရြာ႔ဇနပုဒ္ဆုိေတာ႔ ဦးအမ္ပြား ဟင္းမလုပ္ လို႔အသားငါး အဆက္ျပတ္ေနတဲ႔ ခ်ိန္ဆုိ ရြာ႔လက္ျဖစ္ အသီးအရြက္နဲ႔ပဲ ျပီးရွာၾကေတာ႔တာ။<br /><br />ဦးအမ္ပြား ဟင္းေကာင္ ၾကီးၾကီးမားမား ရွာမရတဲ႔အခါမ်ိဳးဆုိ ရြာေခ်ာင္ေဘး ေဆးလိပ္တစ္တုိနဲ႔ ငါးသြားထုိင္ မွ်ား ေနေလ႔ရွိတယ္။ ဥပုသ္ေန႕ဆုိ ရြာကေလးက ၾကီးၾကီး၊ငယ္ငယ္ လူရြယ္လူလတ္ကအစ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းခြင္ အ လုပ္ကုိနားကာ ရြာဦးဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ သီလယူေလ႔ရွိတယ္။ သူမ်ားေယာက်ာ္းေတြ ဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္ ျမင္ေတာ႔ အရီးမေၾကြ လည္း သူ႕ေယာက်ာ္းကုိ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေရာက္ဖူး ေစခ်င္တယ္ထင္ပ။ငါးမွ်ားတံကုိင္ကာ<br />ေလွကားအဆင္း ေရာက္ေနျပီျဖစ္တဲ႔ ဦးအမ္ပြားကုိ လွမ္းကာေျပာေလသည္။<br /><br />“ေတာ္႔ အကုသိုလ္တုန္းၾကီး သူမ်ားေတြဘုန္းၾကီးေက်ာင္း သြားၾကတယ္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း<br />ေရာက္ဖူးတယ္ ရွိေအာင္၊ ဥပုသ္သီလ သြားယူေခ်ပါလား။ မုဆုိးတစ္သက္ မက္တစ္ခ်က္တဲ႔<br />ေတာ္႔မွာေတာ႔ အကုသိုလ္ အလုပ္ေတြနွင္႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနတာ လူျဖစ္ရွဳံးလုိက္ ပါဘိေတာ္”<br /><br />အရီးမေၾကြ ေျပာလည္းေျပာ ဖက္ၾကမ္းေဆးျပင္းလိပ္တုိၾကီးကုိ အားကုန္ခဲကာ ခပ္ျပင္းျပင္း<br />မွဳတ္ထုတ္လုိက္ေလသည္။<br /><br />“အမ္ပြား ရာဇ၀င္မွာ မုိက္ခ်င္လည္း ကမ္းကုန္ေအာင္ မုိက္တယ္ေဟ႔။ ပါးစပ္က ဘုရား၊ဘုရား<br />လက္က ကားယား လုပ္မေနနုိင္ဘူး။ နင္႔ဟာ နင္သြားခ်င္သြား”<br /><br />ေျပာေျပာဆုိဆုိအိမ္ေပၚကဆင္းသြားေလသည္။ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အမွတ္သညာ ရွိခဲ႔သည္႔ အခ်ိန္ ကစလုိ႔ ဦးအမ္ပြား ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း သြားတာတစ္ခါမွ မျမင္ဖူးဘူး။ ဟုိဘက္ရြာ ဒီဘက္ရြာသြားလုိ႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀ုိင္းတြင္းက မ ျဖစ္မေန လမ္းျဖတ္ေလွ်ာက္ရမယ္ဆုိ အဲဒီလမ္းခရီး ဘယ္ေတာ႔မွ မသြားဘူး။<br /><br />(၂)<br />တစ္ေန႔ေတာ႔ ဦးအမ္ပြား ဦးျမတ္သာအိမ္ ဘက္ေလွ်ာက္သြားေလသည္။ ဟင္းေကာင္းကလည္း ရွာမရ သူေမး ငါ ေမး ဦးအမ္ပြား ဟင္းမလုပ္ဖူးလား၊ အမ္ပြားဟင္းရွာမရဘူးလား။ တစ္ေယာက္ တစ္မ်ိဳးေမးၾကေတာ႔။ နဂုိကမွ သူ မ်ားအသတ္ မသတ္ရရင္ေနမထိ ထုိင္မသာ ျဖစ္ေနတတ္သူဆုိေတာ႔ကာ။ ဟင္းေကာင္းရွာမရသည္႔အဆုံး။<br /><br />“ဗ်ိဳ႕ ကုိျမတ္သာ ခင္ဗ်ားႏြားအုိၾကီး အမဲထုရေအာင္ပါဗ်။<br />က်ဳပ္ကုိလွည္႔ေရာင္းပါဗ်။”<br /><br />ပုဆုိးတုိတုိ အက်ီီဗလာနွင္႔ ညီေလးေမာင္နွင္႔ နွစ္ေယာက္သား အိမ္၀ုိင္းထဲ၀င္လာၾကေလတယ္။ ထုိႏြားနွင္႔ ပါတ္ သတ္ျပီး ဦးျမတ္သာတုိ႔ သားအဖ နွစ္ေယာက္ စကားမ်ားထားၾကေလသည္။ သားျဖစ္သူက ခ်ည္တုိင္တြင္ အခ်ိန္ ္ကုန္ေနသည္႔ ႏြားအုိၾကီးကုိ ဟင္းလုပ္ကာ အျမတ္ယူခ်င္သည္။ ဦးျမတ္သာက ထုိသုိ႔မဟုတ္ တစ္သက္လုံးက ခုိင္း လာခဲ႔သည္႔ ႏြားကုိ အသုံးမ၀င္ ေတာ႔ကာမွ အမဲထုကာ ဟင္းလုပ္ျပစ္ရင္ ႏြားေလာက္မွ အသိဥာဏ္မရွိသူ လူ႔တိရစာၦန္ေတာ႔ အျဖစ္မခံ နုိင္ဟုဆုိေလသည္။ ခုိင္းလုိ႔ေကာင္းခ်ိန္ တုန္းကေတာ႔ ခ်ိဳကေလးပြတ္ ႏြားရြက္ ကေလး သပ္ကာ ပခုံးေတြေပါက္၀င္သည္ထိ ခုိင္းလာတာ။ ႏြားထမင္းေကြ်းရတာ မဟုတ္ ျမက္ေကြ်းတာ သူ႔တမ္း ကုန္လုိ႔ေသေန႔စိရင္ ခ်ည္တုိင္မွာပဲ ေသပေစဟု ေျပာေလသည္။<br /><br />“မေရာင္းဘူးကြာ သူ႔ေသေန႔ေစ႔ရင္ ခ်ည္တုိင္မွာပဲ ေသပါေစ”<br /><br />ဦးျမတ္သာက ဦးအမ္ပြားကုိ တုိတိုျပတ္ျပတ္ အေျဖေပးလုိက္ေလသည္။<br /><br />“ဦးေလးျမတ္သာကလည္း တိရစာၦန္ဆုိတာ လူခြ်တ္မွ ကြ်တ္တာပါဗ် ေရာင္းလုိက္ပါ။ ဦးေလးအမ္ပြား ဟင္းေကာင္ရွာမရ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ အေတာ္ပဲေပါ႔။ ႏြားအုိၾကီး ခ်ည္တုိင္ မွာအခ်ိန္ကုန္ ေနမဲ႕အတူတူ အျမတ္ရေအာင္ ေရာင္းလုိက္ပါဗ်။ ”<br /><br />ညီေလးေမာင္ ပါ၀င္ကူေျပာေလသည္။ ညီေလးေမာင္ ဆုိတာကလည္း ဦးအမ္ပြားမွာ ကူေဖာ္ ေလာင္ဖက္ သားသမီး မရွိေလေတာ႔ ညီေလးေမာင္ကုိ တပည္႔ေက်ာ္ သားအျဖစ္ လက္သပ္ေမြးထားတာေပါ႔။ သူၾကီးမွီျပီး ပါ၀ါ ျပတာ ညီေလးေမာင္လုိ လူမ်ိဳးကုိေျပာတာျဖစ္မယ္။ ဦးအမ္ပြားေျမွာက္စားထားေတာ႔ ညီေလးေမာင္တစ္ေယာက္ ေတာက္ၾကြားေနေတာ႔တယ္။ ဦးျမတ္သာကလည္း ညဦးကတည္းက သားအဖနွစ္ေယာက္ စကားမ်ားထားသည္႔ အရွိန္ကမျပယ္ေသး။ ညီေလးေမာင္ကုိ ခပ္စူးစူးၾကည္႕ကာ…..<br /><br />“မင္းအဲသေလာက္ အက်ိဳးအျမတ္ လုိခ်င္ေနရင္ မင္းအသားလွီးေရာင္းလုိက္ပါလား”<br /><br />ဦးျမတ္သာကလည္း ရြာမွာဆယ္အိမ္မူး ဘုရားတရားအင္မတန္ ရုိေသကုိင္းရွိဳင္းသူ အေနမွန္သူ လူေအးသမား စကားကုိေကြ႔၀ုိက္ကာ မေျပာတတ္ တုိတုိျပတ္ျပတ္ တည္႔တုိးလုိရင္းသမား ဦးအမ္ပြား ခ်ိတ္မရွိပဲ ခ်ိတ္မရ ေလ မွန္းသိေတာ႔။ေနာက္ထပ္တစ္ခြန္းမွ ဆက္မဟေတာ႔ပဲ။<br /><br /><br />“ေဟ႔ေကာင္ ေတာ္ေတာ္ ျပန္မယ္”<br /><br />ဦးအမ္ပြား ညီေလးေမာင္ကုိ အခ်က္ျပကာ ခ်ာကနဲအိမ္၀ိုင္းထဲက လွည္႔ထြက္သြားေလသည္။ ဦးအမ္ပြား ထြက္ သြားအျပီး ေဒါသအေငြ႔ လွိဳင္းတုိ႔သည္ က်န္ေနခဲ႔သူတုိ႔အား ရုိက္ခတ္ေနလိမ္႔မည္ဆုိတာ ေဒါသတၾကီး လွည္႔ထြက္ သြားေသာ ဦးအမ္ပြားကုိ ၾကည္႔ရုံျဖင္႔ျမင္သာ၏။ ညေနဘက္ ေရာက္ခ်ိန္ မွာေတာ႔ ဦးအမ္ပြား လက္ထဲခ်ိဳတေထာင္ ေထာင္နဲ႔ ခုိင္းႏြားၾကီး တစ္ေကာင္ လည္တခါခါနဲ႔ ပါလာတယ္။ ဦးျမတ္သာအိမ္ေရွ႕ျဖတ္ဆြဲကာ..<br /><br />“အမ္ပြားရာဇ၀င္မွာ မရွိဘူး မရဘူးဆုိတာ မရွိဘူးေဟ႔။ ဘုရားေရာင္ေရာင္ တရားေရာင္ေရာင္<br />ေခြးတေဟာင္ေဟာင္ မဟုတ္ဘူးကြ”<br /><br />ဦးျမတ္သာကုိ အရြဲ႔တုိက္ကာ ခပ္က်ယ္က်ယ္ ေအာ္ေျပာေနေလသည္။ အင္းရြာေတာင္ဘက္ ဒန္းေဒါင္႔ရြာက ခုိင္းႏြားၾကီးကုိ မတန္တဆေပး၀ယ္လာခဲ႔သည္ဟု ရြာကေလးထဲတီးတုိး သဖန္ ပုိးထုိး ေနၾကေလတယ္။ မည္သူမွ မကုိင္၀င္႔ ကြ်တ္ဆတ္ဆတ္ လည္တခါခါျဖစ္ေနသည္႔ ႏြားမုိ႔ ႏြားရွင္ကလည္း မကုိင္၀င္႔ ႏြားကလည္း ရာဇ၀င္နဲ႔ ဦးခ်ိဳ တေသြးေသြး ရြာထဲကကေလး ခ်ိဳဖ်ားနွင္႔ အခတ္ခံရသည္မုိ႔ ေလ်ာ္ေၾကးပါ ေပးထားရသည္ဟုဆုိတယ္။ ညေနေစာင္းေတာ႕ ကြ်တ္တသပ္သပ္နဲ႔ ႏြားကုိေရွ႕ကဆြဲကသူဆြဲ ဒန္အုိးဒန္ခြက္ လက္နက္ကရိယာ အစုံ အလင္ ္နဲ႔ ရြာေခ်ာင္းထဲ တစ္သုိက္ၾကီး ေခြးတအူအူနဲ႔ဆင္းသြားၾကေလရဲ႕။<br /><br />“ေရာ႔ကြာ ညီေလးေမာင္ မင္းထု” ဟုဆုိကာ ဦးအမ္ပြား ညီေလးေမာင္ကုိ ဓါးနွင္႔ေပါက္ဆိန္ လွမ္းကာ ေပးေလ သည္။ ဦးအမ္ပြားကေတာ႔ ႏြား၀ယ္အ၀ယ္ တည္႔လာခဲ႔သည္ ဆုိေတာ႔ကာ ရစ္ေရႊရည္ ကေလး၀င္ထားသည္မုိ႔ အရွိန္မပ်က္ လက္က်န္ ပုလင္းေလး ခါးထုိးကာ ေမာ႔လုိက္ ခါးၾကားထဲ ျပန္ထုိးလုိက္ လုပ္ကာ စည္းဇိမ္ခံ ေနေလ သည္။ ေခ်ာင္းကုိင္းခင္းစပ္ ငုတ္တုိင္တြင္ ခ်ည္ထားေသာ ႏြားရဲ႕ ဒူးေခါင္းခြက္ကုိ ညီေလးေမာင္ ဓါးမတုိနွင္႔ အားကုန္ ခုတ္လုိက္ေလသည္။ ႏြားလည္း ေခြကနဲ လဲက်သြားျပီး ကုန္းရုန္းထကာ ျမင္သမွ် လုိက္ကာ ေ၀ွ႔(ေခြ႔) ေနေတာ႔သည္။<br /><br />“ေဟ႔ေကာင္ ညီေလးေမာင္ မင္းကုိ ငါလက္ထပ္သင္ထားတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီတုန္း။<br />ႏြားသတ္တယ္ဆုိတာ ေဟာသလုိလုပ္ရတယ္ကြ”<br /><br />ဟုဆုိကာ ဦးအမ္ပြား သူ႔ဆီေျပး၀င္လာေသာ ႏြားရဲ႕ လည္မ်ိဳကုိ ဓါးေျမာင္နွင္႔ အဆက္မျပတ္ ဆင္႔ကာ ထုိးေလ သည္။ ႏြားနွင္႔လူ သဲေသာင္ျပင္ ေပၚမွာ ေတြ႔ေနက်ေလျပီ။ အမဲကူဖ်က္ဖုိ႔ ေစာင္႔ေနၾကသည္႔ လူအုပ္ ဟင္းလာ ၀ယ္ၾကသည္႔ လူအုပ္ၾကီးသည္ ႏြားနွင္႔လူ လုံးေထြးေနသည္႔ အသတ္လုပြဲကုိ မွင္သက္မိေနၾကသည္။ သဲမွဳန္ သဲပြင္႔တုိ႔ တစ္ေထာင္းေထာင္းၾကားမွာ ႏြားနွင္႔လူ၏ အသတ္လုပြဲ တေျဖးေျဖးနွင္႔ ျငိမ္က်သြားေလသည္။ ႏြား လည္းဟန္ခ်က္ပ်က္ကာ သဲေသာင္ျပင္ေပၚ ဘုိင္းကနဲ လဲက်သြားေလသည္။ ဦးအမ္ပြားကေတာ႔ သဲေသာင္ျပင္ ေပၚ မားမားၾကီး မတ္တပ္ရပ္ေနရင္းက ေသြးသံရဲရဲနွင္႔ ထုိးက်သြားေလသည္။<br /><br />ရပ္ၾကည္႔ေနေသာ လူအုပ္ၾကီးထဲမွ လူငယ္တစ္ေယာက္ ေျပးကာ အရီးမေၾကြကုိ သတင္းပုိ႔ေလသည္။<br /><br />“ဗ်ိဳ႕ အရီးမေၾကြ ဦးအမ္ပြား ႏြားေ၀ွ႔ (ေခြ႔) ခံရလုိ႔ အရီးလုံခ်ည္တစ္ထည္ယူခဲ႔ပါတဲ႔”<br /><br />“ဟဲ႔….....ဟဲ႕”<br /><br />အရီးမေၾကြျပာျပာသလဲ “ ဟုတ္ေကာ ဟုတ္ရဲ႕လားဟယ္။ ငါ႔ကုိေနာက္ေနတာလား”<br /><br />အရီးမေၾကြယုံနုိင္ဖြယ္မရွိ။ သူ႔တစ္သက္ ဦးအမ္ပြား သားၾကီး၊ငါးၾကီး သတ္လာတာ အံတုိေနျပီေကာ။<br /><br />“အရီးကလည္းဗ်ာ……ေနာက္စရာလား ဟုိမွာ…ဦးအမ္ပြား အသက္မထြက္ပဲ တန္းလန္းၾကီး<br />မုိ႔ အရီးလုံခ်ည္ ယူခဲ႔ခုိင္းေနတာ”<br /><br /><div style="text-align: justify;">အမ္ပြားပါသူတုိ႔သည္ အသက္ျပင္းၾကသလုိ အသက္ထြက္ကာနီး အခ်ိန္ဆြဲေနတတ္ၾက၏။ ထုိသူကုိ မိန္းမလုံခ်ည္ အုပ္လုိက္မွ အသက္ ေျဖာင္႔ေျဖာင္႔ ထြက္နုိင္သည္ဟု ဆုိေတာ႔ကာ။ အရီးမေၾကြ လုံခ်ည္ေခါက္ ကေလးကုိ ကုိင္ကာ ကုိင္ကာအေျပး ကေလး ေခ်ာင္းထဲ ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ႔။ေခ်ာင္းထဲမွာ လူေသြး ႏြားေသြး အုိင္ထြန္းကာ ေသြး အုိင္ထဲ လဲေနတဲ႔ ဦးအမ္ပြား ပါးစပ္ကလည္း <span style="font-weight: bold;">“ထုကြ…….သတ္ကြ……ရုိက္ကြ” </span>ေရရြတ္ရင္း အသက္မထြက္ နုိင္ပဲ ရွိေလသည္။ ဦးအမ္ပြား၏ လည္မ်ိဳတစ္ခုလုံး ႏြားခ်ိဳရာ ဒလပြနွင္႔ ငါးမြန္းထားသလုိ ၀မ္းဗုိက္တစ္ခုလုံး ရွိသမွ် အူတုိ႔ စုျပံဳကာ အျပင္ထြက္ေနသည္မွာ ၾကည္႔ျမင္မေကာင္း။ အမ္ပြားအပုိေၾကာင္႔ ဦးအမ္ပြား အသက္မထြက္နုိင္ပဲ ရွိေလသည္။ အရီးမေၾကြ ၾကာရွည္ ရပ္ၾကည္႔မေနနုိင္ေတာ႔ ဦးအမ္ပြား မ်က္နွာေပၚ လုံခ်ည္ေခါက္ကေလး တင္ျပီး ခ်ိန္မွာ<span style="font-weight: bold;">“ထုကြ …….ရုိက္ကြ…………သတ္ကြ” </span>ညာသံေပးရင္း အသက္ထြက္သြားရွာေလသည္။<br /><br /><br />အရီးမေၾကြ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူကုိ ၾကည္႔ကာ <span style="font-weight: bold;">“ေတာ္႔ အကုသုိလ္တုံးၾကီး ဘ၀ကူးမေကာင္းလုိက္</span><br /><span style="font-weight: bold;">ပုံမ်ား ေသတာေတာင္ အသိတရား ရမသြားရွာဘူး”</span><br /><br />အရီးမေၾကြ၏ ငုိသံတုိ႔သည္ ေခ်ာင္းကေလးထဲ ပဲတင္ထပ္ေနေလေတာ႔သည္။<br /></div><br /><br />********************@@@@@@@@@@****************<br /><br />စာၾကြင္း....၀ါတြင္းကာလ ဥပုသ္သီတင္း သီလေဆာက္တည္ရက္ ေရာက္ျပီမုိ႔ ေတာရြာဓေလ႔ကုိ သတိရမိလုိက္တာနွင္႔ ၾကားဖူးနား၀ ရွိေနခဲ႔ဖူးသည္႔ အျဖစ္အပ်က္ေလးကုိ အေျခခံျပီးေရးဖြဲ႔ထားတာပါ။ ကြ်န္မသည္လည္း အညာသူပီပီ မေတာက္တစ္ေခါက္ ေရးမိေနေသာ ပုိစ္႔ေလးေတြသည္ ေက်းလက္ရနံ႔ပါ ေနေသာေၾကာင္႔ စာဖတ္သူအမ်ားစုက ၾကိဳက္နုိင္မယ္မထင္ဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ ကြ်န္မေရးသည္႔ မေတာက္ တစ္ေခါက္ ေလးေတြကုိ သူ႔အိမ္သြားလည္၍ အားနာ၍ေသာ္လည္းေကာင္း ခင္မင္မူ႔အရေသာ္လည္းေကာင္း။ နွစ္သက္ေသာ္ရွိ၊ မနွစ္သက္ေသာ္ရွိ အေရာက္လာကာ ဖတ္ရူ႕ေပးျခင္းကုိ သုံးေနက် စကားေလးပဲ ထပ္ခါသုံးလုိက္ပါရေစ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနွာ္။<br /><br />******************@@@@@@@@@@@******************<br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႕<br /><br />ခုိင္နုငယ္</div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-8134723628696626031?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-60503448018820538812010-07-22T18:24:00.000-07:002010-07-22T18:47:26.225-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TEjytAfrwhI/AAAAAAAAALI/BgLXH_5kzro/s1600/6fdd5cac387ee2ccce43c7e6ed604799.png"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TEjytAfrwhI/AAAAAAAAALI/BgLXH_5kzro/s320/6fdd5cac387ee2ccce43c7e6ed604799.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496910200246616594" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေကာင္ေလးေရ……..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေစာင္႔ေနပါ……အဲဒီစကားလုံးေတြနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />အကြ်မ္း၀င္သြားခဲ႔တဲ႔ေန႔ကစလုိ႔………။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေအးစက္စက္နွင္းညေတြထဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />အၾကင္နာမီးအိမ္ငယ္ထြန္းညိွလုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ဘူတာရုံေလးထဲ………………..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေကာင္မေလးရပ္ေစာင္႔ေနခဲ႔တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေကာင္ေလးေရ…..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေနာက္ဆုံးရထားတြဲေတြဆုိက္ခ်ိန္ထိမင္းပါမလာခဲ႔ဘူး။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />တစ္ခ်ိဳ႕က…..မ်က္လုံးစိမ္းေတြနဲ႔စူးစုိက္ၾကည္႔တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />တစ္ခ်ိဳ႕က……ဂရုဏာမ်က္၀န္းနဲ႔ခပ္ေစြေစြၾကည္႔တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />တစ္ခ်ိဳ႕က……ဥပကၡာမ်က္၀န္းေတြနဲ႔ေၾကာင္ေတာင္ၾကည္႔သြားၾကတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေကာင္မေလးေမွ်ာ္လင္႔ေနတာမင္းမ်က္၀န္းတစ္စုံတည္းပါ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေကာင္ေလးေရ………….</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />နွင္းညေတြေအးခဲသြားၾကေပမယ္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းကမ္းပါးမွာ………..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေကာင္းမေလးေႏြးေထြးေနတုန္းပါပဲ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေကာင္းေလးေရ…………..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />တစ္စကၠန္႔ျပီး တစ္စကၠန္႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />တစ္နာရီျပီး တစ္နာရီ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />တစ္ရက္ျပီး တစ္ရက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ရာသီေတြသာအုိေဟာင္းသြားၾကေပမယ္႔။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေကာင္မေလးရဲ႕အိမ္မက္ေတြလတ္ဆတ္ေနတုန္းပါပဲ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(မွတ္ခ်က္။ ။အဲဒီညကနမုိးနီးယားေရာဂါနဲ႔ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေသဆုံးသြားခဲ႔တာ။ေကာင္းမေလးသူ႕ကုိယ္သူသိမသြားခဲဲ႔ပါ။)<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">*******************@@@@@@@@@*****************<br />စားၾကြင္း။ ။ေခါင္းထဲကထုတ္ျပစ္လုိက္တဲ႔အေတြးေတြေခါင္းထဲပဲျပန္ျပန္ေရာက္လာတယ္ဆုိတာလုိပဲ။<br />စာေရးဆရာညီစုရဲ႕ခရစၥမတ္ည၀တၳဳတုိေလးကုိဖတ္ျပီးကြ်န္မ...လြမ္းသလုိလုိၾကီးျဖစ္က်န္ေနခဲ႔ပါတယ္။<br />ဒါနဲ႔၀တၳဳေလးကုိခံစားျပီးကဗ်ာဆိုျပီးခ်ေရးလုိက္ပါတယ္။ေအးစက္စက္နွင္းညေတြထဲကေကာင္းမေလး<br />ရဲ႕ပုံရိပ္ေတြကအေတြးထဲကထုတ္ျပစ္လုိ႔မရနုိင္ေအာင္ပါပဲ။ရာသီမဟုတ္ပဲ..မုိးမ်ားရပ္၀န္းမွာကြ်န္မတစ္<br />ေယာက္တည္းထူထူထဲထဲနွင္းခါးမုိးေတြမ်ားက်ေနေလေရာ႔သလား။ေကာင္းမေလးနွင္႔အတူစာဖတ္သူ<br />ခ်စ္မိတ္ေဆြမ်ား..ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း..ေစာင္႔စားျခင္းမွကင္းေ၀းၾကပါေစလုိ႔။<br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">******************@@@@@@@@@*****************</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေမတၱာအားျဖင္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ခုိင္နုငယ္</span><br /></span><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-6050344801882053881?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-68171483040721148192010-07-19T20:37:00.000-07:002010-07-28T20:03:34.909-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TEUbihkfZgI/AAAAAAAAAKo/yuzxA6kjOfU/s1600/br.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TEUbihkfZgI/AAAAAAAAAKo/yuzxA6kjOfU/s320/br.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495829200216483330" border="0" /></a><br /><br /><br />(၁)<br /><div style="text-align: justify;">တုိးဖြဖြတုိက္ခတ္လာတဲ႔ ေလျပည္ေလညင္း နုေအးေအးေလးေတြကုိ အားပါးတရ ရွဴးရွဳိက္လုိက္မိတယ္။ ဒီလုိသဘာ၀က ေပးတဲ႔ ေလနုေအးေတြကုိ ရူရွဳိက္နုိင္ဖုိ႔ဆုိတာ တစ္ပါတ္မွာ တစ္ရက္သာ ခံစားခြင္႔ရွိတာ။ ေန၀င္ခ်ိန္ ဆည္းဆာညေနခင္းရဲ႕ အလွတရားေတြ ျမင္ကြင္းေရွ႕ဆီက မ်က္စိတစ္ဆုံး လွမ္းျမင္ေနရတဲ႔ ဆီအုန္းေတာဆီက အခတ္အလတ္ျခင္းထိခတ္ပြတ္တုိက္ ကလူက်ီစယ္သံေလးေတြ ဆီအုန္းေတာ ထက္ကဆီကေနပ်ံသန္းေနၾကတဲ႔ ငွက္ကေလးေတြ အုပ္စုလုိက္ပ်ံသန္းသြားလာၾကေနသလုိ တစ္ခ်ိဳ႕က အုပ္စုကြဲကာ နွစ္ေကာင္သုံးေကာင္စုျပီး ပ်ံသန္းေနၾကတာေတြ လမ္းၾကားေလးထဲ ျဖတ္သန္းသြားလာေနတဲ႔ တစ္ေယာက္္စ နွစ္ေယာက္စ လူေတြ ဆုိင္ကယ္သံေတြ ကားသံေတြ ဒါေတြက ကြ်န္မအာရုံမွာ ဖမ္းစားေနတဲ႔ ပုံရိပ္ေတြရယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">တကယ္ေတာ႔ ကြ်န္မအလုပ္ပိတ္ရက္မုိ႔ အေဆာင္ေနာက္ေဖးေျမကြက္လပ္ေလးမွာ ခုံပုေလး တစ္လုံးေပၚ ထုိင္ကာ အသင္႔ယူလာတဲ႔ အရွင္ဆႏၵာဓိကရဲ႕ "တစ္ေယာက္တည္းေန တစ္စိတ္တည္းထား" တရားစာအုပ္ေလးကုိ မဖတ္ခင္ တစ္ေယာက္တည္းထုိင္ေနတဲ႔ ကြ်န္မရဲ႕အေတြးပုံရိပ္ေတြက အုပ္စုကြဲကာ တစ္ေကာင္းတည္း ပ်ံသန္းေနတဲ႔ ငွက္ကေလးဆီမွာ သူေရွ႕ကငွက္အုပ္စုေတြကုိ အမွီနီးစပ္နုိင္ဖုိ႔ ပ်ံသန္းေနတာ၊ ငွက္အုပ္စုေတြထဲမွာ ငွက္ကေလးရဲ႕အေဖ၊ အေမ၊ ညီအကုိေမာင္နွမေတြ ပါေနနုိင္သလား ဒါမွမဟုတ္ သူ႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းအေပါင္း အသင္းေတြ ပါေနနုိင္သလား သူပ်ံသန္းရင္း ပ်ံသန္းရင္း သင္းကြဲကာ က်န္ေနခဲ႔ရရွာတာ။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">သင္းကြဲငွက္ သင္းကြဲငွက္ ကြ်န္မကေရာ ဟုတ္တယ္ အဲဒီ သင္းကြဲငွက္ကေလးေတြနဲ႔ ဘ၀တူေနသလား။ မိသားစု အသုိက္အျမဳံေလးနဲ႔ ေ၀းကြာေနခဲ႔တာ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ေ၀းကြာေနခဲ႔တာ တစ္ရက္ တစ္လမွ မဟုတ္ေတာ႔ပဲ။ နွစ္နဲ႔သီခဲ႔ျပီ။ ကြ်န္မအေတြးပုံရိပ္ေတြထဲမွာ အဖြားရဲ႕ပုံရိပ္၊ အေဖနွင္႔အေမရဲဲ႕ပုံရိပ္ေတြ ခြဲခြါျခင္းအျဖစ္ က်န္ေနခဲ႔ၾကသည္႔အရာအားလုံးဟာ တေရးေရးနဲ႔......။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">တကယ္တမ္းခြဲခြါရမယ္ဆုိေတာ႔၊ ကြ်န္မခ်စ္တဲ႔မိသားစု အသုိက္အျမဳံေလးကုိ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ခြဲခြါရမည္မသိ။ ဘုရားစင္ေအာက္ ပုံ႔ပုံ႔ကေလးထုိင္ေနတဲ႔ အဖြားရဲ႕ေျခရင္းမွာ ပုဆစ္တုတ္ထုိင္ခ်လုိက္ကာ အဘြားကုိ ကန္ေတာ႔ေနရင္း တင္းထားသည္႔ၾကားက အတားအဆီးမဲ႔မ်က္ရည္တုိ႔ဟာ လက္ဖမုိးေပၚ စီးက်ေနတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">“ခရီးသြားကာနီးမွာ မငုိရဘူး.ေျမးရဲ႕.... မ်က္နွာမွာလိမ္းထားတဲ႔ မိတ္ကပ္ေတြ ပ်က္ကုန္ျပီ။ သုံးနွစ္သုံးမုိးဆုိတာ ဘာၾကာတာလုိက္လုိ႔ ေနရင္းထုိင္းရင္း ျပည္႔သြားမွာပါ။ ငါ႔ေျမး သြားေလရာလာေလရာ လမ္းခရီး ခလုတ္မထိ ဆူးမျငိပဲ လုိရာခရီးကုိ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ ေလွ်ာက္နုိင္ပါေစ။ ေရာ႕....ဒီမွာ ငါ႔ေျမးေတာင္ထားတဲ႔ အဖြားရဲ႕ေျခရာ။”<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">အဖုိးအဘြားရယ္လုိ႔ ခင္တြယ္စရာ အေဖ႔ဘက္က အေမတစ္ေယာက္သာ က်န္ေတာ႔သည္။ ကြ်န္မ ခရီးမေျဖာင္႔မွာဆုိးသည္႔အတြက္ အဖြားငုိခ်င္ေနလွ်က္ ဟန္ဆာင္ကာ မူပုိေနမွန္းသိတာေပါ႔။ ကြ်န္မ မျမင္ေအာင္ ကြယ္၀ွက္သုတ္ေနတဲ႔ အဖြားရဲ႕မ်က္ရည္ေတြက ကြ်န္မရင္ထဲကုိ တဆစ္ဆစ္ နာက်င္ေစခဲ႔တယ္။ အဖြားကမ္းေပးသည္႔ အျဖဴေရာင္ပိတ္စေလးကုိ ျဖန္႕ကာ ၾကည္႔မိတယ္ဆုိ အဖြားရဲ႕ေျခရာ၊ အေဖနွင္႔အေမ႔ေျခရာေလးေတြ အသီးသီးေနရာယူထားၾကပုံကုိၾကည္႔ရင္း နယ္မွာက်န္ေနခဲ႔သည္႔အေမ.... ကြ်န္မနွင္႔ အၾကာၾကီး ခြဲေနရမယ္႔ခရီးမွာ အေမလည္း လုိက္ပုိ႔ခ်င္ရွာေပမယ္႔။ အငယ္သုံးေယာက္ ေက်ာင္းတစ္ဖက္နွင္႔မုိ႔ လုိက္မပုိ႔နုိင္ရွာ။ ရန္ကုန္အဖြားအိမ္ကေန ေလဆိပ္ကုိဆင္းေတာ႔ အေဖ တစ္ေယာက္သာ လုိက္ပုိ႔နုိင္ရွာသည္။<br /><br /></div>ေလဆိပ္ထဲကုိအ၀င္ အေဖ ကြ်န္မလက္တစ္ဖက္ကုိ ဆြဲယူျဖစ္ညစ္ကာ<br /><br /><div style="text-align: justify;">“သမီး အေဖစိတ္ခ်မယ္ေနွာ္.... က်န္းမာေရးကုိ ဂရုစုိက္ ဟုိေရာက္ရင္ဖုန္းဆက္.. သြားသတိ.. လာသတိရွိပါ။ ငါ႔သမီးသြားမွာက ရန္ကုန္မႏၱေလးခရီးစဥ္မဟုတ္ဘူး။ နုိင္ငံရပ္ျခားခရီး ေရျခားေျမျခားသြားရမွာ။ ဘ၀ဟာ ဆႏၵနွင္႔ ဘယ္ေတာ႔မွတစ္ထပ္က်မေနနုိင္ဘူးဆုိတာ.. သမီးလက္ခံနုိင္ေအာင္ၾကိဳးစား.. ဆႏၵကုိ သိကၡာနွင္႔ ထိန္းပါ။ အိအိေထြးနွင္႔လည္းသြား အတူလာအတူ စိတ္၀မ္းမကြဲၾကနွင္႔ သမီးတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ ေဖးမပါ။"”<br />အေဖ႔အမွာစကားေတြအဆုံးမွာ.... အားလုံးကုိနုတ္ဆက္ကာ ေလဆိပ္အတြင္းပုိင္းထဲကုိ ေရာက္ရွိခ်ိန္မွာေတာ႔ ကြ်န္မတုိ႔နဲ႔ဘ၀တူ မိန္းကေလးေတြကလည္း အမ်ားၾကီးပါပဲ.... က်န္ရစ္ခဲ႔ၾကသူေတြကလည္း.... ခြဲခြါျခင္းကုိ လက္ျပနုတ္ဆက္...... ထြက္ခြါသြားရတဲ႔သူေတြကလည္း မ်က္ရည္စေတြနွင္႔။<br /></div>(၂)<br /><div style="text-align: justify;">“ျမင္႔ျမင္႔သီ...... ေစ်းသြားမလုိ႔.... ဘာမွာအုံးမလဲ”<br /><br />အိအိေထြးအသံၾကားမွ ကြ်န္မရဲ႕ အေတြးအာရုံေတြက အိပ္ယာက လန္႔ျဖတ္နုိးလာတဲ႔ သူတစ္ေယာက္လုိ. အေတြးေတြ တိကနဲရပ္တန္႔ကာ......<br /><br />“မမွာေတာ႔ပါဘူး.... နင္ဘယ္သူနဲ႔သြားမွာလဲ..... ငါပါလုိက္ခဲ႔မယ္ေလ။”<br /><br />“ေန..ေန...ရတယ္.... ေအးသင္းတုိ႔ပါတယ္။”<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ငါးမိနစ္ေလာက္သာ ေလွ်ာက္ရမဲ႔ ကုန္စုံဆုိင္ကုိသြားမွာမုိ႔ ကြ်န္မလည္း အတင္းဇြတ္လုိက္ဖုိ႔ စိတ္မကူးေတာ႔။ ဒါေပမယ္႔ ခုတေလာ အိအိေထြးကြ်န္မအေပၚ ဆက္ဆံတာေတြေျပာင္းလဲသြားတာကုိေတာ႔ သထိထားမိသလုိ ရွိေပမယ္႔။ အိအိေထြးထြးနွင္႔ကြ်န္မ အိမ္ခ်င္းကပ္ရက္ ငယ္ငယ္ကတည္းက လည္ပင္းဖက္ေပါင္းလာခဲ႔ၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ.......<br />ေက်ာင္းတက္ေတာ႔လည္း တစ္ေက်ာင္းတည္း အတူတက္ခဲ႔ၾကသလုိ၊ တကၠသိုလ္နယ္ေျမေရာက္ေတာ႔လည္း ေမဂ်ာတူ ယူခဲ႔ၾကတာပင္။ ေက်ာင္းျပီးသြားလုိ႔ နုိင္ငံျခားသြားမယ္ဆုိေတာ႔လည္း အတူတူ စာအုပ္လုပ္ခဲ႔ၾကတာပင္။ သူကအိမ္မွာ အငယ္ဆုံးအေထြးဆုံးမုိ႔ သူ႕စိတ္တုိင္းက် မိဘေတြအလုိက္ထားျခင္း ခံထားရသူ။ ကြ်န္မကေတာ႔ မိသားစုမွာအၾကီးဆုံးမုိ႔ အငယ္ေတြအတြက္ တာ၀န္ကုိ ေမတၱာတရားနဲ႔ ဘ၀က ထုိးအပ္ခဲ႔သည္မုိ႕ ဆုလဒ္တစ္ခုအျဖစ္ ေထြးေပြ႔ထားခဲ႔ရသည္။ ကြ်န္မတုိ႔နွစ္ေယာက္စလုံး စင္ကာပူထြက္ဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ထားၾကေပမယ္႔.. အေျခအေနတစ္ခုကုိ ရပ္မေစာင္႔နုိင္တဲ႔ကြ်န္မ.. အျမန္ထြက္ရမည္႔ မေလးရွားစက္ရုံ အလုပ္နွင္႔ ထြက္လာခဲ႔ၾကသည္။ အိအိေထြးလည္း ကြ်န္မနွင္႔အတူ လုိက္ပါလာခဲ႔သည္။ အိအိေထြး... .ကြ်န္မအေပၚ မည္မွ်ပင္စိတ္ကြက္ေနပါေစ။ ကြ်န္မသူ႕အေပၚခင္တြယ္ခဲ႔သည္႔ သံေယာဇဥ္ကုိ မည္သုိ႔ပင္ ျဖတ္ေတာက္ ျပတ္ေတာက္သြားနုိင္ခဲ႔မည္မဟုတ္ပါ။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ဒါေၾကာင္႔ ကြ်န္မမွားရင္ သူျပင္ခြင္႔ရွိသလုိ . . ..သူမွားရင္လည္း ကြ်န္မ ေဖးမွခြင္႔ရွိသည္ဟု ခံယူထားသည္။ ဒါေပ မယ္႔ အခ်စ္နွင္႔ပါတ္သတ္လာရင္ အရင္းနွီးဆုံး မိတ္ေဆြေတြက ရန္သူျဖစ္တတ္ ၾကပါသလား။ တ၀မ္းထဲ ဆင္းခဲ႔ ၾကတဲ႔ ................ညီအကုိေမာင္ နွမေတြက သူစိမ္းဆန္သြားခဲ႔ ၾကပါသလား မွားေနတဲ႔လမ္းေတြကုိ ေလွ်ာက္ရင္ လမ္းေၾကာင္း မွန္ေအာင္တည္႔ေပးသင္႔ပါသလား။ သူ႔အေပၚ ကြ်န္မထားခဲ႔သည္႔ ေစတနာေမတၱာ တရားဟာ........ ညီအစ္မထက္ မသာနုိင္ခဲ႔ရင္ေတာင္.......ထုိထက္ေလ်ာ႔မသြားနုိင္။ သူအသိအမွတ္မျပဳနုိင္ ခဲ႔ရင္ေတာင္ကြ်န္မရဲ႕ ေမတၱာ၊ ေစတနာေတြကုိ လ်စ္လွ်ဴရူ႕မျဖစ္သင္႔။ခုေတာ႔ အိအိေထြးတစ္သက္လုံး ေမြးခဲ႔သည္႔ ၾကက္ကုိ တစ္မနက္ ္တည္း နွင္႔ရုိက္စားျပစ္ရက္သည္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းမွာ ရည္းစားစာလုိက္ အေပးခံရတာကုိ ေခါင္းမေဖာ္နုိင္ေအာင္ အရွက္ၾကီးရွက္ေနခဲ႔ရ သူက ညဥ္႔နက္သန္းေခါင္း ဘယ္ကလာမွန္းမသိတဲ႔ ဖုန္းေတြကုိ လက္ခံစားကားေျပာတတ္လာသည္။ "တဟိဟိ............ တခိခိ" အနာဂါတ္အေၾကာင္း တစ္ခုမွမပါ။ ဟီရိၾသတၱပၸ အရွက္အေၾကာက္တရား ကင္းမဲ႔သည္႔ စကားလုံးေတြ ထဲ ဲ၌သာ အရည္ေပ်ာ္၀င္ေနခဲ႔သည္။ တစ္ဖက္က လည္းပါးစပ္အရသာ၊ နားအရသာခံျပီး။နဖူးကေခြ်းေျခမက်ေအာင္ မဟုတ္ေပမယ္႔ေျခေတြ၊ လက္ေတြအေၾကာဆြဲေအာင္လုပ္ အားနွင္႔ ရင္းနွီးကာရလာခဲ႔သည္႔ပုိက္ဆံေတြကုိေလထဲ မွာအရည္ေဖ်ာ္ ျပစ္ေနၾကသည္။ ဖုန္းနံပါတ္ တစ္ခုရလွ်င္ ေမ်ာက္လက္ထဲ ေသနတ္ထည္႔ ေပးလုိက္သလုိ တရပ္ စပ္ဆက္ေနၾကေတာ႔သည္။ နားခ်ိန္မွာနားဖုိ႔ ကြ်န္မက ေျပာေတာ႔ "နင္႔မွာဘာခံစားမူ႔မွ မရွိဘူးတဲ႔"ကြ်န္မခံစားမူ႔မဲ႔ ခဲ႔တာမဟုတ္ပါ။ ခံစားတတ္မူ႔ေတြကုိ ေဘာင္ခတ္ေနခဲ႔တာ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />(၃)<br /><div style="text-align: justify;">တစ္ေန႔ေတာ႔ဖုန္းတစ္လုံးကေန နွစ္လုံးျဖစ္လာတယ္။ ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြ တစ္မ်ိဳးျပီးတစ္မ်ိဳးေျပာင္းလဲလာတယ္။<br />ဖားတုလုိ႔ ခရုခုန္ခ်င္ေနတဲ႔သူ႔ကုိ ကြ်န္မ လက္ပုိက္ၾကည္႔မေနနုိင္သည္႔ အဆုံးမွာ........... အိအိေထြးကုိ အက်ိဳးသင္႔ အေၾကာင္းသင္႔ ေျပာဖုိ႔ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္။<br /><br />“ဖုန္းကနွစ္လုံးမ်ားေတာင္ ဘယ္တုန္းက၀ယ္လုိက္တာလဲအိအိေထြး”<br /><br />သိလုိစိတ္ျဖင္႔ ေမးလုိက္မိ၏။ သူနွင္႔ ကြ်န္မစားအတူ၊ သြားအတူရွိခဲ႔ၾကသည္။ စက္ရုံ(night...shift) နုိက္ရွစ္......... ္(morning.shift) ေမာနင္းရွစ္ခြဲေတာ႔ အိအိေထြးက ေမာနင္းရွစ္၊ ကြ်န္မက နုိက္ရွစ္ထဲ ပါသြားခဲ႔သည္ သူနွင္႔........ ကြ်န္မ ပိတ္ရက္ဆုံနုိ႔ဖုိ႔က တစ္ခါတစ္ရံ သာဆုံတတ္ခဲ႔ၾကသည္။ ေမာနင္းရွစ္နွင္႔ နုိက္ရွစ္ အကူးအေျပာင္း အခ်ိန္ ္တုိေလးအတြင္းမွာအိအိေထြးေျပာင္လဲေနခဲ႔သည္။<br /><br />“၀ယ္ထားတာမဟုတ္ဘူး။ ကုိေအာင္ၾကီးေပးထားတာ”<br /><br />“ကုိေအာင္ၾကီးဆုိတာ ေအးသင္းတုိ႔အကုိေတြနွင္႔ပါလာတဲ႔သူလား”<br /><br />“ဟုတ္တယ္”<br /><br />ကြ်န္မရဲ႕ေမးခြန္းေတြကုိမနွစ္ျမိဳ႕မန္းသိသာလြန္းလွသည္႔တုိတုိျပတ္ျပတ္အေျဖ။<br /><br />“ဘာျဖစ္လုိ႔ ယူထားရတာလဲ။ အိအိေထြးရယ္..နင္႔မွာလည္းဖုန္းရွိ ေနတဲ႔ဟာကုိ”<br /><br />“သူက ေစတနာနဲ႔ ေပးတာကုိ ျငင္းလုိ႔ေကာင္းမလား။ ဒီပစၥည္းေလးယူတာဘာျဖစ္သြားမွာမုိ႔လဲ”<br /><br /><span style="font-style: italic;">“ေအး.. ဘာမွျဖစ္မသြားနုိင္ဘူးဆုိတာ ငါနားလည္ပါတယ္။ ေစတနာဆုိတာ ေတြကုိလည္း ငါလက္ခံတယ္။ ဒါေပ မယ္႔ .......နင္သူမ်ားဆီက ယူျပီးသြားရင္။ ျပန္ေပးရမယ္ဆုိတဲ႔ အသိနင္႔ ေခါင္းထဲမွာ မျဖစ္မေန ထည္႔ရေတာ႔မယ္။ ေစတနာ ဆုိတာလုိအပ္မွလက္ခံ တာပဲေကာင္းပါတယ္။ မလုိအပ္ပဲ ေစတနာေနာက္ကြယ္က အေရာင္ေတြ ၾကား မွာနင္သာယာမိန္းမူးမွာ ဆုိလုိ႔ငါသတိေပးတာပါ။ သူမ်ား နွာေခါင္းေပါက္နွင္႔ အသက္ရွင္ရတာထက္. ကုိယ္႕........ နွာေခါင္းေပါက္နွင္႔ ရသေလာက္ရူရတဲ႔ အရသာကုိနင္မက္ေမာစမ္းပါ။”</span><br /><br />ကြ်န္မ စကားပင္အဆုံး မသတ္ေသး။ ..............အိအိေထြး ေဒါသအရွိန္နွင္႔ စက္ကနဲ ကြ်န္မ မ်က္နွာကုိ လက္ညိဳး ေငါက္ေငါက္ထုိးလွ်က္။<br /><br />“ျမင႔္ျမင္႔သီ ............နင္႔အျမင္ကေလး တစ္ထြာေလာက္နဲ႔ သူမ်ားေတြကုိ ေဘာင္ခတ္ျပီး မၾကည္႔ပါနဲ႔။ နင္႔ကုိ နင္ပဲ ေဘာင္ခတ္ထား လုိ႔ရမယ္။ နင္႔နဲ႔ ငါစိတ္တူကုိယ္တူ ရွိခဲ႔ၾကတယ္လုိ႔ ထင္ထားတာ။ နင္ကအျမင္ေတြ က်ဥ္းေျမာင္း ျပီးတစ္ဖက္စြန္းေရာက္ေနသူ။ငါမွားရင္ငါပဲခံရမွာ နာဘာ၀င္ပူပင္စရာမလုိဘူး။”<br /><br />ေစတနာေတြပုလင္းကြဲ ေလာက္ေတာင္ အေရာင္ျပန္မဟပ္ခဲ႔။ ကြ်န္မရဲ႕ ေစတနာ၊ေမတၱာေတြကုိသဲထဲသြန္လုိက္ ရင္ေတာင္အရာ ထင္က်န္ခဲ႔အုံးမည္။ ခုမွေတြ႔ဖူးသည္႔ လူတစ္ေယာက္၏ ေစတနာေတြကုိ ကုိးကြယ္လုိ႔...... ဘာမွ ၀င္ပူပင္စရာ မလုိအပ္ဘူးဆုိသည္႔ စကားလုံးေတြၾကားမွာ ကြ်န္မရဲ႕ ေစတနာေတြ အခ်ည္းအနွီးျဖစ္ခဲ႔ရသည္။ ထုိ အခ်ိန္ကစလုိ႔ အိအိေထြးနွင္႔ ကြ်န္မၾကား ဆက္ဆံေရးေတြ ခပ္စိပ္စိပ္ျဖစ္လာခဲ႔တယ္။ အိအိေထြး ေျခလွမ္းေတြ အ ရင္ကထက္ပုိ သြက္လာခဲ႔တယ္။ အိအိေထြး ကိစၥနွင္႔ ပါတ္သတ္ျပီး ကြ်န္မကုိမည္သူမွ အေရာတ၀င္မရွိၾက။ ကြ်န္မ ကအျမင္က်ဥ္းေျမာင္းသူ အရာရာကုိစံခ်ိန္စံညြန္းေတြနွင္႔ ေဘာင္ခတ္ထားခ်င္သူတဲ႔ေလ။ ထုိသူေတြထဲက ခုိင္မာ နွင္႔ ခုိင္ဇာတုိ႔ ညီမနွစ္္ေယာက္ ကေတာ႔အေနအထုိင္ ေအးေဆးသလုိ၊ သေဘာထားလည္း ျပည္႔၀ၾက၏။ ကြ်န္မ အေပၚငယ္ေပါင္း ၾကီးေဖာ္ေတြလုိ တုိင္ပင္နွီးေနွာ္ရင္ဖြင္႔ခဲ႔ၾကသည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းကလည္ပင္း ဖက္ကာ........ ေပါင္းလာခဲ႔သည္႔ အိအိေထြး ကြ်န္မ အနားမွာလစ္ဟာသြားခဲ႔ေပမယ္႔ ကြ်န္မသူ႕ကုိဥပကၡာျပဳမထားရက္။<br /><br />“အိအိေထြး ညဘက္ေတြ ကုိေအာင္ၾကီး နင္႕ကုိလာေခၚတယ္ဆုိ”<br /><br />“ကုိေအာင္ၾကီးနွင္႔ ငါခ်စ္သူေတြပဲ ဘာထူးဆန္းလို႔လဲ”<br /><br />“ေအး..ဟုတ္ပါတယ္။ နင္႔နဲ႕ သူခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ၾကတာ မထူးဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ နင္႔သူ႔အေၾကာင္း ဘယ္ေလာက္ သိထားျပီးျပီလဲ”<br /><br />“သူ႔အေၾကာင္း ဘာသိစရာလုိလုိ႔လဲ။ မေလးရွားနဲ႔ ရန္ကုန္သြားလုိက္ လာလုိက္။ ဒီမွာေအးဂ်င္႔လုပ္ေနတယ္”<br /><br />“ဒီအထက္မပုိေတာ႔ဘူးေပါ႔”<br /><br />“နင္က ဘာေတြသိထားလုိ႔လဲ”<br /><br />“နင္႔ကုိ ေအးသင္းတုိ႔က ေျပာျပမထားဘူးလား။ သူ႔မွာ ရန္ကုန္မွာမိန္းမရွိတယ္။<br />ကေလးေတြလည္းရွိတယ္။”<br /><br />ကြ်န္မ သူနာၾကင္ေစမယ္႔ စကားလုံးမ်ိဳးေတြ ျဖစ္နုိင္ရင္မေျပာခ်င္ပါ။ မေျပာ မျဖစ္အေျခအေနမုိ႔ သာေျပာ လုိက္ရ သည္။ ကြ်န္မအေပၚ ေဒါသအေငြ႔ေတြ... နွင္႔ၾကည္႔ခဲ႔ဖူးသည္႔ အိအိေထြးရဲ႕ မ်က္လုံးေတြ အေရာင္ေဖ်ာ႔ လာတာကုိ<br />ေတာ႔သတိထားမိလုိက္သည္။ အတန္ငယ္ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနရာမွ အိအိေထြး စကားဆက္ေလတယ္။<br /><br />“ကုိေအာင္ၾကီး ကုိငါေမးျပီးျပီ။ သူ႔မွာမိန္းမမရွိဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္။”<br /><br />“နင္႔ အရြယ္ကပင္လယ္ထဲမွာ ေရမရွိဘူးဆုိတာကုိ လုိက္ယုံရမဲ႔ ကေလးသူငယ္မွမဟုတ္ ေတာ႔ပဲ။ ေသခ်ာေအာင္ေမးၾကည္႔အုံးေပါ႔”<br /><br />ကြ်န္မ ထုိသုိ႔သာ ေျပာနုိင္ခဲ႔သည္ ဘူးတစ္လုံး ေဆာင္ျခင္းကုိ ယုံၾကည္ လြယ္လြန္းခဲ႔သည္႔ သူ႔အတြက္ ကြ်န္မေရွ႕ ဆက္စရာမရွိေတာ႔။<br /><br />(၄)<br />(night..shift) ဆင္းထားသည္မုိ႔မ်က္လုံးေတြက်ိန္းစပ္ကာဖန္တြတ္ေနခဲ႔သည္။ေျခ၊လက္ေတြပင္မသယ္ခ်င္ေတာ႔ တစ္ကုိယ္လုံး ေက်ာက္ခ်ထားသည္႔နွယ္ ေလးလံကာ ေျခလက္ပင္ မေဆးနုိင္ အိပ္ယာထဲ ေခါင္းတုိး၀င္ကာ အိပ္ ္လုိက္မိေတာ႔သည္။ အရင္ေန႔ေတြကဆုိ ထမင္းအုိးေလးတစ္လုံးတည္။ ေျခ၊လက္ေဆးျပီးကာမွ အိပ္ယာ၀င္ျဖစ္ ခဲ႔ သည္။ အိပ္ယာက နုိးမွ ေရခ်ိဳး၊ ဘုရားရွင္ ခုိးျပီး။ ၾကက္ဥေလး တစ္လုံး ေၾကာ္ကာ စားေသာက္ျပီးတယ္ဆုိ စက္ရုံ ဖယ္ရီကား အလာကုိေစာင္႔ရသည္။ ဒီေန႕ေတာ႔စက္ရုံက ေနအျပန္ ဖယ္ရီကားေပၚ မွာလည္း တစ္လမ္းလုံးလုိက္ ပါ ငုိက္မ်ဥ္းလာခဲ႔သည္။ အရင္ေန႔ေတြကလုိ စကားေျပာေဖာ္ ခုိင္မာတုိ႔ ညီမနွစ္ေယာက္ကလည္း ဒီေန႔မွ အလုပ္ ကပိတ္သည္။ ခါတုိင္းေန႔ေတြထက ္ထူးထူးျခားျခား စိတ္ေတြေလးလံေနမိသည္။ (night-shift)နုိက္ရွစ္ဆင္းထား လုိ႔ေနမွာပါပဲ ဟုေျဖေတြးကာ ေမွးကနဲ႔အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ႔သည္။<br /></div></div><div style="text-align: justify;"><br />“ျမင္႔ျမင္႔သီ......ဟဲ႔......ျမင္႔ျမင္႔သီ”<br /><br />ေမွးကနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားရုံပဲ ရွိေသးသည္။ အသံေတြၾကား ေနရေပမယ္႔ မ်က္လုံးေတြက ေစးကပ္ျပီးဖြင္႔လုိ႔မရ။ ေျခ ေထာက္ေတြကုိ ဆြဲလွဳပ္ကာ ေခၚေနမွန္း သိေပမယ္႔ အိမ္မက္ ေလလား ေ၀၀ါး၀ါး။ ေနာက္တစ္ခြန္း အသံျမင္႔ကာ ေခၚလုိက္မွ..........<br /><br /><span style="font-weight: bold;">“ျမင္႔ျမင္႔သီ.............”</span><br /><br />မ်က္လုံးေတြ ပြတ္သပ္ကာ ထထိုင္လုိက္ေတာ႔ ခုိင္မာတုိ႔ ညီမနွစ္ေယာက္ ကြ်န္မ အနားမွာမ်က္နွာေတြ ကလည္း မေကာင္းၾက။ ဟုိဘက္တစ္ေယာက္ ဒီဘက္တစ္ေယာက္ ထုိင္ေနၾကသည္။<br /><br />“အိအိေထြး....ေဆးရုံတင္ထားရတယ္။ ညကအေရးေပၚ တင္လုိက္ရတာ။abortion (အေဘာ႔(ထ္)ရွင္း) ျဖစ္တာ။ သူလုပ္ထားတာကၾကာျပီ။ အရွိန္မပ်က္ အလုပ္ဆင္းေနေတာ႔ အလုပ္ဒဏ္ပါေရာသြားတာျဖစ္မယ္။”<br /><br />ကြ်န္မ နားအနား အဏုျမဴဗုံး တစ္လုံးကပ္ကာ ခြဲလုိက္သလုိပင္။ နားနွစ္ဖက္ကုိ လက္နွင္႔အုပ္ကာ မယုံနုိင္ေအာင္ ျဖစ္ရသည္။<br /><br />“ငါ မနက္က ေအးသင္း အလုပ္ဆင္းတာျမင္လုိ႔ အိအိေထြး လည္းဆင္းတယ္ထင္တာ”<br /><br />“ေအးဂ်င္႔က ဘယ္သူမွ အလုိက္မခံဘူး။ ေအးသင္းလုိက္မယ္ ေျပာတာ ဟုိမွာ နက္စ္ေတြရွိတယ္မလုိအပ္ဘူးတဲ႔”<br /><br />“ေအးသင္း...ကုိေအာင္ၾကီး ဆီဖုန္းမဆက္ဘူးလား။”<br /><br />“ေအးသင္းေျပာတာေတာ႔..ကုိေအာင္ၾကီး ျမန္မာျပည ္ျပန္သြားတာၾကာျပီတဲ႔။ သူ႔မိန္းမ ကေလးမီးဖြားမွာ မုိ႔ျပန္သြားတာလုိ႔ေျပာတာပဲ။ ေအးဂ်င္႔က ...အိအိေထြး ကုိျပန္ပုိ႔မယ္ လုိ႔ေျပာတယ ္မနက္ေစာေစာက အားလုံးကုိလာဆူသြားတယ္။”<br /><br />ရသာကုိမွင္ ဆင္ေသကုိ စီးပါလုိ႔......အေပ်ာ္ၾကီးေပ်ာ္ခဲ႔တဲ႔ က်ီးမုိက္ ပင္လယ္ျပင္ထဲကမ္းမဲ႔႔ခဲ႔ျပီ။ အတန္တန္ တားခဲ႔ သည္႔ၾကားက မွားယြင္းစြာ မုိက္ခဲ႔သည္။ ဘ၀ အလွည္႔အေျပာင္းေတြက ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ကြက္ေတြ ြၾကည္႔ေနရ သလုိ ပင္ျမန္ဆန္လြန္းလွသည္။<br /><br />“ငါတုိ႔ ညီမနွစ္ေယာက္လည္း နက္ဖန္နွစ္နာရီ ေလယာဥ္နဲ႔ ျမန္မာျပည္ျပန္ရမယ္”<br /><br />"ဘာ....ဘာျဖစ္လုိ႔ ရုတ္တရက္ၾကီး ျပန္ရမွာလဲ"<br />ကြ်န္မ စကားေတြပင္... ပုံမွန္ထြက္မလာေတာ႔။ အေမာဆုိ႕ေနသည္႔ လူတစ္ေယာက္ကုိ ရင္၀ ဆီးကာေစာင္႔ ကန္ လုိက္သလုိပင္။<br /><br />“ငါတုိ႔လည္း မယုံနုိင္ေအာင ္ျဖစ္ရတယ္ နွစ္နွစ္ဆက္တုိက္ ေဆးစစ္လာခဲ႔တာ ျပန္မဲ႔နွစ္ၾကမွ ေဆးက်တယ္။<br />သူမ်ားေတြကေတာ႔ နုိင္ငံျခားဆုိတာ တစ္ေခါက္လာဖုိ႔ မလြယ္ဘူးတဲ႔။ အုိ(အုိဗာစေတး)ဖုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ ငါတုိ႔မွာကအသိလည္းမရွိဘူး။”<br /><br />ရုတ္တရက္ သူတုိ႔က ုိအားေပးဖုိ႔ စကားလုံးရွာေဖြမရ။ ကြ်န္မ ဆြံ႔အတိတ္ဆိတ္ေနခဲ႕သည္။ သူတုိ႔ မ်က္နွာေတြမွာ ကြ်န္မကုိ အားကုိးတၾကီးနွင္႔ ၾကည္႔ေနမွန္း အထင္းသားျမင္ေနရသည္။<br /><br />“ငါေျပာမဲ႔ စကားေတြကုိ နင္တုိ႔ လက္ခံမွာလား။ လက္ခံမယ္ဆုိရင္ေတာ႔ ငါ႔မွာနင္တုိ႔ အတြက္စဥ္စားလုိ႔ရမဲ႔ အေျဖရွိတယ္။”<br /><br />“ငါတုိ႔ နင္႔စကားကုိ ဘယ္တုန္းက ျငင္းပယ္ခဲ႔ဖူးလုိ႔လဲဟာ။ ဒါေၾကာင္႕နင္႔ကုိတုိင္ပင္တာေပါ႔”<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဘ၀မွာ တစ္ခါတစ္ရံ အရွဳံးနွင္႔ရင္ဆုိင္ရတတ္၏။ ဒါေပမယ္႔ တစ္သက္လုံး လိပ္ျပာလွံဳ၏တဲ႔။</span> ငါတုိ႔.... မိန္းကေလး ေတြမွာ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ေမာင္ဘခ်စ္ လုပ္လုိ႔မရဘူး။အုိ(အုိဗာစေတး) ဆုိရင္လည္း နင္တုိ႔ ညီအစ္မမွာအားကုိစရာ<br />ညီကုိေမာင္နွမလည္းမရွိဘူး။ ရွိခဲ႔မယ္ဆုိရင္လည္း တကယ္တမ္း ျပႆနာ ျဖစ္လာခဲ႔ရင္လည္းသူတုိ႔ေတြ လည္းမ ကယ္နုိင္ဘူး။ နင္တုိ႔ညီအစ္မ ျမန္မာျပည္မွာ အိုးမဲ႔အိမ္မဲ႔မဟုတ္တာ။ အုိမဲ႔အိမ္မ ဲ႔ျဖစ္ခဲ႔မယ္ဆုိရင္ေတာင္နင္တုိ႔ ညီ အစ္မမွာေျခ၊လက္နွစ္ဖက္ အေကာင္းေတြရွိေသးတယ္။ နွစ္ေယာက္ေပါင္းရင္ ေျခ၊လက္ရွစ္ဖက္ ဘ၀ကုိ လိပ္ျပာ သန္႔သန္႔နွင္႔ ျဖတ္သန္းလုိက္စမ္းပါဟာ။ မနက္ဖန္ျပန္ဖုိ႔...........ျပင္ဆင္ေတာ႔”<br /><br />ကြ်န္မစ ကားသံေတြ အဆုံးမွာ ခုိင္မာတုိ႔ ညီအစ္မနွစ္ေယာက္ မ်က္နွာေတြ ၀င္းလက္သြားကာ ေခါင္းျငိမ္႔အတည္<br />ျပဳခဲ႔ၾကေလသည္။ ခုိင္မာတုိ႔ ညီအစ္မ နွစ္ေယာက္ကုိ ၾကည္႔ကာ၀မ္းသာ ပီတိ မ်က္ရည္စုိ႔ရသည္။ အိအိေထြး..... ကြ်န္မရဲ႕ေစတနာ ေမတၱာေတြကုိ နားလည္ရင္ မည္မွ်ေကာင္းလုိက္မလဲ။ ကြ်န္မ ဆက္အိပ္ လုိ႔မရေတာ႔ သည္မုိ႔ ခုိင္မာတုိ႔ ညီအစ္မ နွစ္ေယာက္ကုိ ပစၥည္းေတြ ကူးသိမ္းေပးေနမိသည္။ သူတုိ႔ ညီမနွစ္ေယာက္ မ်က္နွာမွာလည္း စိတ္အားငယ္ေနတာေတြမရွိေတာ႔........မိသားစုနွင္႔ျပန္ေတြ႔ရေတာ႔မည္႔ သူတုိ႔ရဲ႕ အေပ်ာ္ေတြပင္.....ကြ်န္မထံကူး စက္လာခဲ႔ရသည္။ ျမန္မာျပည္ ျပန္ဖုိ႔ နွစ္လသာ လုိေတာ႔သည္႔ ကြ်န္မလည္း သူတုိ႔ ညီအစ္မဆီက ေနရပ္လိပ္စာ ေတာင္းထားလုိက္သည္။ ကြ်န္မ လိပ္စာကုိလည္း သူတုိ႔ ညီအစ္မကုိ ေပးကာ အေရာက္ လာလည္ဖုိ႔ မွာၾကားရင္း တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ဖက္ကာ ငုိမိၾကေတာ႔သည္။<br /><br />ညေန ၆နာရီထုိးျပီမုိ႔.................နုိက္ရွစ ျပန္၀င္ ဖုိ႔အတြက ္ျပင္ဆင္ရေတာ႔သည္။ ညစာကုိ(canteen) ကဲန္တင္းန္ မွာပဲ တစ္ခုခု၀ယ္စားလုိက္ေတာ႔ မည္ဟုဆုံးျဖတ္ကာ............အ၀တ္အစားလဲျပီး စက္ရုံ ဖယ္ရီကား မလာခင္ အ ေဆာင္ေနာက္ေဖးဆီထြက္ကာ.......ညေနခင္းရဲ႕ လတ္ဆတ္ေသာ ေလနုေအးေလးကုိ .....................အားပါးတရ ရူရွိဴက္ရင္း ဆီအုန္းေတာထက္ဆီက ပ်ံသန္းေနၾကတဲ႔ သင္းကြဲငွက္ ေတြကုိၾကည္႔ကာ ......................သင္းကြဲငွက္ ကေလးေတြ မုန္းတုိင္းဒဏ္မ ကင္းေ၀းကာ...........အျပစ္အနာဆာမဲ႔ ခ်စ္ေသာ မိသားစုေတြနွင္႔ ျပန္လည္ ဆုံစည္း နုိင္ၾကပါေစလုိ႔..............................ကြ်န္မ တိတ္တိတ္ေလး ဆုေတာင္းေပးေနမိေတာ႔တယ္။<br /></div><br /><br />***********************@@@@@@@@**************************<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အမွာ.</span>.....<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဤ၀တၳဳေလးကုိေရးသားခဲ႔ျခင္းမွာ..မည္သူ႕အားမွ်ထိခုိက္နစ္နာေစလုိေသာစိတ္ဆႏၵျဖင္႔ေရးသားခဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သည္မဟုတ္ပါ။</span><br />***********************@@@@@@@@@******************<br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div style="text-align: justify;"><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;"><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;"><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;"><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;" id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-6817148304072114819?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-67662436968124510542010-07-14T18:31:00.000-07:002010-07-14T18:40:52.455-07:00<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">"Thank You" ခင္ဗ်ားကမာၻနဲ႔ခ်ီျပီး<br /><br />သံေယာင္မလုိက္နဲ႔ အဲဒီစကားလုံးေတြ<br /><br />က်ေနာ္႔အတြက္အဓိပၸာယ္မဲ႔သြားခဲ႔တာၾကာျပီ။<br /><br />"အခ်စ္" ခင္ဗ်ားမ်က္နွာဖုံးေတြတပ္လုိ႔<br /><br />စြတ္စြတ္မေျပာနဲ႔ အဲဒီစကားလုံးေတြ<br /><br />က်ေနာ္႔အတြက္လူရာမ၀င္ခဲ႔တာၾကာခဲ႔ျပီ။<br /><br />"သတိရျခင္းလား" ခင္ဗ်ားလွ်ာအရိုးမရွိတုိင္း<br /><br />ခပ္ဖြဖြမေျပာနဲ႔ အဲဒီစကားလုံးေတြ<br /><br />က်ေနာ္ေထြးထုတ္ခဲ႔တာၾကာခဲ႔ျပီ။<br /><br />"လြမ္းမိသတဲ႔လား" ခင္ဗ်ားဟန္ေဆာင္အျပဳံးနဲ႔<br /><br />မက်ီစယ္ခ်င္နဲ႔ အဲဒီစကားလုံးေတြ<br /><br />က်ေနာ္အန္ထုတ္ခဲ႔တာၾကာခဲ႔ျပီ။<br /><br />"ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း" ခင္ဗ်ားရင္ဘတ္ကုိ<br /><br />ႏြားဖားၾကိဳးမထုိးခ်င္နဲ႔ အဲဒီစကားလုံးေတြ<br /><br />က်ေနာ္႔အတြက္ရင္ဘတ္ေပါက္နဲ႔မ်ိဳခ်ေနခဲ႔ရတာၾကာခဲ႔ျပီ။<br /><br />"သစၥာတရား" ခင္ဗ်ားမြဲျပာပုဆုိးကုိ<br /><br />အေရာင္မတင္ခ်င္နဲ႔ အဲဒီစကားလုံးေတြ<br /><br />က်ေနာ္႔အတြက္အေရာင္မဲ႔ခဲ႔တာၾကာခဲ႔ျပီ။<br /><br />"ေမတၱာတရား" ခင္ဗ်ားအပူရုပ္ကုိ<br /><br />ဟန္မလုပ္နဲ႔ အဲဒီစကားလုံးေတြ<br /><br />က်ေနာ္႔ရပ္၀န္းထဲမုိးေခါင္သြားခဲ႔တာၾကာခဲ႔ျပီ။<br /><br /><br /></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">*********************@@@@@@@***************<br /></span>နုနုညံ႔ညံ႔မရွိသည္႔ကြ်န္မ၏ျပင္းရွရွကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဘာရယ္မဟုတ္<br />လြတ္လြတ္လပ္လပ္ျပင္းရွရွထြက္ေပါက္ေပးၾကည္႔တာပါ။<span style="font-weight: bold;"><br />********************@@@@@@****************<br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<br /></span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-6766243696812451054?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-42038714686803674682010-07-12T01:36:00.000-07:002010-07-17T00:28:12.586-07:00တစ္ဖက္သတ္အခ်စ္ဆုိျပီးအခ်စ္နွင္႔ပါတ္သတ္လာသည္႔အေၾကာင္းအရာကုိေရးေပးဖုိ႔ကုိ<a href="http://www.junctionpointjp.co.cc/"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ညအလကၤာက</span></a>တက္ဂ္<br />(<leo_highlight style="border-bottom: 2px solid rgb(255, 255, 150); background: transparent none repeat scroll 0% 50%; cursor: pointer; display: inline; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" id="leoHighlights_Underline_0" onclick="leoHighlightsHandleClick('leoHighlights_Underline_0')" onmouseover="leoHighlightsHandleMouseOver('leoHighlights_Underline_0')" onmouseout="leoHighlightsHandleMouseOut('leoHighlights_Underline_0')" leohighlights_keywords="tag" leohighlights_url_top="http%3A//shortcuts.thebrowserhighlighter.com/leonardo/plugin/highlights/3_1/tbh_highlightsTop.jsp?keywords%3Dtag%26domain%3Dwww.blogger.com" leohighlights_url_bottom="http%3A//shortcuts.thebrowserhighlighter.com/leonardo/plugin/highlights/3_1/tbh_highlightsBottom.jsp?keywords%3Dtag%26domain%3Dwww.blogger.com" leohighlights_underline="true">Tag</leo_highlight>)လုပ္ပါသည္။လုိ႔ဆုိလာေတာ႔။ကြ်န္မေတြေတြေ၀ေ၀ထူပူကေလးျဖစ္သြားမိတယ္။.......ဟုတ္တယ္ေလဘာ<br />ေၾကာင္႔လဲဆုိကြ်န္မ"အခ်စ္နွင္႔အကြ်မ္းတ၀င္ရွိမေနခဲ႔ဖူးလုိ႔ပါပဲ။<span style="color: rgb(255, 102, 0);">"အခ်စ္နွင္႔အကြ်မ္းတ၀င္"</span>ဆုိသည္႔ေနရာမွာကြ်န္မ<br />အခ်စ္ကုိနက္နက္နဲနဲထဲထဲ၀င္၀င္အခ်စ္၏နိယာမကုိသိမထားေသးလုိ႔ပါပဲ။<br /><br />အခ်စ္နွင္႔အကြ်မ္းတ၀င္ရွိမေနခဲ႔ဘူးလုိ႔ဆုိထားသည္မုိ႔ကြ်န္မသည္မခ်စ္တတ္သူေတမိေလလားလုိ႔အထင္မမွားေစ<br />လုိပါ။"အခ်စ္ကုိ"အေမ႔ရင္တြင္းနွလုံးသားထဲကေနေမြးဖြားလာကတည္းကအူ၀ဲဆုိေသာသံစဥ္နွင္႔အတူအခ်စ္ကုိဆုပ္<br />ကုိင္မိလွ်က္သားျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။ဒါေၾကာင္႔ကြ်န္မသည္ခ်စ္စရာေရာင္စုံပန္းပြင္႔ကေလးေတြကုိျမင္ရင္လည္းခ်စ္တတ္<br />ပါတယ္။ေရာင္စုံခဲတံေလးေတြ၊ေရာင္စုံေဘာ႔လ္ပင္ကေလးေတြ၊ေရာင္စုံမ်က္နွာဖုံးနဲ႔မွတ္စုစာအုပ္ေလးေတြကုိျမင္ရင္<br />လည္းခ်စ္တတ္ပါတယ္။<br /><br />လူေတြအခ်စ္ကုိမည္သို႔အကြ်မ္းတ၀င္ရွိျပီး။မည္သုိ႔သေဘာထားသည္ဆုိတာကုိလည္းကြ်န္မမေလ႔လာခဲ႔၍သိေနနုိင္<br />မည္မဟုတ္ပါ။အခ်စ္ဆုိတာကြ်န္မထင္တာေတြထက္ပုိ၍နားလည္ရခတ္ေစသလုိ၊သိမ္ေမြ႔နက္နဲလွပါတယ္။ဒါေၾကာင္႔<br />..ကြ်န္မဆုိလုိခ်င္တဲ႔အခ်စ္ရဲ႕အရသာေတြကလည္းခါးသက္ေကာင္းခါးသက္ေနနုိင္ပါတယ္။.......တိတ္တခုိးနွင္႔ခ်စ္ရပါ<br />ေသာတဖက္သတ္အခ်စ္လုိ႔လူအမ်ားေျပာေနတာ၊သုံးေနတာရွိပါတယ္။"တိတ္တခုိးနွင္႔တစ္ဖက္သတ္"ဒီေ၀ါဟာရနွစ္ခု<br />ဟာအဓိပၸာယ္ေတြတူသေယာင္ရွိေပမယ္႔။သူတုိ႔ေလးနက္မူ႔ေတြနည္းနည္းေလးကြာမယ္လုိ႔ကြ်န္မထင္တယ္။(ဒါကလည္း<br />ကြ်န္မအျမင္သက္သက္ပါကြဲလြဲေကာင္းကြဲလြဲနုိင္ပါတယ္။)<br /><br />တစ္ဖက္သတ္အခ်စ္ဆုိတာတစ္ဖက္ကုိလည္းပူေလာင္ေစသလုိ၊ကုိယ္႔ကုိကုိလည္းပူေလာင္ေစတယ္။.......ကုိယ္ခ်စ္ျမတ္<br />နုိးေနသူတစ္ေယာက္ကုိကုိယ္႔ဘက္ကခ်စ္မိေနတယ္ဆုိတာသိဖုိ႔တစ္နည္းတစ္ဖုံသြယ္ကာ၀ုိက္ကာသိနုိင္ဖုိ႔ၾကိဳးစားေနရ<br />တာအေတာ္႔ကုိစိတ္မသက္မသာျဖစ္ရတဲ႔အလုပ္။တစ္ဖက္ကလည္းဒါကုိရိပ္မိတယ္။မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတယ္။တစ္<br />နည္းအားျဖင္႕ေျပာရရင္ဥေပကၡာျပဳေနတယ္ဆုိရင္ကုိယ္တုိင္ေလာင္းကြ်မ္းရသလုိ။တစ္ဖက္လူကလည္းမနွစ္သက္သည္႔<br />အတြက္ပူေလာင္းရပါတယ္။<br /><br />တိတ္တခုိးအခ်စ္ၾကေတာ႔ကုိယ္ခ်စ္ျမတ္နုိးမိသူရဲ႕အၾကည္႔ေလးတစ္ခ်က္၊အျပဳံးေလးတစ္အပြင္႔၊သူ႔ရဲ႕အေငြ႔အသက္ေလးနဲ႔<br />တင္ေက်နပ္ေနမိတာ။သူသိဖုိ႔မလုိအပ္ဖူးဆုိတာထက္..သူသိသြားရင္သူ႔ရဲ႕စိတ္မွာကုိယ္႔အတြက္နဲ႔အဖုအထစ္ေလးျဖစ္မွာစုိး<br />မိတာ။"အုန္ပုန္းခ်စ္နဲ႔ခ်စ္ရတာရယ္လင္မယားအခ်စ္တစ္သက္လုံးလုိက္လုိ႔မမွီပါတယ္။"တဲ႔ကြ်န္မကဒီလုိေလးျပန္ဆုိၾကည္႔<br />ခ်င္ပါတယ္"တိတ္တခုိးအခ်စ္နဲ႔ခ်စ္ရတာရယ္.....လင္မယားအခ်စ္တစ္သက္လုံးလုိက္လုိ႔မမွီပါတယ္လုိ႔။(အထူးသျဖင္႔.........<br />ဒီလုိခံစားမူ႔မ်ိဳးေတြကရာခုိင္နွုန္းနဲ႔ျပရင္မိန္းကေလးေတြဘက္ကျဖစ္တတ္တာမ်ားပါတယ္။)......................ဟုတ္တယ္ေလ<br />ဘာေၾကာင္႔လဲဆုိေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္ကကုိယ္ခ်စ္ျမတ္နုိးသေဘာက်မိေနတဲ႔မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကုိအေျခအ<br />ေနတစ္ခုမွာအခြင္႔အေရးသာလုိ႔ခ်စ္မိေနေၾကာင္းဖြင္႔ေျပာဖုိ႔အခြင္႔အေရးသာေပမယ္႔။အခ်စ္ကုိဘ၀တစ္ခုလုိတန္ဖုိးထားေန<br />ရတဲ႔မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အဖုိ႔ကုိယ္နွစ္သက္သေဘာက်မိေနတဲ႔ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္ကုိကုိရီးယားဇာတ္လမ္း<br />ေတြထဲကလုိ"ရွင္႔ကုိ.........ခ်စ္မိေနတယ္"လုိ႔အခြင္႔အေရးသာခဲ႔မယ္ဆုိရင္ေတာင္ဖြင္႔ေျပာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိ<br />သူဟာျမန္မာမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ။(ခြ်င္းခ်က္..ဖြင္႔ေျပာတတ္တဲ႔မိန္းကေလးေတြရွိေတာ႔ရွိမယ္..<br />ရွားပါတယ္။)<br /><br />"တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိခ်စ္ျမတ္နုိးတဲ႔အရသာဟာေလာကၾကီးမွာၾကည္နူးမိန္းမူးစရာအေကာင္းဆုံးပါပဲ။တစ္စုံတစ္ေယာက္<br />ကုိခ်စ္ျမတ္နုိးစိတ္နဲ႔ေလာကၾကီးကုိၾကည္႔မိတဲ႔အခါကမာၻေလာကၾကီးတစ္ခုလုံးမွာပြင္႔ၾကကုန္သမွ်ပန္းပြင္႔ေတြဟာလွပကုန္<br />ၾကပါတယ္။ပင္လယ္ျပင္လည္းလွ၊ေတာင္းတန္းေတြလည္းလွ၊တိမ္ေတြလည္းလွ၊ေဘာလုံးကစားေနတဲ႔ကေလးေတြလည္းလွ<br />၊လမ္းျဖတ္ကူးေနတဲ႔လူေတြလည္းလွအားလုံးပဲလွေနၾက။သိမ္ေမြ႔နုညံ႔ေနၾကပါတယ္။အလွဆုံးအရာေလာကမွာရွိၾကတယ္။အ<br />လွဆုံးအရာေတြကေတာ႔ကုိယ္႔ခ်စ္သူနဲ႔ထိလုိက္တဲ႔အရာေတြပဲျဖစ္လိမ္႔မယ္။အခ်စ္ဟာလူကုိတစ္ခဏခ်င္းမွာေအးေစေႏြးေစ<br />နုိင္၊တစ္ခဏခ်င္းမွာပူေလာင္ေစနုိင္၊တစ္ခဏခ်င္းမွာရဲ၀င္႔ေစနုိင္၊တစ္ခဏခ်င္းမွာစုိးရိမ္ထိတ္လန္႕ေစနုိင္။အခ်စ္ဟာသူ႕ေန<br />ရာနွင္႔သူေတာ႔ေတာ္ေတာ္စြမ္းအားၾကီးမားပါသတဲ႔။"ဆရာမဂ်ဴးက"လကုိဖမ္းဖုိ႔ပိုက္ကြန္ရက္ရေအာင္"မွာအဲသလုိဆုိထားပါ<br />တယ္။ဟုတ္ပါတယ္အခ်စ္ဆုိတာ..ခံစားတတ္တဲ႔လူေတြရဲ႕အေပၚမွာမူတည္ျပီးေခါင္းစဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔စြမ္းအားေတြၾကီးမားေန<br />နုိင္သလုိ၊ေခါင္းစဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ကြဲလြဲစြါတည္ရွိေနအုံးမွာပါပဲ။<br /><br />ဒါ႔အျပင္"၅၂၈"နဲ႔"၁၅၀၀"ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဂဏန္းေလးေတြစတင္ျဖစ္တည္လာပုံနွင္႔အခ်စ္အမ်ိဳးမ်ိဳးဆုိျပီးဆရာမဂ်ဴးက........<br />ခြဲျခားျပထားေလးေတြလည္းရွိပါတယ္။......ကဲဆရာမဂ်ဴးခ်ျပထားတာေလးေတြၾကည္႕လုိက္ရေအာင္ေနွာ္ကမၻာေပၚမွာလူ<br />သားသန္းေပါင္းေျခာက္ေထာင္ရွိနုိင္ရင္အခ်စ္ကေတာ့ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ပဲရွိေနနုိင္သတဲ႔။အေျခအေနနဲ႔အခ်ိန္အခါကိုလိုက<br />္ျပီးလူသားတစ္ေယာက္ဟာအခ်စ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုျပဳမူဖန္တီးမိေနတတ္ပါတယ္။ကိုယ္ကသတိထားလိုက္မိသည္ျဖစ္ေစ၊သတိမ<br />ထားလိုက္မိသည္ျဖစ္ေစေပါ့။<br />၁။ မိခင္အခ်စ္ သို႔မဟုတ္ ၾကင္နာေသာ အခ်စ္<br />( Motherly love or Tender love )<br />၂။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္ေသာအခ်စ္ ( Self- love)<br />၃။ ဘ၀ကို ခ်စ္ေသာအခ်စ္ ( Love of life)<br />၄။ ညီအကိုစိတ္ သို႔မဟုတ္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္စိတ္ျဖင့္ ခ်စ္ေသာ အခ်စ္ (Brotherly love)<br />၅။ ဘုရားကို ခ်စ္ေသာအခ်စ္ ( Love of God)<br />၆။ ကိေလသာအခ်စ္ သို႔မဟုတ္ ေပါင္းစပ္ေသာအခ်စ္ ( Passionate live or Erotic love )<br />အဲသလုိဆရာမဂ်ဴးကအခ်စ္ကုိေျခာက္မ်ိဳးခြဲျခားျပထားသည္႔ထဲမွာကြ်န္မကကမာၻေပၚမွာလူဦးေရတုိးတက္လာနဲ႔အညီ<br />ေနာက္တစ္မ်ိဳးထပ္ထည္႔ၾကည္႔ခ်င္ပါတယ္။(famil...love)မိသားစုအခ်စ္လုိ႔ထပ္ျပီးျဖည္႔ခ်င္ပါတယ္။ဘာေၾကာင္႔လဲဆုိ<br />ယေန႔ကြ်န္မတုိ႔လူငယ္ေတြၾကားမွာပရဟိတစိတ္ဓါတ္ေလးေတြရိွလာလုိ႔ပါပဲ။ပရဟိတစိတ္ဆုိတာ..မိသားစုအခ်စ္၊မိသား<br />စုဆုိတဲ႔စိတ္ဓါတ္အေျခခံ႔ရွိမွျဖစ္တည္လာတာမဟုတ္လား။<br /><br />"လူတစ္ေယာက္ဟာအဲဒီအခ်စ္အမ်ိဳးမ်ိဳးထဲကတစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုနဲ႔တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုေလာကႀကီးကိုခ်စ္ခင္ေႏွာင္ဖြဲ႔<br />ေနမိတတ္ပါတယ္။ဒါကလူမႈအဖြဲ႔အစည္းကသတ္မွတ္ထားတဲ့၊ႀကံဳႀကိဳက္ထားတဲ့၊ေတြ႔ထားတဲ့သဘာ၀အခ်စ္ေတြလို႕ဆိုရမွာ<br />ပါပဲ။ဒီေနရာမွာဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ဗုဒၶသာသနာတရားေတာ္မွာေတာ့အခ်စ္ကိုအမ်ိဳးအစားခြဲျခားတဲ့ေနရာမွာအခ်စ္နဲ႔ေမတၱာ<br />ရယ္လို႔ႏွစ္မ်ိဳးခြဲထားတာေတြ႔ရပါတယ္။သာမန္လူသားေတြသာမာန္အခ်ိန္မွာတစ္စံုတစ္ေယာက္အေပၚထားတဲ့စိတ္သဘာ၀<br />ကိုအခ်စ္အျဖစ္ယူဆထားတယ္။ေနာက္ျပီးတရားက်င့္ႀကံအားထုတ္ေနတဲ့သူေတာ္စင္သူေတာ္ျမတ္ေတြနဲ႔ရဟႏၱာပုဂၢိဳလ္၊<br />ဘုရားရွင္စသည္တို႔ရဲ႕ေလာကအေပၚထားတဲ့ေ၀မွ်မႈစိတ္သဘာ၀ကိုေမတၱာအျဖစ္ယူဆထားတယ္။လူေတြေျပာေျပာေနတဲ့<br />တစ္ေထာင့္ငါးရာေမတၱာနဲ႔ငါးရာႏွစ္ဆယ္ရွစ္ေမတၱာတို႔ပါပဲ။တစ္ေထာင့္ငါးရာေမတၱာဆိုတဲ့အသံုးအႏႈန္းကိုမွန္မွန္ကန္ကန္<br />သံုးမယ္ဆိုရင္တစ္ေထာင့္ငါးရာအခ်စ္စိတ္သဘာ၀လို႔သံုးနုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။တစ္ေထာင့္ငါးရာကိေလသာလို႔လည္းေခၚ<br />တတ္ၾကပါတယ္။<br /><br />ကိေလသာဆယ္ပါးကိုအေျခခံထားတဲ့ပုထုဇဥ္စိတ္လို႔ဆိုရမွာေပါ့။အဲဒီအခ်စ္ႏွစ္မ်ိဳးရဲ႕ဂဏန္းအေရအတြက္ဟာအနည္း<br />ငယ္ထူးဆန္းေနသေယာင္ရွိတယ္။ အဲဒီ ၁၅၀၀ နဲ႔ ၅၂၈ ဂဏန္းေတြ ဘယ္လိုရသလဲ။<br /><br />၁။ တစ္ေထာင့္ငါးရာ ကိေလသာစိတ္သဘာ၀<br />ကိေလသာဆယ္ပါးကို အေျခခံတယ္။ အဲဒီ ကိေလသာစိတ္ေတြ ကေတာ့ ေလာဘလို႔ေခၚတဲ့ အာရုံ၌ကပ္ျငိျခင္း(တပ္မက္ျခင္း) ေဒါသဆိုတဲ့ ၾကမ္းတမ္းျခင္း၊ သည္းမခံႏိုင္ျခင္း၊ ေမာဟဆိုတဲ့အာရံု၏ သေဘာကိုဖံုးလႊမ္းျခင္း (ေတြေ၀ျခင္း) မာနဆိုတဲ့ေထာင္လႊားျခင္း၊ ဒိ႒ိဆိုတဲ့ မွားေသာႏွလံုးသြင္းျခင္း(အယူ)၊ ၀ိစိကိစၦာ ဆိုတဲ့ အာရံုကိုမဆံုးျဖတ္ႏိုင္ျခင္း၊ ထိနဆိုတဲ့ စိတ္၏မခန္႔ျခင္း၊ ငိုက္ျမည္းျခင္း၊ ဥဒၵစၥဆိုတဲ့ စိတ္၏မျငိမ္သက္ျခင္း၊ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း၊ အဟီရိကဆိုတဲ့ ကာယဒုစရိုက္ ျပဳရျခင္း၌ မရွက္ျခင္း၊ အေနာတၱပဆိုတဲ့ ကယဒုစရိုက္ျပဳရျခင္း၌မလန္႔ျခင္း တို႔ျဖစ္တယ္။<br />အဲဒီက္ေလသာ(၁၀)ပါးနဲ႔ ရုပ္စုစုေပါင္းနဲ႔ ေျမွာက္ရပါတယ္။ ရုပ္စုစုေပါင္းဆိုတာက လကၡဏာရုပ္(၄)ခု၊ နိပၸႏၷရုပ္ (၁၈)ခု၊ နာမ္ ၅၃ ပါး အဲဒါေတြရဲ႕ အစုအေပါင္းေပါ့။ ေပါင္းလိုက္ရင္ ၇၅ ရပါတယ္။ အဲဒီ ၇၅ ကို ၁၀နဲ႔ေျမွာက္ေတာ့ ၇၅၀ ။အဲဒီမွာမွ အဇၩတၱသ႑ာန္၊ ဗဟိဒၶ သ႑ာန္ ရယ္လို႔ ႏွစ္ပါးရွိတဲ့အတြက္ ၂ နဲ႔ထပ္ေျမွာက္ေတာ့ ၁၅၀၀ ရတာပါပဲ။ ဒါကို ၁၅၀၀ ကိေလသာလို႔ေခၚတာပါ။<br /><br />၂။ ၅၂၈ ေမတၱာသဘာ၀<br />ေမတၱာဆိုတဲ့အတိုင္း ေမတၱာပို႔ရာမွာ ရွိသင့္ရွိအပ္တဲ့ စိတ္သဘာ၀ တစ္ခုပါပဲ။<br />ေမတၱာပို႔တဲ့ေနရာမွာ ပုဂၢိဳလ္ (၁၂)ေယာက္ကိုပို႔ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ သေဗၺသတၱာ၊ သေဗၺပါဏ၊ သေဗၺဘူတာ၊ သေဗၺပုဂၢလာ၊ သေဗၺအတၱဘာ၀ ပရိယပၸႏၷ၊ သေဗၺဣိထိေယာ၊ သေဗၺပုရိသ၊ သေဗၺအရိယာ၊ သေဗၺအနရိယာ၊ သေဗၺေဒ၀ါ၊ သေဗၺမနုသာ၊ သေဗၺ၀ိနိပါနိကာ တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ ၁၂ ပါးကို ေမတၱာ ၄ ပါးပို႔တယ္။ အေ၀ရာေဟာႏၱဳ၊ အဗ်ာဘစၦာေဟာႏၱဳ၊ အနီဃာေဟာႏၱဳ၊ သုခိအတၱာနံ ပရိဟရႏၱဳ...တဲ့။ ဒီေတာ့ ၁၂ ပါးနဲ႔ ၄ ပါးေျမွာက္လိုက္တဲ့အခါ ၄၈ ပါးရတယ္။ ဒါက အရပ္မ်က္ႏွာ အေရွ႔အေနာက္ကို မရည္မွန္းပဲ ပို႔တဲ့ “အေနာဒိတၱာ” ေမတၱာ အပါးေခၚတာေပါ့။ အဲဒါကိုမွ ထပ္ပီး အရပ္မ်က္ႏွာေတြနဲ႔ခြဲျပီး ပို႔လိုက္မယ္ဆိုပါေတာ့။ အရပ္ ၁၀မ်က္ႏွာရွိပါတယ္။ အေရွ႕၊အေနာက္၊ေတာင္၊ ေျမာက္၊ ေခၚတဲ့ေလးမ်က္ႏွာ၊ အေရွ႕ေတာင္၊ အေနာက္ေျမာက္၊ အေရွ႕ေျမာက္၊ အေနာက္ေတာင္ဆိုတဲ့ ေထာင့္ ၄ မ်က္ႏွာ၊ အထက္နဲ႔ ေအာက္ ၂ မ်က္ႏွာ ၊အားလံုးေပါင္း အရပ္ ၁၀ မ်က္ႏွာပါ။ ဒီလိုအရပ္မ်က္ႏွာ ရည္မွန္းမႈ ၁၀ ခုနဲ႔ေစာေစာက ၄၈ ကိုေျမွာက္လိုက္ေတာ့ ၄၈၀ ရပါတယ္။ အဲဒီ ၄၈၀ ကိုမွ မရည္မွန္းဘဲပို႔တဲ့ ၄၈ ပါးကို ထပ္ေပါင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၅၂၈ ရယ္လို႔ ရလာပါတယ္။ အဲဒါ ၅၂၈ သြယ္ေမတၱာလို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />အဲဒီလိုအတိအက်စစ္ျပီးသိခဲ့ျပီးျပီဆိုရင္တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္တဲ့ကိုယ့္အခ်စ္ဟာ၁၅၀၀ထဲမွာပါသလား၊၅၂၈ထဲမွာပါ<br />သလား။အမွန္အကန္သိျမင္ႏိုင္ျပီေပါ့။ကိေလသာကိုမလြတ္ကင္းႏိုင္တဲ့သာမန္ပုထုဇဥ္ပုဂၢိဳလ္ေတြအေနနဲ႔တစ္ေယာက္က<br />တစ္ေယာက္ကုိခ်စ္တယ္၊ခင္မင္တယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ၁၅၀၀အခ်စ္ေတြျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ကမ်ားပါတယ္။တစ္ခါတစ္ေလမွာ<br />မိဘကသားသမီးကိုခ်စ္တာေတာင္ငါ့သားေလးဟဲ့၊ငါ့သမီးေလးဟဲ့လို႔ေလာဘနဲ႔စိုးရိမ္ပူပန္စြာတြယ္ျငိမႈပါ၀င္ေနခဲ့ရင္၁၅၀၀<br />အခ်စ္ထဲကို၀င္သြားတတ္ပါတယ္။၅၂၈သြယ္ေသာေမတၱာကိုျဖဴစင္စြာထားဖို႔ဆိုတာအင္မတန္ခဲယဥ္းတာပါ။ဒါ့ေၾကာင့္၅၂၈<br />ရဲ႕တကယ့္စစ္မွန္တဲ့ေမတၱာသဘာ၀ကိုျမတ္စြာဘုရားကတပည့္သာ၀ကေတြရဟန္းေတြအေပၚထားတဲ့ေမတၱာမွာပဲေတြ႔ရ<br />တယ္လို႔ပိုပိုကဲကဲကေလးေျပာႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ဟုတ္တယ္ေလ။တစ္စံုတစ္ေယာက္ကတစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္လို႔သံေယာဇဥ္ရွိလို႔သူတစ္ပါးထက္ေတာ္ေစခ်င္တတ္ေစ<br />ခ်င္ျပီဆိုရင္ေတာင္အဲဒီအခ်ိန္မွာေလာဘကေလးပါေနျပီပဲ။ဒါဟာပုဂၢိဳလ္၁၂ပါးလံုးကိုေမတၱာထားတဲ့သေဘာမ်ိဳးမွမဟုတ္ဘဲ။<br />ဒီေတာ၅၂၈လို႔ေပါ့ေပါ့တန္တန္သံုးေနၾကတဲ့အသံုးကိုနည္းနည္းေတာ့အေလးထားျပီးေရွာင္ႏိုင္ရင္ေကာင္းမွာပဲ။ဗုဒၶဘာသာ<br />ရဲ႕အခ်စ္အမ်ိဳးအစားနဲ႕မဟုတ္ဘဲေလာကလူမႈအသိုက္အျမံဳကရတဲ့စံနဲ႔ဖြဲ႔ထားတဲ့အခ်စ္အမ်ိဳးအစား၆ခုကိုဘဲထည့္စဥ္းစားမယ္<br />ဆိုပါစို႔။<br /><br />Motherly..love မိခင္အခ်စ္ဟာအၾကင္နာနဲ႔ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့အခ်စ္ျဖစ္တယ္။မိခင္ကကိုယ့္သားသမီးအေပၚထားတဲ့အခ်စ္မ်ိဳးကိုေခၚတယ္။<br />ဒီေနရာမွာအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကအမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကိုၾကင္နာစိတ္နဲ႔အစစအရာရာေဖးမကာကြယ္ေပးျပဳစုေပးခ်င္<br />တဲ့စိတ္နဲ႔ခ်စ္မယ္ဆိုရင္အဲဒီအခ်စ္ကိုမိခင္ကဲ့သို႔အခ်စ္လို႔သတ္မွတ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ေလာကမွာအဆန္းၾကယ္ဆံုး၊အံ့ၾသရဆံုး<br />ေလးစားထိုက္ဆံုးအခ်စ္ဟာမိခင္အခ်စ္ပဲျဖစ္ပါတယ္.မိခင္အခ်စ္လို႔ေခၚတဲ့အတိုင္းမိခင္ကကိုယ့္သားသမီးအေပၚမွာသာ<br />ထားႏိုင္မဲ့ႀကီးမားတဲ့အၾကင္နာနဲ႔စြန္႔စားမႈအနစ္နာခံမႈေတြပါ။ေတာ္ရံုတန္ရံုလူတစ္ေယာက္ကကိုယ့္ခ်စ္ရသူကိုမိခင္ကဲ့သို႔<br />စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံခ်စ္ႏိုင္လိမ့္မယ္မဟုတ္ပါဘူး။မိခင္အခ်စ္ကိုရွင္းျပဖို႔ဥပမာေတြဟာအမ်ားႀကီးပါပဲ။ဒါေပမဲ့ေျပာျပစရာမ<br />လိုဘူးထင္ပါတယ္။ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့လူတိုင္းလူတိုင္းဟာကိုယ့္အခ်စ္ကိုသာေရေရရာရာမသိရင္ရွိမယ္။မိခင္ရဲ႕အခ်စ္<br />ကိုေတာ့နားအလည္ဆံုး၊အရင္းႏွီးဆံုးျဖစ္ေနမွာမို႔ပါပဲ။<br /><br />ဒီေတာ့အခ်စ္အမ်ိဳးမ်ိဳးထဲကလူတိုင္းေတြ႔ႀကံဳရတဲ့နားလည္ရလည္းခက္တဲ့(Passionate....love)ကိေလသာအခ်စ္ကိုစိတ္<br />၀င္စားစရာအေကာင္းဆံုးအျဖစ္ေရြးလိုက္ၾကရေအာင္လား။"ဆရာမဂ်ဴးအဲသလုိေလးဆုိထားပါတယ္။.......ဟုတ္ပါတယ္<br />ကြ်န္မတုိ႔ေတြၾကဳံေတြ႔ရအုံးမယ္႔၊ေတြ႔ၾကဳံေနရတဲ႔နားလည္ရခတ္တဲ႔(Passionate....love)ကိေလသာအခ်စ္ကိုပဲ..........စိတ္<br />၀င္စားစရာအေကာင္းဆံုးအျဖစ္ေရြးခ်ယ္မိေနၾကအုံးပါပဲ။အခ်စ္၏နိယာမေတြနဲ႔ပါတ္သတ္ျပီးအက်ယ္တ၀င္႔ခ်ျပထားတဲ႔<br />ဆရာမဂ်ဴး၏<b>လကိုဖမ္းဖို႔ပိုက္ကြန္ရက္ရေအာင္</b>ကုိပုဂၢဳိလ္ဆြဲမရွိသူမ်ား<a href="http://www.facebook.com/pages/-Ju/115207091825809#%21/notes.php?id=115207091825809&amp;start=20&amp;hash=b5355427b06da2c953985bed5a195c35">ဒီေနရာေလးမွာ</a>သြားေရာက္ဖတ္နုိင္ပါတယ္။<br /><br /><br />***************************************@@@@@@***************************<br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-style: italic;">ေနာက္ဆက္တြဲအမွာ.</span><span style="font-style: italic;">....ပုိက္ဆံရွိလုိ႔ကုိယ္တုိင္ထုတ္ေ၀နုိင္လုိ႔စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္နုိင္ေပမယ္႔၊စာေရးဆရာ<br />ေကာင္းတစ္</span><span style="font-style: italic;">ေယာက္</span><span style="font-style: italic;">ျဖစ္ဖုိ႔မလြယ္ကူပါ။စာေရးဆရာေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႔ကုိယ္ေရးလုိက္တဲ႔စာတစ္ေၾကာင္းေဆာင္းပါး<br />တစ္ပုဒ္ကုိစာဖတ္သူျမင္</span><span style="font-style: italic;">သာေအာင္ဆြဲေခၚ</span><span style="font-style: italic;">နုိင္ဖုိ႔ဆုိတာပင္ကုိပါရမီအခံလည္းရွိေနမွကုိယ္တုိင္၏ေလ႔လာအားထုတ္မူ႔လည္းရွိ<br />မွသာလွ်င္စာေရးဆရာေကာင္းျဖစ္</span><span style="font-style: italic;">နုိင္ပါ၏။</span><br /><span style="font-style: italic;">ထုိနည္းတူစြာပဲ..အေကာင္႔တစ္ခုရွိရုံမွ်ျဖင္႔ဘေလာ႔ပ္(Blogger)တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္နုိင္ေပမယ္႔..စာေရးေကာင္းသူ<br />ဘေလာ႔ပ္ဂါတစ္</span><span style="font-style: italic;">ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႔</span><span style="font-style: italic;">မလြယ္ကူနုိင္ပါ။ကြ်န္မသည္လည္းစာေရးေကာင္းသူဘေလာ႔ပ္ဂါထဲမွာပါမေနသည္႔အတြက္<br />.</span><a style="font-style: italic;" href="http://www.junctionpointjp.co.cc/">ကုိညအလကၤာ</a><span style="font-style: italic;">(<leo_highlight style="border-bottom: 2px solid rgb(255, 255, 150); background: transparent none repeat scroll 0% 50%; cursor: pointer; display: inline; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" id="leoHighlights_Underline_0" onclick="leoHighlightsHandleClick('leoHighlights_Underline_0')" onmouseover="leoHighlightsHandleMouseOver('leoHighlights_Underline_0')" onmouseout="leoHighlightsHandleMouseOut('leoHighlights_Underline_0')" leohighlights_keywords="tag" leohighlights_url_top="http%3A//shortcuts.thebrowserhighlighter.com/leonardo/plugin/highlights/3_1/tbh_highlightsTop.jsp?keywords%3Dtag%26domain%3Dwww.blogger.com" leohighlights_url_bottom="http%3A//shortcuts.thebrowserhighlighter.com/leonardo/plugin/highlights/3_1/tbh_highlightsBottom.jsp?keywords%3Dtag%26domain%3Dwww.blogger.com" leohighlights_underline="true">Tag</leo_highlight>)တက္ဂ္လာသည္႔"တစ္ဖက္သတ္အခ်စ္"ဆုိသည္႔ေခါင္းစဥ္ျဖင္႔ခ်မေရးတတ္သည္မုိ႔..ေခါင္းစဥ္ေျပာင္း<br />ကာေရးလုိက္သည္႔ဒီပုိ႔စ္</span><span style="font-style: italic;">ေလးနွင္႔ေက်နပ္နုိင္</span><span style="font-style: italic;">လိမ္႔မယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။</span><br />************************@@@@@@@@@@**************************************<br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><br /><span id="leoHighlights_iframe_modal_span_container"><div id="leoHighlights_iframe_modal_div_container" style="position: absolute; visibility: hidden; display: none; width: 520px; height: 391px; z-index: 2147483647;" onmouseover="leoHighlightsHandleIFrameMouseOver();" onmouseout="leoHighlightsHandleIFrameMouseOut();"> <!-- Top iFrame --> <iframe id="leoHighlights_top_iframe" name="leoHighlights_top_iframe" title="leoHighlights_top_iframe" src="about:blank" vspace="0" hspace="0" marginwidth="0" marginheight="0" allowtransparency="true" style="position: absolute; top: 0px; left: 0px; width: 520px; height: 294px; z-index: 2147483647;" width="520" frameborder="0" height="294" scrolling="no"> </iframe> <!-- Bottom iFrame --> <iframe id="leoHighlights_bottom_iframe" name="leoHighlights_bottom_iframe" title="leoHighlights_bottom_iframe" src="about:blank" vspace="0" hspace="0" marginwidth="0" marginheight="0" allowtransparency="true" style="position: absolute; top: 294px; left: 96px; z-index: 2147483647;" width="" frameborder="0" height="" scrolling="no"> </iframe> </div> <script defer="defer" type="text/javascript"> var LEO_HIGHLIGHTS_INFINITE_LOOP_COUNT = 300; var LEO_HIGHLIGHTS_MAX_HIGHLIGHTS = 50; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_ID = "leoHighlights_top_iframe"; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_ID = "leoHighlights_bottom_iframe"; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_DIV_ID = "leoHighlights_iframe_modal_div_container"; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOTAL_COLLAPSED_WIDTH = 520; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOTAL_COLLAPSED_HEIGHT = 391; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOTAL_EXPANDED_WIDTH = 520; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOTAL_EXPANDED_HEIGHT = 665; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_POS_X = 0; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_POS_Y = 0; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_WIDTH = 520; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_HEIGHT = 294; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_POS_X = 96; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_POS_Y = 294; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_COLLAPSED_WIDTH = 425; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_COLLAPSED_HEIGHT = 97; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_EXPANDED_WIDTH = 425; var LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_EXPANDED_HEIGHT = 371; var LEO_HIGHLIGHTS_SHOW_DELAY_MS = 300; var LEO_HIGHLIGHTS_HIDE_DELAY_MS = 750; var LEO_HIGHLIGHTS_BACKGROUND_STYLE_DEFAULT = "transparent none repeat scroll 0% 0%"; var LEO_HIGHLIGHTS_BACKGROUND_STYLE_HOVER = "rgb(245, 245, 0) none repeat scroll 0% 0%"; var LEO_HIGHLIGHTS_ROVER_TAG = "711-36858-13496-14"; createInlineScriptElement("var%20LEO_HIGHLIGHTS_DEBUG%20%3D%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20false%3B%0Avar%20LEO_HIGHLIGHTS_DEBUG_POS%20%3D%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20false%3B%0A%20%20%20%0Avar%20_leoHighlightsPrevElem%20%3D%20null%3B%0A%0A/**%0A%20*%20Checks%20if%20the%20passed%20in%20class%20exists%0A%20*%20@param%20c%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsClassExists%28c%29%20%7B%0A%20%20%20return%20typeof%28c%29%20%3D%3D%20%22function%22%20%26%26%20typeof%28c.prototype%29%20%3D%3D%20%22object%22%20?%20true%20%3A%20false%3B%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20Checks%20if%20the%20firebug%20console%20is%20available%0A%20*%20@param%20c%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsFirebugConsoleAvailable%28c%29%20%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20if%28_leoHighlightsClassExists%28_FirebugConsole%29%20%26%26%20%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20window.console%20%26%26%20console.log%20%26%26%20%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%28console%20instanceof%20_FirebugConsole%29%29%0A%20%20%20%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20return%20true%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%7B%7D%0A%20%20%20%0A%20%20%20return%20false%3B%0A%7D%20%0A%0A%0A/**%0A%20*%20General%20method%20used%20to%20debug%20exceptions%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20location%0A%20*%20@param%20e%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsReportExeception%28location%2Ce%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20if%28_leoHighlightsFirebugConsoleAvailable%28%29%20||LEO_HIGHLIGHTS_DEBUG%29%0A%20%20%20%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20logString%3Dlocation+%22%3A%20%22+e+%22%5Cn%5Ct%22+e.name+%22%5Cn%5Ct%22+%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%28e.number%260xFFFF%29+%22%5Cn%5Ct%22+e.description%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20if%28_leoHighlightsFirebugConsoleAvailable%28%29%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20console.error%28logString%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20console.trace%28%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20if%28LEO_HIGHLIGHTS_DEBUG%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20alert%28logString%29%3B%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%7B%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20log%20a%20string%20to%20the%20firebug%20console%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20str%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsDebugLog%28str%29%0A%7B%20%20%20%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20if%28_leoHighlightsFirebugConsoleAvailable%28%29%29%0A%20%20%20%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20console.log%28typeof%28_FirebugConsole%29+%22%20%22+str%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22_leoHighlightsDebugLog%28%29%20%22+str%2Ce%29%3B%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20get%20an%20attribute%20and%20decode%20it.%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20elem%0A%20*%20@param%20id%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsGetAttrib%28elem%2Cid%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20var%20val%3Delem.getAttribute%28id%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20return%20decodeURI%28val%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22_leoHighlightsGetAttrib%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20return%20null%3B%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20is%20a%20dimensions%20object%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20width%0A%20*%20@param%20height%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20LeoHighlightsDimension%28width%2Cheight%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09this.width%3Dwidth%3B%0A%20%20%20%09this.height%3Dheight%3B%0A%20%20%20%09this.toString%3Dfunction%28%29%20%7B%20return%20%28%22%28%22+this.width+%22%2C%22+this.height+%22%29%22%29%3B%7D%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22new%20LeoHighlightsDimension%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%09%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20is%20a%20Position%20object%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20x%0A%20*%20@param%20y%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20LeoHighlightsPosition%28x%2Cy%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09this.x%3Dx%3B%0A%20%20%20%09this.y%3Dy%3B%0A%20%20%20%09this.toString%3Dfunction%28%29%20%7B%20return%20%28%22%28%22+this.x+%22%2C%22+this.y+%22%29%22%29%3B%7D%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22new%20LeoHighlightsPosition%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%09%0A%7D%0A%0Avar%20LEO_HIGHLIGHTS_ADJUSTMENT%20%3D%20new%20LeoHighlightsPosition%283%2C3%29%3B%0Avar%20LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_SIZE%20%3D%20new%20LeoHighlightsDimension%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_WIDTH%2CLEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_HEIGHT%29%3B%0Avar%20LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_HOVER_SIZE%20%3D%20new%20LeoHighlightsDimension%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_COLLAPSED_WIDTH%2CLEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_COLLAPSED_HEIGHT%29%3B%0Avar%20LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_CLICK_SIZE%20%3D%20new%20LeoHighlightsDimension%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_EXPANDED_WIDTH%2CLEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_EXPANDED_HEIGHT%29%3B%0A%0Avar%20LEO_HIGHLIGHTS_DIV_HOVER_SIZE%20%3D%20new%20LeoHighlightsDimension%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOTAL_COLLAPSED_WIDTH%2CLEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOTAL_COLLAPSED_HEIGHT%29%3B%0Avar%20LEO_HIGHLIGHTS_DIV_CLICK_SIZE%20%3D%20new%20LeoHighlightsDimension%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOTAL_EXPANDED_WIDTH%2CLEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOTAL_EXPANDED_HEIGHT%29%3B%0A%0A%0A/**%0A%20*%20Sets%20the%20size%20of%20the%20passed%20in%20element%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20elem%0A%20*%20@param%20dim%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsSetSize%28elem%2Cdim%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09//%20Set%20the%20popup%20location%0A%20%20%20%09elem.style.width%20%3D%20dim.width%20+%20%22px%22%3B%0A%20%20%20%09if%28elem.width%29%0A%20%20%20%09%09elem.width%3Ddim.width%3B%0A%20%20%20%09elem.style.height%20%20%3D%20dim.height%20+%20%22px%22%3B%0A%20%20%20%09if%28elem.height%29%0A%20%20%20%09%09elem.height%3Ddim.height%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22_leoHighlightsSetSize%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%09%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20can%20be%20used%20for%20a%20simple%20one%20argument%20callback%0A%20*%0A%20*%20@param%20callName%0A%20*%20@param%20argName%0A%20*%20@param%20argVal%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsSimpleGwCallBack%28callName%2CargName%2C%20argVal%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20var%20gwObj%20%3D%20new%20Gateway%28%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28argName%29%0A%20%20%20%20%20%20%09gwObj.addParam%28argName%2CargVal%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.callName%28callName%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22_leoHighlightsSimpleGwCallBack%28%29%20%22+callName%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20gets%20a%20url%20argument%20from%20the%20current%20document.%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20url%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsGetUrlArg%28url%2C%20name%20%29%0A%7B%0A%09%20%20name%20%3D%20name.replace%28/[%5C[]/%2C%22%5C%5C%5C[%22%29.replace%28/[%5C]]/%2C%22%5C%5C%5C]%22%29%3B%0A%09%20%20var%20regexS%20%3D%20%22[%5C%5C?%26]%22+name+%22%3D%28[^%26%23]*%29%22%3B%0A%09%20%20var%20regex%20%3D%20new%20RegExp%28%20regexS%20%29%3B%0A%09%20%20var%20results%20%3D%20regex.exec%28url%29%3B%0A%09%20%20if%28%20results%20%3D%3D%20null%20%29%0A%09%20%20%20%20return%20%22%22%3B%0A%09%20%20else%0A%09%20%20%20%20return%20results[1]%3B%0A%7D%0A%0A%0A/**%0A%20*%20This%20allows%20to%20redirect%20the%20top%20window%20to%20the%20passed%20in%20url%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20url%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsRedirectTop%28url%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%20%20%20%09%0A%20%20%20%09top.location%3Durl%3B%09%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22_leoHighlightsRedirectTop%28%29%22%2Ce%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20find%20an%20element%20by%20Id%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20elemId%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsFindElementById%28elemId%2Cdoc%29%0A%7B%0A%09try%0A%09%7B%0A%09%20%20%20if%28doc%3D%3Dnull%29%0A%09%20%20%20%20%20%20doc%3Ddocument%3B%0A%09%20%20%20%0A%09%09var%20elem%3Ddoc.getElementById%28elemId%29%3B%0A%09%09if%28elem%29%0A%09%09%09return%20elem%3B%0A%09%09%0A%09%09/*%20This%20is%20the%20handling%20for%20IE%20*/%0A%09%09if%28doc.all%29%0A%09%09%7B%0A%09%09%09elem%3Ddoc.all[elemId]%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20if%28elem%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09return%20elem%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20for%20%28%20var%20i%20%3D%20%28document.all.length-1%29%3B%20i%20%3E%3D%200%3B%20i--%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09elem%3Ddoc.all[i]%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09if%28elem.id%3D%3DelemId%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20return%20elem%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%7D%0A%09%09%7D%0A%09%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22_leoHighlightsFindElementById%28%29%22%2Ce%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%09return%20null%3B%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20Get%20the%20location%20of%20one%20element%20relative%20to%20a%20parent%20reference%0A%20*%0A%20*%20@param%20ref%0A%20*%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20the%20reference%20element%2C%20this%20must%20be%20a%20parent%20of%20the%20passed%20in%0A%20*%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20element%0A%20*%20@param%20elem%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsGetLocation%28ref%2C%20elem%29%20%7B%0A%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22_leoHighlightsGetLocation%20%22+elem.id%29%3B%0A%20%20%20%0A%20%20%20var%20count%20%3D%200%3B%0A%20%20%20var%20location%20%3D%20new%20LeoHighlightsPosition%280%2C0%29%3B%0A%20%20%20var%20walk%20%3D%20elem%3B%0A%20%20%20while%20%28walk%20%21%3D%20null%20%26%26%20walk%20%21%3D%20ref%20%26%26%20count%20%3C%20LEO_HIGHLIGHTS_INFINITE_LOOP_COUNT%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20location.x%20+%3D%20walk.offsetLeft%3B%0A%20%20%20%20%20%20location.y%20+%3D%20walk.offsetTop%3B%0A%20%20%20%20%20%20walk%20%3D%20walk.offsetParent%3B%0A%20%20%20%20%20%20count++%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20%0A%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22Location%20is%3A%20%22+elem.id+%22%20-%20%22+location%29%3B%0A%0A%20%20%20return%20location%3B%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20is%20used%20to%20update%20the%20position%20of%20an%20element%20as%20a%20popup%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20IFrame%0A%20*%20@param%20anchor%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsUpdatePopupPos%28iFrame%2Canchor%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20//%20Gets%20the%20scrolled%20location%20for%20x%20and%20y%0A%20%20%20%20%20%20var%20scrolledPos%3Dnew%20LeoHighlightsPosition%280%2C0%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28%20self.pageYOffset%20%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20scrolledPos.x%20%3D%20self.pageXOffset%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20scrolledPos.y%20%3D%20self.pageYOffset%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%20else%20if%28%20document.documentElement%20%26%26%20document.documentElement.scrollTop%20%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20scrolledPos.x%20%3D%20document.documentElement.scrollLeft%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20scrolledPos.y%20%3D%20document.documentElement.scrollTop%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%20else%20if%28%20document.body%20%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20scrolledPos.x%20%3D%20document.body.scrollLeft%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20scrolledPos.y%20%3D%20document.body.scrollTop%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Get%20the%20total%20dimensions%20to%20see%20what%20scroll%20bars%20might%20be%20active%20*/%0A%20%20%20%20%20%20var%20totalDim%3Dnew%20LeoHighlightsDimension%280%2C0%29%0A%20%20%20%20%20%20if%20%28document.all%20%26%26%20document.documentElement%20%26%26%20%0A%20%20%20%20%20%20%09document.documentElement.clientHeight%26%26document.documentElement.clientWidth%29%0A%20%20%20%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%09totalDim.width%20%3D%20document.documentElement.scrollWidth%3B%0A%20%20%20%20%20%20%09totalDim.height%20%3D%20document.documentElement.scrollHeight%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20else%20if%20%28document.all%29%0A%20%20%20%20%20%20%7B%20/*%20This%20is%20in%20IE%20*/%0A%20%20%20%20%20%09%20%09totalDim.width%20%3D%20document.body.scrollWidth%3B%0A%20%20%20%20%20%20%09totalDim.height%20%3D%20document.body.scrollHeight%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20else%0A%20%20%20%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%09%20totalDim.width%20%3D%20document.width%3B%0A%20%20%20%20%20%20%09%20totalDim.height%20%3D%20document.height%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%0A%20%20%20%20%20%20//%20Gets%20the%20location%20of%20the%20available%20screen%20space%0A%20%20%20%20%20%20var%20centerDim%3Dnew%20LeoHighlightsDimension%280%2C0%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28self.innerWidth%20%26%26%20self.innerHeight%20%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20centerDim.width%20%3D%20self.innerWidth-%28totalDim.height%3Eself.innerHeight?16%3A0%29%3B%20//%20subtracting%20scroll%20bar%20offsets%20for%20firefox%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20centerDim.height%20%3D%20self.innerHeight-%28totalDim.width%3Eself.innerWidth?16%3A0%29%3B%20%20//%20subtracting%20scroll%20bar%20offsets%20for%20firefox%0A%20%20%20%20%20%20%7D%20else%20if%28%20document.documentElement%20%26%26%20document.documentElement.clientHeight%20%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20centerDim.width%20%3D%20document.documentElement.clientWidth%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20centerDim.height%20%3D%20document.documentElement.clientHeight%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%20else%20if%28%20document.body%20%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20centerDim.width%20%3D%20document.body.clientWidth%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20centerDim.height%20%3D%20document.body.clientHeight%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20//%20Get%20the%20current%20dimension%20of%20the%20popup%20element%0A%20%20%20%20%20%20var%20iFrameDim%3Dnew%20LeoHighlightsDimension%28iFrame.offsetWidth%2CiFrame.offsetHeight%29%0A%20%20%20%20%20%20if%20%28iFrameDim.width%20%3C%3D%200%29%0A%20%20%20%20%20%20%09iFrameDim.width%20%3D%20iFrame.style.width.substring%280%2C%20iFrame.style.width.indexOf%28%27px%27%29%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%20%28iFrameDim.height%20%3C%3D%200%29%0A%20%20%20%20%20%20%09iFrameDim.height%20%3D%20iFrame.style.height.substring%280%2C%20iFrame.style.height.indexOf%28%27px%27%29%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Calculate%20the%20position%2C%20lower%20right%20hand%20corner%20by%20default%20*/%0A%20%20%20%20%20%20var%20position%3Dnew%20LeoHighlightsPosition%280%2C0%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20position.x%3DscrolledPos.x+centerDim.width-iFrameDim.width-LEO_HIGHLIGHTS_ADJUSTMENT.x%3B%0A%20%20%20%20%20%20position.y%3DscrolledPos.y+centerDim.height-iFrameDim.height-LEO_HIGHLIGHTS_ADJUSTMENT.y%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20if%28anchor%21%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20//centerDim%20in%20relation%20to%20the%20anchor%20element%20if%20available%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20topOrBottom%20%3D%20false%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20anchorPos%3D_leoHighlightsGetLocation%28document.body%2C%20anchor%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20anchorScreenPos%20%3D%20new%20LeoHighlightsPosition%28anchorPos.x-scrolledPos.x%2CanchorPos.y-scrolledPos.y%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20anchorDim%3Dnew%20LeoHighlightsDimension%28anchor.offsetWidth%2Canchor.offsetHeight%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20if%20%28anchorDim.width%20%3C%3D%200%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09anchorDim.width%20%3D%20anchor.style.width.substring%280%2C%20anchor.style.width.indexOf%28%27px%27%29%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20if%20%28anchorDim.height%20%3C%3D%200%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09anchorDim.height%20%3D%20anchor.style.height.substring%280%2C%20anchor.style.height.indexOf%28%27px%27%29%29%3B%0A%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20//%20Check%20if%20the%20popup%20can%20be%20shown%20above%20or%20below%20the%20element%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20if%20%28centerDim.height%20-%20anchorDim.height%20-%20iFrameDim.height%20-%20anchorScreenPos.y%20%3E%200%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09//%20Show%20below%2C%20formula%20above%20calculates%20space%20below%20open%20iFrame%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20position.y%20%3D%20anchorPos.y%20+%20anchorDim.height%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20topOrBottom%20%3D%20true%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%7D%20else%20if%20%28anchorScreenPos.y%20-%20anchorDim.height%20-%20iFrameDim.height%20%3E%200%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09//%20Show%20above%2C%20formula%20above%20calculates%20space%20above%20open%20iFrame%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09position.y%20%3D%20anchorPos.y%20-%20iFrameDim.height%20-%20anchorDim.height%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20topOrBottom%20%3D%20true%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22_leoHighlightsUpdatePopupPos%28%29%20-%20topOrBottom%3A%20%22+topOrBottom%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20if%20%28topOrBottom%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20//%20We%20attempt%20top%20attach%20the%20window%20to%20the%20element%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09position.x%20%3D%20anchorPos.x%20-%20iFrameDim.width%20/%202%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20if%20%28position.x%20%3C%200%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09position.x%20%3D%200%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20else%20if%20%28position.x%20+%20iFrameDim.width%20%3E%20scrolledPos.x%20+%20centerDim.width%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09position.x%20%3D%20scrolledPos.x%20+%20centerDim.width%20-%20iFrameDim.width%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22_leoHighlightsUpdatePopupPos%28%29%20-%20topOrBottom%3A%20%22+position%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%7D%20else%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20//%20Attempt%20to%20align%20on%20the%20right%20or%20left%20hand%20side%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20if%20%28centerDim.width%20-%20anchorDim.width%20-%20iFrameDim.width%20-%20anchorScreenPos.x%20%3E%200%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20position.x%20%3D%20anchorPos.x%20+%20anchorDim.width%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20else%20if%20%28anchorScreenPos.x%20-%20anchorDim.width%20-%20iFrameDim.width%20%3E%200%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%09position.x%20%3D%20anchorPos.x%20-%20anchorDim.width%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20else%20%20//%20default%20to%20below%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20position.y%20%3D%20anchorPos.y%20+%20anchorDim.height%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22_leoHighlightsUpdatePopupPos%28%29%20-%20sideBottom%3A%20%22+position%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Make%20sure%20that%20we%20don%27t%20go%20passed%20the%20right%20hand%20border%20*/%0A%20%20%20%20%20%20if%28position.x+iFrameDim.width%3EcenterDim.width-20%29%0A%20%20%20%20%20%20%09position.x%3DcenterDim.width-%28iFrameDim.width+20%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%09%09%0A%20%20%20%20%20%20//%20Make%20sure%20that%20we%20didn%27t%20go%20passed%20the%20start%0A%20%20%20%20%20%20if%28position.x%3C0%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20position.x%3D0%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28position.y%3C0%29%0A%20%20%20%20%20%20%09position.y%3D0%3B%0A%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22Popup%20info%20id%3A%20%20%20%20%20%20%20%22%20+iFrame.id+%22%20-%20%22+anchor.id%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20+%20%22%5Cnscrolled%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%22%20+%20scrolledPos%20%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20+%20%22%5Cncenter/visible%20%20%20%20%22%20+%20centerDim%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20+%20%22%5Cnanchor%20%28absolute%29%20%22%20+%20anchorPos%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20+%20%22%5Cnanchor%20%28screen%29%20%20%20%22%20+%20anchorScreenPos%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20+%20%22%5CnSize%20%28anchor%29%20%20%20%20%20%22%20+%20anchorDim%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20+%20%22%5CnSize%20%28popup%29%20%20%20%20%20%20%22%20+%20iFrameDim%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20+%20%22%5CnResult%20pos%20%20%20%20%20%20%20%20%22%20+%20position%29%3B%0A%0A%20%20%20%20%20%20//%20Set%20the%20popup%20location%0A%20%20%20%20%20%20iFrame.style.left%20%3D%20position.x%20+%20%22px%22%3B%0A%20%20%20%20%20%20iFrame.style.top%20%20%3D%20position.y%20+%20%22px%22%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22_leoHighlightsUpdatePopupPos%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20show%20the%20passed%20in%20element%20as%20a%20popup%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20anchorId%0A%20*%20@param%20size%0A%20*%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsShowPopup%28anchorId%2Csize%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09var%20popup%3Dnew%20LeoHighlightsPopup%28anchorId%2Csize%29%3B%0A%20%20%20%09popup.show%28%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22_leoHighlightsShowPopup%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%09%0A%7D%0A%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20transform%20the%20passed%20in%20url%20to%20a%20rover%20url%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20url%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsGetRoverUrl%28url%29%0A%7B%0A%09var%20rover%3DLEO_HIGHLIGHTS_ROVER_TAG%3B%0A%09var%20roverUrl%3D%22http%3A//rover.ebay.com/rover/1/%22+rover+%22/4?%26mpre%3D%22+encodeURI%28url%29%3B%0A%09%0A%09return%20roverUrl%3B%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20Sets%20the%20size%20of%20the%20bottom%20windown%20part%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20size%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20_leoHighlightsSetBottomSize%28size%2CclickId%29%0A%7B%0A%20%20%20/*%20Get%20the%20elements%20*/%0A%20%20%20var%20iFrameBottom%3D_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_ID%29%3B%0A%20%20%20var%20iFrameDiv%3D_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_DIV_ID%29%3B%0A%0A%20%20%20/*%20Figure%20out%20the%20correct%20sizes%20*/%0A%20%20%20var%20iFrameBottomSize%3D%28size%3D%3D1%29?LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_CLICK_SIZE%3ALEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_HOVER_SIZE%3B%0A%20%20%20var%20divSize%3D%28size%3D%3D1%29?LEO_HIGHLIGHTS_DIV_CLICK_SIZE%3ALEO_HIGHLIGHTS_DIV_HOVER_SIZE%3B%0A%0A%20%20%20/*%20Refresh%20the%20iFrame%27s%20url%2C%20by%20removing%20the%20size%20arg%20and%20adding%20it%20again%20*/%0A%20%20%20leoHighlightsUpdateUrl%28iFrameBottom%2Csize%2CclickId%29%3B%0A%0A%20%20%20/*%20Clear%20the%20hover%20flag%2C%20if%20the%20user%20shows%20this%20at%20full%20size%20*/%0A%20%20%20_leoHighlightsPrevElem.hover%3Dsize%3D%3D1?false%3Atrue%3B%0A%0A%20%20%20_leoHighlightsSetSize%28iFrameBottom%2CiFrameBottomSize%29%3B%0A%20%20%20_leoHighlightsSetSize%28iFrameDiv%2CdivSize%29%3B%0A%7D%0A%0A%0A/**%0A%20*%20Class%20for%20a%20Popup%20%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20anchorId%0A%20*%20@param%20size%0A%20*%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20LeoHighlightsPopup%28anchorId%2Csize%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22LeoHighlightsPopup%28%29%20%22%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%09this.anchorId%3DanchorId%3B%0A%20%20%20%09this.anchor%3D_leoHighlightsFindElementById%28this.anchorId%29%3B%0A%20%20%20%09this.topIframe%3D_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_ID%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20this.bottomIframe%3D_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_ID%29%3B%0A%20%20%20%09this.iFrameDiv%3D_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_DIV_ID%29%3B%0A%20%20%20%09%0A%20%20%20%09this.topIframe.src%3Dunescape%28this.anchor.getAttribute%28%27leoHighlights_url_top%27%29%29%3B%3B%0A%20%20%20%20%20%20this.bottomIframe.src%3Dunescape%28this.anchor.getAttribute%28%27leoHighlights_url_bottom%27%29%29%3B%3B%0A%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%221%29%20LeoHighlightsPopup%28%29%20%28%22+this.topIframe.style.top+%22%2C%20%22+this.topIframe.style.left+%22%29%22%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%222%29%20LeoHighlightsPopup%28%29%20%28%22+this.bottomIframe.style.top+%22%2C%20%22+this.bottomIframe.style.left+%22%29%22%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%09leoHighlightsSetSize%28size%29%3B%0A%20%20%20%09%0A%20%20%20%09this.updatePos%3Dfunction%28%29%20%7B%20_leoHighlightsUpdatePopupPos%28this.iFrameDiv%2Cthis.anchor%29%7D%3B%0A%20%20%20%20%20%20this.show%3Dfunction%28%29%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20this.updatePos%28%29%3B%20%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20this.iFrameDiv.style.visibility%20%3D%20%22visible%22%3B%20%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20this.iFrameDiv.style.display%20%3D%20%22block%22%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20this.updatePos%28%29%3B%0A%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%223%29%20LeoHighlightsPopup%28%29%20%28%22+this.topIframe.style.top+%22%2C%20%22+this.topIframe.style.left+%22%29%22%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%224%29%20LeoHighlightsPopup%28%29%20%28%22+this.bottomIframe.style.top+%22%2C%20%22+this.bottomIframe.style.left+%22%29%22%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7D%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%09this.scroll%3Dfunction%28%29%20%7B%20this.updatePos%28%29%3B%7D%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22new%20LeoHighlightsPopup%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20updates%20the%20url%20for%20the%20iFrame%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20iFrame%0A%20*%20@param%20size%0A%20*%20@param%20clickId%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsUpdateUrl%28iFrame%2Csize%2CclickId%2CdestUrl%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHighlightsUpdateUrl%28%29%20%22+destUrl%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20var%20url%3DiFrame.src%3B%0A%20%20%20%20%20%20var%20idx%3Durl.indexOf%28%22%26size%3D%22%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28idx%3E%3D0%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20url%3Durl.substring%280%2Cidx%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A//%20%20%20%20%20%20size%3D1%3B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHighlightsUpdateUrl%28%29%20size%3D%22+size+%22%20%20%22+url%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20if%28size%21%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20url+%3D%28%22%26size%3D%22+size%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28clickId%21%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20url+%3D%28%22%26clickId%3D%22+clickId%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28destUrl%21%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20url+%3D%28%22%26url%3D%22+destUrl%29%3B%0A%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHighlightsUpdateUrl%28%29%20%22+url%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20iFrame.src%3Durl%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsUpdateUrl%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A%0A%0A/**%0A*%0A*%20This%20can%20be%20used%20to%20close%20an%20iframe%0A*%0A*%20@param%20id%0A*%20@return%0A*/%0Afunction%20leoHighlightsSetSize%28size%2CclickId%29%0A%7B%0A%09try%0A%09%7B%0A%09%09/*%20Get%20the%20element%20*/%0A%20%20%09%09var%20iFrameTop%3D_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_ID%29%3B%0A%0A%20%20%09%09/*%20Figure%20out%20the%20correct%20sizes%20*/%0A%20%20%09%09var%20iFrameTopSize%3DLEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_SIZE%3B%0A%20%20%09%09%0A%20%20%09%09/*%20Refresh%20the%20iFrame%27s%20url%2C%20by%20removing%20the%20size%20arg%20and%20adding%20it%20again%20*/%0A%20%20%09%09leoHighlightsUpdateUrl%28iFrameTop%2Csize%2CclickId%29%3B%0A%20%20%09%09%0A%20%20%09%09_leoHighlightsSetSize%28iFrameTop%2CiFrameTopSize%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsSetBottomSize%28size%2CclickId%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Clear%20the%20hover%20flag%2C%20if%20the%20user%20shows%20this%20at%20full%20size%20*/%0A%20%20%20%20%20%20if%28size%3D%3D1%26%26_leoHighlightsPrevElem%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsPrevElem.hover%3Dfalse%3B%20%20%20%20%20%20%0A%09%7D%0A%09catch%28e%29%0A%09%7B%0A%09%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsSetSize%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%09%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20Start%20the%20popup%20a%20little%20bit%20delayed.%0A%20*%20Somehow%20IE%20needs%20some%20time%20to%20find%20the%20element%20by%20id.%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20anchorId%0A%20*%20@param%20size%0A%20*%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsShowPopup%28anchorId%2Csize%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%09%09var%20elem%3D_leoHighlightsFindElementById%28anchorId%29%3B%0A%20%20%09%09if%28_leoHighlightsPrevElem%26%26%28_leoHighlightsPrevElem%21%3Delem%29%29%0A%20%20%09%09%09_leoHighlightsPrevElem.shown%3Dfalse%3B%0A%20%20%09%09elem.shown%3Dtrue%3B%0A%09%09_leoHighlightsPrevElem%3Delem%3B%0A%09%09%0A%09%09_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHighlightsShowPopup%28%29%20%22+_leoHighlightsPrevElem%29%3B%09%09%0A%20%20%20%09%0A%20%20%20%09/*%20FF%20needs%20to%20find%20the%20element%20first%20*/%0A%20%20%20%09_leoHighlightsFindElementById%28anchorId%29%3B%0A%20%20%20%09%0A%20%20%20%09setTimeout%28%22_leoHighlightsShowPopup%28%5C%27%22+anchorId+%22%5C%27%2C%5C%27%22+size+%22%5C%27%29%3B%22%2C10%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsShowPopup%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%09%0A%7D%0A%0A/**%0A*%0A*%20This%20can%20be%20used%20to%20close%20an%20iframe%0A*%0A*%20@param%20id%0A*%20@return%0A*/%0Afunction%20leoHighlightsHideElem%28id%29%0A%7B%0A%09try%0A%09%7B%0A%09%09/*%20Get%20the%20appropriate%20sizes%20*/%0A%20%20%09%09var%20elem%3D_leoHighlightsFindElementById%28id%29%3B%0A%20%20%09%09if%28elem%29%0A%20%20%09%09%09elem.style.visibility%3D%22hidden%22%3B%0A%20%20%09%09%0A%20%20%09%09/*%20Clear%20the%20page%20for%20the%20next%20run%20through%20*/%0A%20%20%09%09var%20iFrame%3D_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_ID%29%3B%0A%20%20%09%09if%28iFrame%29%0A%20%20%09%09%09iFrame.src%3D%22about%3Ablank%22%3B%0A%20%20%20%20%20%20var%20iFrame%3D_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_ID%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28iFrame%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20iFrame.src%3D%22about%3Ablank%22%3B%0A%20%20%09%09%0A%20%20%09%09%0A%20%20%09%09if%28_leoHighlightsPrevElem%29%0A%20%20%09%09%7B%0A%20%20%09%09%09_leoHighlightsPrevElem.shown%3Dfalse%3B%0A%20%20%09%09%09_leoHighlightsPrevElem%3Dnull%3B%0A%20%20%09%09%7D%0A%09%7D%0A%09catch%28e%29%0A%09%7B%0A%09%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsHideElem%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%09%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A*%0A*%20This%20can%20be%20used%20to%20close%20an%20iframe.%0A*%20Since%20the%20iFrame%20is%20reused%20the%20frame%20only%20gets%20hidden%0A*%0A*%20@return%0A*/%0Afunction%20leoHighlightsIFrameClose%28%29%0A%7B%0A%20%20try%0A%20%20%7B%0A%09%20%20_leoHighlightsSimpleGwCallBack%28%22LeoHighlightsHideIFrame%22%29%3B%0A%20%20%7D%0A%20%20catch%28e%29%0A%20%20%7B%0A%09%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsIFrameClose%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20should%20handle%20the%20click%20events%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20anchorId%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsHandleClick%28anchorId%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%09%09var%20anchor%3D_leoHighlightsFindElementById%28anchorId%29%3B%0A%20%20%09%09anchor.hover%3Dfalse%3B%0A%20%20%09%09if%28anchor.startTimer%29%0A%20%20%09%09%09clearTimeout%28anchor.startTimer%29%3B%0A%20%20%20%09%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Report%20the%20click%20event%20*/%0A%20%20%20%20%20%20leoHighlightsReportEvent%28%22clicked%22%2C%20window.document.domain%2C%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsGetAttrib%28anchor%2C%27leohighlights_keywords%27%29%2Cnull%2C%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsGetAttrib%28anchor%2C%27leohighlights_accept%27%29%2C%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsGetAttrib%28anchor%2C%27leohighlights_reject%27%29%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%09leoHighlightsShowPopup%28anchorId%2C1%29%3B%0A%20%20%20%09return%20false%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsHandleClick%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%09%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20should%20handle%20the%20hover%20events%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20anchorId%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsHandleHover%28anchorId%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%09%09var%20anchor%3D_leoHighlightsFindElementById%28anchorId%29%3B%0A%20%20%09%09anchor.hover%3Dtrue%3B%0A%20%20%09%09%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Report%20the%20hover%20event%20*/%0A%20%20%20%20%20%20leoHighlightsReportEvent%28%22hovered%22%2C%20window.document.domain%2C%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsGetAttrib%28anchor%2C%27leohighlights_keywords%27%29%2Cnull%2C%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsGetAttrib%28anchor%2C%27leohighlights_accept%27%29%2C%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsGetAttrib%28anchor%2C%27leohighlights_reject%27%29%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%09leoHighlightsShowPopup%28anchorId%2C0%29%3B%0A%20%20%20%09return%20false%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsHandleHover%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%09%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20handle%20the%20mouse%20over%20setup%20timers%20for%20the%20appropriate%20timers%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20id%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsHandleMouseOver%28id%29%0A%7B%0A%09try%0A%09%7B%0A%09%09var%20anchor%3D_leoHighlightsFindElementById%28id%29%3B%09%09%0A%0A%09%09/*%20Clear%20the%20end%20timer%20if%20required%20*/%0A%09%09if%28anchor.endTimer%29%0A%09%09%09clearTimeout%28anchor.endTimer%29%3B%0A%09%09anchor.endTimer%3Dnull%3B%0A%09%09%0A%09%09anchor.style.background%3DLEO_HIGHLIGHTS_BACKGROUND_STYLE_HOVER%3B%0A%09%09%0A%09%09/*%20The%20element%20is%20already%20showing%20we%20are%20done%20*/%0A%09%09if%28anchor.shown%29%0A%09%09%09return%3B%0A%09%09%0A%09%09/*%20Setup%20the%20start%20timer%20if%20required%20*/%0A%09%09anchor.startTimer%3DsetTimeout%28function%28%29%7B%0A%09%09%09leoHighlightsHandleHover%28anchor.id%29%3B%0A%09%09%09anchor.hover%3Dtrue%3B%0A%09%09%09%7D%2C%0A%09%09%09LEO_HIGHLIGHTS_SHOW_DELAY_MS%29%3B%0A%09%7D%0A%09catch%28e%29%0A%09%7B%0A%09%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsHandleMouseOver%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%09%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20handle%20the%20mouse%20over%20setup%20timers%20for%20the%20appropriate%20timers%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20id%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsHandleMouseOut%28id%29%0A%7B%0A%09try%0A%09%7B%09%0A%09%09var%20anchor%3D_leoHighlightsFindElementById%28id%29%3B%0A%09%09%0A%09%09/*%20Clear%20the%20start%20timer%20if%20required%20*/%0A%09%09if%28anchor.startTimer%29%0A%09%09%09clearTimeout%28anchor.startTimer%29%3B%0A%09%09anchor.startTimer%3Dnull%3B%0A%09%09%0A%09%09anchor.style.background%3DLEO_HIGHLIGHTS_BACKGROUND_STYLE_DEFAULT%3B%0A%09%09if%28%21anchor.shown||%21anchor.hover%29%0A%09%09%09return%3B%0A%09%09%0A%09%09/*%20Setup%20the%20start%20timer%20if%20required%20*/%0A%09%09anchor.endTimer%3DsetTimeout%28function%28%29%7B%0A%09%09%09leoHighlightsHideElem%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_DIV_ID%29%3B%0A%09%09%09anchor.shown%3Dfalse%3B%0A%09%09%09_leoHighlightsPrevElem%3Dnull%3B%0A%09%09%09%7D%2CLEO_HIGHLIGHTS_HIDE_DELAY_MS%29%3B%0A%09%7D%0A%09catch%28e%29%0A%09%7B%0A%09%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsHandleMouseOut%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%09%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20handles%20the%20mouse%20movement%20into%20the%20currently%20opened%20window.%0A%20*%20Just%20clear%20the%20close%20timer%0A%20*%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsHandleIFrameMouseOver%28%29%0A%7B%0A%09try%0A%09%7B%0A%09%09if%28_leoHighlightsPrevElem%26%26_leoHighlightsPrevElem.endTimer%29%0A%09%09%09clearTimeout%28_leoHighlightsPrevElem.endTimer%29%3B%0A%09%7D%0A%09catch%28e%29%0A%09%7B%0A%09%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsHandleIFrameMouseOver%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%09%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20handles%20the%20mouse%20movement%20into%20the%20currently%20opened%20window.%0A%20*%20Just%20clear%20the%20close%20timer%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20id%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsHandleIFrameMouseOut%28%29%0A%7B%0A%09try%0A%09%7B%0A%09%09if%28_leoHighlightsPrevElem%29%0A%09%09%09leoHighlightsHandleMouseOut%28_leoHighlightsPrevElem.id%29%3B%0A%09%7D%0A%09catch%28e%29%0A%09%7B%0A%09%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsHandleIFrameMouseOut%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%09%7D%0A%7D%0A/**%0A%20*%20This%20is%20a%20method%20is%20used%20to%20make%20the%20javascript%20within%20IE%20runnable%0A%20*/%0Avar%20leoHighlightsRanUpdateDivs%3Dfalse%3B%0Afunction%20leoHighlightsUpdateDivs%28%29%0A%7B%0A%09try%0A%09%7B%0A%09%09/*%20Check%20if%20this%20is%20an%20IE%20browser%20and%20if%20divs%20have%20been%20updated%20already%20*/%0A%09%09if%28document.all%26%26%21leoHighlightsRanUpdateDivs%29%0A%09%09%7B%0A%09%09%09leoHighlightsRanUpdateDivs%3Dtrue%3B%20//%20Set%20early%20to%20prevent%20running%20twice%0A%09%09%09for%28var%20i%3D0%3Bi%3CLEO_HIGHLIGHTS_MAX_HIGHLIGHTS%3Bi++%29%0A%09%09%09%7B%0A%09%09%09%09var%20id%3D%22leoHighlights_Underline_%22+i%3B%0A%09%09%09%09var%20elem%3D_leoHighlightsFindElementById%28id%29%3B%0A%09%09%09%09if%28elem%3D%3Dnull%29%0A%09%09%09%09%09break%3B%0A%09%09%09%09%0A%09%09%09%09if%28%21elem.leoChanged%29%0A%09%09%09%09%7B%0A%09%09%09%09%09elem.leoChanged%3Dtrue%3B%0A%09%09%09%09%0A%09%09%09%09%09/*%20This%20will%20make%20javaScript%20runnable%20*/%09%09%09%09%0A%09%09%09%09%09elem.outerHTML%3Delem.outerHTML%3B%0A%09%09%09%09%7D%0A%09%09%09%7D%0A%09%09%7D%0A%09%7D%0A%09catch%28e%29%0A%09%7B%0A%09%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsUpdateDivs%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%09%7D%0A%7D%0A%0Aif%28document.all%29%0A%09setTimeout%28leoHighlightsUpdateDivs%2C200%29%3B%0A%0A%0A/**%0A%20*%20This%20is%20used%20to%20report%20events%20to%20the%20plugin%0A%20*%20@param%20key%0A%20*%20@param%20domain%0A%20*%20@param%20keywords%0A%20*%20@param%20vendorId%0A%20*%20@param%20accept%0A%20*%20@param%20reject%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsReportEvent%28key%2C%20domain%2Ckeywords%2CvendorId%2Caccept%2Creject%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20var%20gwObj%20%3D%20new%20Gateway%28%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22key%22%2Ckey%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28domain%21%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22domain%22%2Cdomain%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28keywords%21%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22keywords%22%2Ckeywords%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28vendorId%21%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22vendorId%22%2CvendorId%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28accept%21%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22accept%22%2Caccept%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28reject%21%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22reject%22%2Creject%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.callName%28%22LeoHighlightsEvent%22%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlights%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20expand%20or%20collapse%20the%20window%20base%20on%20it%20prior%20state%0A%20*%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsToggleSize%28clickId%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%20%20%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHighlightsToggleSize%28%29%20%22+_leoHighlightsPrevElem%29%3B%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Get%20the%20hover%20flag%20and%20change%20the%20status%20*/%0A%20%20%20%20%20%20var%20size%3D_leoHighlightsPrevElem.hover?1%3A0%3B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsSetBottomSize%28size%2CclickId%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsToggleSize%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20Call%20into%20the%20kvm%20that%20will%20then%20do%20a%20callback%20into%20the%20top%20window%0A%20*%20The%20top%20window%20will%20then%20call%20leoH%0A%20*%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsSetSecondaryWindowUrl%28url%2C%20customerId%2C%20phraseId%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%20%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHighlightsSetSecondaryWindowUrl%28%29%20%22+url%29%3B%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20var%20gwObj%20%3D%20new%20Gateway%28%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22url%22%2C%20url%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22phraseId%22%2C%20phraseId%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22customerId%22%2C%20customerId%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.callName%28%22LeoHighlightsSetSecondaryWindowUrl%22%29%3B%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsSetSecondaryWindowUrl%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20Call%20into%20the%20kvm%20that%20will%20then%20do%20a%20callback%20into%20the%20top%20window%0A%20*%20The%20top%20window%20will%20then%20call%20leoH%0A%20*%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsSetSecondaryWindowUrlCallback%28url%2C%20customerId%2C%20phraseId%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%20%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHighlightsSetSecondaryWindowUrlCallback%28%29%20%22+url%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Clear%20the%20hover%20flag%2C%20if%20the%20user%20shows%20this%20at%20full%20size%20*/%0A%20%20%20%20%20%20var%20size%3D_leoHighlightsPrevElem.hover?0%3A1%3B%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHighlightsSetSecondaryWindowUrlCallback%28%29%20%22+_leoHighlightsPrevElem+%22%20--%20%22+_leoHighlightsPrevElem.hover%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Get%20the%20elements%20*/%0A%20%20%20%20%20%20var%20iFrameBottom%3D_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_BOTTOM_ID%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20leoHighlightsUpdateUrl%28iFrameBottom%2Csize%2Cnull%2Curl%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHighlightsSetSecondaryWindowUrlCallback%28%29%20%22+url%29%3B%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsSetSecondaryWindowUrlCallback%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20set%20the%20text%20to%20the%20Top%20%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20txt%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHighlightsSetExpandTxt%28txt%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%20%0A%20%20%20%20%20%20var%20topIFrame%20%3D%20_leoHighlightsFindElementById%28LEO_HIGHLIGHTS_IFRAME_TOP_ID%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28topIFrame%3D%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20return%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Get%20the%20current%20url%20*/%0A%20%20%20%20%20%20var%20url%3DtopIFrame.src%3B%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20if%28url%3D%3Dnull%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20return%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Extract%20the%20previous%20hash%20if%20present%20*/%0A%20%20%20%20%20%20var%20idx%3D-1%3B%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20if%28%28idx%3Durl.indexOf%28%27%23%27%29%29%3E0%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20url%3Durl.substring%280%2Cidx%29%3B%0A%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Append%20the%20text%20to%20the%20end%20*/%0A%20%20%20%20%20%20url+%3D%22%23%22+encodeURI%28txt%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20/*%20Set%20the%20iframe%20with%20the%20new%20url%20that%20contains%20the%20hash%20tag%20*/%0A%20%20%20%20%20%20topIFrame.src%3Durl%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHighlightsSetExpandTxt%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/*----------------------------------------------------------------------*/%0A/*%20Methods%20provided%20to%20the%20highlight%20providers...%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20*/%0A/*----------------------------------------------------------------------*/%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20set%20the%20expand%20text%20for%20the%20Top%20window%0A%20*/%0Afunction%20leoHL_SetExpandTxt%28txt%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsDebugLog%28%22leoHL_SetExpandTxt%28%29%20%22+txt%29%3B%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsSimpleGwCallBack%28%22LeoHighlightsSetExpandTxt%22%2C%22expandTxt%22%2Ctxt%29%3B%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHL_SetExpandTxt%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20redirect%20the%20top%20window%20to%20the%20passed%20in%20url%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20url%0A%20*%20@param%20parentId%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHL_RedirectTop%28url%2CparentId%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%20%0A%20%20%20%20%20%20try%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20domain%3D_leoHighlightsGetUrlArg%28window.document.URL%2C%22domain%22%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20keywords%3D_leoHighlightsGetUrlArg%28window.document.URL%2C%22keywords%22%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20vendorId%3D_leoHighlightsGetUrlArg%28window.document.URL%2C%22vendorId%22%29%0A%20%20%20%20%20%20leoHighlightsReportEvent%28%22clickthrough%22%2C%20domain%2Ckeywords%2C%20vendorId%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7Dcatch%28e%29%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHL_RedirectTop%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%09%09%0A%20%20%20%09_leoHighlightsRedirectTop%28url%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHL_RedirectTop%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20redirect%20the%20top%20window%20to%20the%20passed%20in%20url%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20url%0A%20*%20@param%20parentId%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20LeoHL_RedirectTop%28url%2CparentId%29%0A%7B%0A%20%20%20leoHL_RedirectTop%28url%2CparentId%29%3B%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20redirect%20the%20top%20window%20to%20the%20passed%20in%20url%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20url%0A%20*%20@param%20parentId%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHL_RedirectTopAd%28url%2CparentId%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%20%0A%20%20%20%20%20%20try%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20domain%3D_leoHighlightsGetUrlArg%28window.document.URL%2C%22domain%22%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20keywords%3D_leoHighlightsGetUrlArg%28window.document.URL%2C%22keywords%22%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20var%20vendorId%3D_leoHighlightsGetUrlArg%28window.document.URL%2C%22vendorId%22%29%0A%20%20%20%20%20%20leoHighlightsReportEvent%28%22advertisement.click%22%2C%20domain%2Ckeywords%2C%20vendorId%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20%7Dcatch%28e%29%7B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHL_RedirectTopAd%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsRedirectTop%28url%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHL_RedirectTopAd%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20set%20the%20size%20of%20the%20iframe%0A%20*%20%0A%20*%20@param%20url%0A%20*%20@param%20parentId%0A%20*%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHl_setSize%28size%2Curl%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09/*%20Get%20the%20clickId%20*/%0A%20%20%20%09var%20clickId%3D_leoHighlightsGetUrlArg%28%20url%2C%22clickId%22%29%0A%20%20%20%09%0A%20%20%20%20%20%20var%20gwObj%20%3D%20new%20Gateway%28%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22size%22%2Csize%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20if%28clickId%29%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20gwObj.addParam%28%22clickId%22%2CclickId+%22_blah%22%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.callName%28%22LeoHighlightsSetSize%22%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%09_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHl_setSize%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%09%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A/**%0A%20*%20This%20will%20toggle%20the%20size%20of%20the%20window%0A%20*%20%0A%20*%20@return%0A%20*/%0Afunction%20leoHl_ToggleSize%28%29%0A%7B%0A%20%20%20try%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20var%20gwObj%20%3D%20new%20Gateway%28%29%3B%0A%20%20%20%20%20%20gwObj.callName%28%22LeoHighlightsToggleSize%22%29%3B%0A%20%20%20%7D%0A%20%20%20catch%28e%29%0A%20%20%20%7B%0A%20%20%20%20%20%20_leoHighlightsReportExeception%28%22leoHl_ToggleSize%28%29%22%2Ce%29%3B%20%20%20%20%20%0A%20%20%20%7D%0A%7D%0A%0A"); </script> </span><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;"><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;"><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;"><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div style="text-align: justify;" id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-4203871468680367468?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-86078566489859342542010-07-08T18:24:00.000-07:002010-07-08T19:06:29.243-07:00<span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခႏၶာကုိယ္ထဲ ေဘာလုံးပြဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ဆင္ႏြဲတတ္ပါေစ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />အျဖဴအသင္း အမည္းအသင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />နွစ္သင္းယွဥ္ျပိဳင္ေန။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />စိတ္ေဘာလုံးမွာ ကန္စရာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ပတ္ခ်ာလွည္႔၍ေန။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />အျဖဴအသင္း ေပါ႔ဆျခင္းေၾကာင္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ညံ႔ဖ်င္းသြားကာ အမည္းသာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />မ်ားစြာဂိုးသြင္းေန။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ဂုိးရွံဳးျပန္က အပူရ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ဒုကၡ ပင္လယ္ေ၀</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />အျဖဴအသင္း စိတ္အားတင္းေသာ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />အနုိင္ေပၚ ရႊင္ေပ်ာ္အားတက္ေပ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />နိဗၺာန္ဒုိင္ဆု ရေအာင္လု</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ေကာင္းမူ႔ပုိင္ပါေစ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ကုိယ္႔ကုိနုိင္ စြမ္းအားပုိင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ၾကံ႕ခုိင္ေအးျမေပ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ခႏၶာကုိယ္ထဲ ေဘာလုံးပြဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />ကုိယ္ပဲနုိင္ပါေစ။</span><br /><br /><br /><br />*********@@@@@@@@@*******************<br />ခုတေလာ..ဘယ္ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္..ေဘာလုံးပြဲ..ေဘာလုံးပြဲ..ဘယ္အသင္းကေတာ႔ရွဳံးလုိ႔ငုိျပီးထြက္သြားၾကျပီ။<br />ဘယ္အသင္းဘက္ကေနေလာင္းတာဘယ္ေလာက္နုိင္တယ္။ဘယ္အသင္းဘက္ကေနေလာင္းလုိက္တာရတဲ႔<br />လစာကုန္ပါျပီ။ရွဳံးတယ္၊နုိင္တယ္အားရပါးရေျပာသူေတြရွိေတာ႔ကုိယ္တုိင္မၾကည္႔ျဖစ္ေပမယ္႔...မစားရ၀ကမန္း<br />ဆုိတာလုိကုိယ္လည္းအားရပါးရကုိနားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။ဒါနဲ႔တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ပါပဲကြ်န္မအလ်ဥ္သင္႔ရင္သင္႔<br />သလုိေရးမွတ္ေလ႔ရွိတဲ႔မွတ္စုစာအုပ္ေလးထဲကတရားနည္းျပကဗ်ာေလးကုိေဘာလုံး၀ါသနာရွင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊၀ါသနာ<br />ရွင္မဟုတ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ၾကည္႔ခ်င္သူေတြၾကည္႔နုိင္ေအာင္.<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ခႏၶာကုိယ္ထဲက...ေဘာလုံးပြဲ</span>ကုိျပန္လည္မွ်ေ၀လုိက္ပါတယ္။<br />သူကေတာ႔သုံးနွစ္တစ္ၾကိမ္.....ေလးနွစ္တစ္ၾကိမ္ယွဥ္ျပိဳင္ေနတဲ႔ေဘာလုံးပြဲစဥ္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။ေန႔တုိင္းလုိလုိရွိေနတဲ႔<br />ေဘာလုံးပြဲစဥ္ေတြပါ။ေဘာလုံးသမားေတြကလည္းေရာ္နယ္(လ္)ဒုိတုိ႔လုိေဘာလုံးသမားေတြပါပဲအမည္းသင္းမွာဆုိ<span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေလာဘ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဒါသ၊ေမာဟ၊ထိန၊ဗ်ာပါဒ၊ကာမစၦႏၵ</span>သူတုိ႔ေတြပါသလုိ။အျဖဴအသင္းမွာလည္း<span style="color: rgb(0, 153, 0);">ပညာ၊၀ီရိယ၊သမၼာဓိ၊သဒၶါ</span>သူတုိ႔ေတြပါတယ္လုိ႔<br />ဆုိထားပါတယ္။ကဲ.....<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ခႏၶာကုိယ္ထဲက....ေဘာလုံးပြဲ</span>ကုိၾကည္႔ျဖစ္ေအာင္ၾကည္႔လုိက္ၾကပါအုံးေနွာ္။<br /></span><span style="font-style: italic;">(ေရးသားဆပ္ဆုိခဲ႔သည္႔ဆရာေတာ္ဘုရား၏ဘြဲ႔နာမ္မည္အားတိတိက်က်မမွတ္</span><span style="font-style: italic;">မိ</span><span style="font-style: italic;">ေတာ႔သျဖင္႔ထည္႔သြင္းမေဖာ္ျပေတာ႔ပါ။)</span><br /><span style="font-style: italic;">***************@@@@@@@@@@*************<br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<br /></span><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-8607856648985934254?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-65485084793812253072010-07-05T18:33:00.000-07:002010-07-05T20:54:26.035-07:00<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">(အခ်စ္ကခါးတယ္)</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">သမုဒယကို ဒုကၡလို႔မျမင္ေတာ့</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">သံေယာဇဥ္ႏြယ္တစ္ခက္နဲ႔</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">အပါယ္တဘက္ကိုအလည္ထြက္ဖို႔ ႀကံေနသူ။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ခ်ိဳၿမိန္တဲ့အနမ္းတစ္ခုရဲ႕႕႕</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေၾကကြဲျခင္းက်ိန္စာ</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">တစ္သက္စာလြမ္းဖို႔လည္းလုံေလာက္ခဲ့ျပီ။</span><br /><br />ု<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">နုတ္ဆက္ျခင္းကုိအျပဳံးနဲ႔ဖုံးကြယ္ဖုိ႔မၾကိဳးစားပါနဲ႔ေတာ႔။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">မခ်စ္ဘူးဆုိလဲ မုန္းလိုက္ေပ့ါ</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ကံၾကမၼာရဲ႕ ဥေပကၡာျပဳမူ႔ေအာက္မွာ</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေနသားတက်ျဖစ္ေနတဲ့ငါ</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဘာကိုမွ မတုန္လႈပ္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဗန္ဂိုးရဲ႕႔ နားရြက္တစ္ဖက္နဲ႔</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဆဒၵန္ဆင္ရဲ႕ အစြယ္ႏွစ္ဆူ</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">က်ိန္စာသင့္တာျခင္းေတာ့ အတူတူပါပဲ။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဘ၀တစ္သက္စာ ရည္မွန္းလို႔</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဒီလမ္းကိုေဖာက္ခဲ့တာ</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">လွမ္းရမွာ ေၾကာက္တယ္တဲ့လား။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">အခ်စ္ကို လွ်ာနဲ႔တို႔ မခို႔တရို႕အရသာ</span><br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဟ! ခါးလိုက္တာ။</span><br /><br /><br />ေပးပုိ႔သူ။ ။ကုိရင္ေနာ္<br /><br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<br /></span></span><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-6548508479381225307?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-86643287980725796502010-07-03T01:38:00.000-07:002010-07-07T23:56:52.121-07:00<span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">တဘ၀တာအတြက္ ပင္ပန္းေသာ္လည္း<br />ပင္းပန္းတယ္လုိ႔ ငါမထင္<br />ငါ႔မိဘ ေမာင္နွမေတြေျကာင္႔ပင္<br />ငါ႔မိဘ အေျကာင္းစဥ္းစားလွ်င္ပင္<br />ဘ၀ အေမာတစ္၀က္ေျပခဲ႔ျပီ။<br />ငါ႔အမအေျကာင္း စဥ္းစားလွ်င္ပင္<br />ငါေပ်ာ္ပါ၏။<br />ငါ႔ေမာင္အေျကာင္း စဥ္းစားလွ်င္လည္း<br />ငါေပ်ာ္ပါ၏။<br />ငါ႔ညီမေလးအေျကာင္း စဥ္းစားလွ်င္လည္း<br />ငါေပ်ာ္ပါ၏။<br />ငါ႔ေမာင္၊အမ၊ညီမမ်ားလည္းေပ်ာ္ရြင္နုိင္ပါေစ။</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />*****************************************************************************<br />ကြ်န္မေမာင္ငယ္ေလးေရးပုိ႔လုိက္တဲ႔ကဗ်ာေလးပါ။ (ပုိ႔လုိက္တာၾကာပါျပီ)<br />"ဒီကဗ်ာေလးဖတ္ျပီးအေမာေျဖပါ။မမေလး"တဲ႔။ခုတေလာအလုပ္ရွဳပ္ရတဲ႔ၾကားထဲစိတ္ကမလန္း<br />ဘူးရယ္။တစ္ခါတစ္ေလ..စာဖတ္သူေတြလည္းအဲသလုိျဖစ္တတ္ၾကပါသလား။<br />ဒါေၾကာင္႔ေရွးလူၾကီးေတြကလူေတြဟာ..ပုထုဇေနာဥမၼာဒေကာလုိ႔ေျပာတာဟုတ္မယ္။ေနွာ္။<br />ကဲ...ကြ်န္မေတာ႔ဒါေလးဖတ္ျပီး..အေမာေျပသြားပါျပီ။<br />စာဖတ္သူမ်ားလည္း..ဘ၀အေမာေတြေျပျပီးေပ်ာ္ရႊင္နုိင္ၾကပါေစ။<br />*****************************************************************************<br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-8664328798072579650?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-90424283611978128122010-06-29T19:14:00.000-07:002010-08-10T21:38:18.035-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCrVBx9MQGI/AAAAAAAAAJ4/tiS79xxtyE0/s1600/Little_Kiss_by_solagratia.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCrVBx9MQGI/AAAAAAAAAJ4/tiS79xxtyE0/s320/Little_Kiss_by_solagratia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488433322470948962" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><br />သာမာန္ရိုးက် ဘ၀နင္းၾကမ္းမ်ားကုိ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ျဖတ္သန္းလာတဲ႔ မိသားစုေလးဆီမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">"ေမြးေန႔ဆုိတာ" အရွိန္အ၀ါကင္းလုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ပကာသနအေရာင္မဲ႔လုိ႔သာ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မမေရ........"ဒီေန႔ဟာ"</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မမကုိေမြးခဲ႔ေသာေန႔လား?</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မမကုိေမြးေပးခဲ႔ေသာေက်းဇူးရွင္ရဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မရဏမင္းနဲ႔စစ္ခင္းေသာေန႔လား?</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒီနွစ္ခုၾကားခြဲျခားသိလုိ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">နွစ္ဆယ္႔ငါးမုိင္တုိင္ထိ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေကာင္းဆုိးနွစ္တန္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အမွားနဲ႔အမွန္ကုိေ၀ဖန္ေထာက္ရွဳ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">လမ္းျပေပးခဲ႔ၾကေသာ"မိတာပီတု"မိနွင္႔ဖကုိ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေက်းဇူးဆပ္သင္႔ေသာေန႔ေလးတစ္ေန႔ေပါ႔။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မမေရ......."ဒီေန႔မွာ"</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဟက္ပီးဘက္ေဒး သံျပိဳင္သီလုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ရွဳ႕မျငီးဗိမၼာန္ ေရာင္စုံေတြၾကား</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တန္ဖုိးတပ္ ဘက္ေဒးကိတ္နွင္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အလွမဆင္နုိင္ခဲ႔ေပမယ္႔။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မမရဲ႕ ပါးျပင္ထက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ညီမေလးေပးေသာ ခပ္ဖြဖြအနမ္းတစ္ခ်က္ဟာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မမအတြက္ ထာ၀ရလက္ေဆာင္ပါ။</span><br /><br /><br />******************************************************************<br />မေန႔က အလုပ္ကေနအိမ္အျပန္ဆယ္႔ငါးမိနစ္သာေလွ်ာက္ရေသာလမ္းမွာ "မေလး...နက္ဖန္မမေမြးေန႔"<br />လုိ႔ေျပာခဲ႔ေသာမမရဲ႕အသံဟာ ညေနခင္းမွာတုိးတိတ္ညင္သာေနခဲ႔တယ္။<br />ကြ်န္မတုိ႔မိသားစုေလးမွာ ေမြ႕ေန႔ေရာက္သူတုိင္းဟက္ပီးဘက္ေဒးသံျပိဳင္သီခ်င္းမသီဆုိခဲ႔ဖူးသလုိတစ္ေယာက္အၾကိဳက္<br />တစ္ေယာက္လုိက္ကာ ဘာရုပ္၀တၳဳပစၥည္းမွမ၀ယ္ေပးခဲ႔ၾကဖူးပါဘူး။<br />ဒါေပမယ္႔ေမြးေန႔ေရာက္သူတုိင္းအတြက္ကြ်န္မေမေမကဆြမ္းဟင္းခ်က္လုိ႔ရြာဦးဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမွာအျမဲကုသုိလ္ယူ<br />ေပးခဲ႔႔ပါတယ္။ ခုလုိရပ္ေ၀းေျမျခားေရာက္ေနတဲ႔ သမီးေတြအတြက္အပါတ္စဥ္ေမြးရက္ေရာက္တုိင္းဆြမ္းခ်က္ကာကုသုိလ္<br />လုပ္ေပးေၾကာင္းဖုန္းဆက္တဲ႔ခါတုိင္း ၀မ္းသာ၀မ္းနည္းေျပာျပခဲ႔တယ္။<br /><br />အလုပ္ကျပန္ေရာက္တယ္ဆုိ ခ်က္ကာျပဳတ္ကာ၊ေရမိုးခ်ိဳးထမင္းစားေသာက္ျပီးတာနဲ႔ေစာေစာအိပ္ယာ၀င္သြားတဲ႔မမရဲ႕<br />မ်က္နွာေလးကုိၾကည္႔ရင္းအမွတ္တရေလးသူ႕အတြက္ေရးခ်င္မိတာ ကဗ်ာမမွီ၊စာမပီေရးဖြဲ႔ျပီးခ်ိန္မွာည (၁၂)နာရီထုိး<br />ေနပါျပီ။ဒါနဲ႔မမမ်က္နွာေလးကုိဟက္ပီးဘက္ေဒးဆုိျပီးငုံ႕ကာအနမ္း( :) အေရွာင္ေကာင္းလုိ႔ မ်က္နွာနဲ႔လက္၀ါးနည္း<br />နည္းေလးလြဲသြားတယ္:)သူကအိပ္အေနဆတ္သလုိေယာင္တတ္သူမုိ႔အိပ္ေပ်ာ္ေနခ်ိန္သူ႕အသားထိလုိက္တာနဲ႔ေဖ်ာင္း<br />ကနဲတီးျပီးသားပဲ။ကံေကာင္းလုိ႔ေနွာ္။:)<br />ကြ်န္မနဲ႔မမအသက္တစ္နွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္သာကြာေပမယ္႔ သူကအမ္းတိတ္ေခတ္ကဖြားၾကီးအုိ၊ကြ်န္မကဒီဘက္ေခတ္လူငယ္<br />ဆုိေတာ႔ တစ္ခါတစ္ေလအျမင္ခ်င္းမတူတဲ႔ေဆြးေႏြးျငင္းခုန္မူ႔ေလးေတြဟာလမ္းတစ္၀က္မွာပဲရပ္ျပစ္ခဲ႔တာေလးေတြရွိသလုိ<br />တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ႔ အဖုအထစ္ေလးေတြနဲ႔ပဲနားလည္မူ႕ကုိရယူနုိင္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ စာဖတ္သူခ်စ္ေသာမိတ္ေဆြမ်ားအ<br />တြက္ဘက္ေဒးအေကြ်းအေမြးဧည္႔၀တ္မေက်နုိင္တာ ခြင္႔လြတ္ပါေနွာ္။:) :) :)<br />********************************************************************<br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-9042428361197812812?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-54244397829692067482010-06-29T00:41:00.000-07:002010-06-29T01:39:32.007-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCmseny6zSI/AAAAAAAAAJw/ce-cIL2_C6s/s1600/Sky_Mountains_by_xXFoxGuardianxX.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCmseny6zSI/AAAAAAAAAJw/ce-cIL2_C6s/s320/Sky_Mountains_by_xXFoxGuardianxX.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488107263006264610" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တိမ္ခုိးငယ္မွ ေ၀ေ၀</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေနွာပင္ၾကီး ေနွာသီးေၾကြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေလေပြတုိက္လုိ႔ (၀ဲတတ္တယ္)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဥသွ်စ္သီး ေျမၾကီးမွာျမဳပ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ျပာဖုံးအုပ္လုိ႔ မီးဖုတ္လုိက္လွ်င္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သီးေဖာ္ရယ္မွ သီးဖက္အပင္ထက္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တက္တက္စင္ မီးကင္သည္႔နွယ္(ကြဲတတ္တယ္)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သနပ္းခါး ေက်ာက္ျပားေပၚတြင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေသာက္ေရေအးနွင္႔ ေရာေသြးလာလွ်င္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">နံ႔သာေပၚ (က်ဲတတ္တယ္)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ပန္းနီနီ မပန္ေလနွင္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အမယ္မွာ နတ္ပန္းပြင္႔တဲ႔အတင္႔ငယ္မွ(ရဲခ်င္)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေပ်ာ္လုိအားနဲ႔ေခါင္းဖ်ားတင္ အရင္လူနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">(လြဲတတ္တယ္)။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေရွးစာဆုိ * ရွင္ျငိမ္းမယ္</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">*</span><br /><br /><br />:) နည္းနည္းေလာက္ေၾကာ္ျငာ၀င္ခြင္႔ျပဳပါေနွာ္....:)<br />ေရွးစာဆုိရွင္ျငိမ္မယ္ေရးဖြဲ႔ထားတာေလးပါ။အရမ္းကုိၾကိဳက္နွစ္သက္မိလုိ႔<br />သိမ္းထားခ်င္မိတာနဲ႔ကူးယူေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။ ဒါေလးကုိရာဇာ၀င္းတင္႕ကသီခ်င္းျပန္ဆုိထားတာ<br />ေလးလည္းရွိပါတယ္။နားေထာင္လုိ႔အေတာ္ကုိေကာင္းပါတယ္။ကြ်န္မတုိ႔လုိဟစ္ေဟာ႔ပ္ေခတ္ထဲမွာ<br />ဒီလုိသီခ်င္းေလးေတြကုိျပန္နားေထာင္ရတာလည္းလြမ္းေမာဖြယ္ရာပါပဲ။<br /><br />ဒီစာစုေလးကုိ အေျချပဳျပီး ဒါရုိက္တာေမာင္သီကလည္း တိမ္ခုိးငယ္...ေ၀ဆုိျပီး<br />ပုံေဖာ္ထားတာေလးကလည္း ေတာေတာင္အေငြ႕အသက္ေလးေတြပါလုိ႔ရယ္လားမသိ..ျမင္ကြင္းေတြ<br />စိမ္းစိမ္းဆုိဆုိနဲရုပ္ရွင္ၾကည္႔ရသူေတြအတြက္ရင္ေအးေစပါတယ္။<br /><br />ဒါကေတာ႔ဒါရုိက္တာေမာင္သီရုိက္ကူးပုံေဖာ္ထားတဲ႔ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ကြ်န္မေတာ႔ၾကည္႔တာသုံးၾကိမ္ရွိပါျပီ။<br />ရုပ္ရွင္ၾကိဳက္နွစ္သက္သူေတြအတြက္ ၾကည္႔ဖူးျပီးသားလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္မၾကည္႔ရေသးသူေတြအတြက္<br />အင္တာနက္မွာရွာျပီးၾကည္႔ပါ။ အင္တာနက္မွာမရွိရင္ျဖင္႔အေခြငွားျပီးပဲၾကည္႔လုိက္ၾကေပါ႔ေနွာ္။<br />ပထမေတာ႔ဟာသရုပ္ရွင္လုိ႔ထင္ရေပမယ္႔..ေနာက္ပုိင္းမွာအစအေနာက္သန္လြန္းတဲ႔သူတစ္ေယာက္ကုိ<br />ေထာင္တဲ႔စကားရယ္ (ရီ) ေပါ႔ဆုိတာလုိအခ်ိန္အခါေနရာမၾကည္႔ပဲစေနာက္တတ္တဲ႕သူ႕ရဲ႕အက်င္႔စရုိက္<br />ေၾကာင္႔လူေတြယုံၾကည္မူ႕နည္းသြားၾကတာေလးကုိရသအျဖစ္ပုံေဖာ္ထားတဲ႔ဇာတ္လမ္းေကာင္းတစ္ပုဒ္ပါ။<br /><br />ရုပ္ရွင္အညြန္း<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCmkFzogeJI/AAAAAAAAAJg/pHsnFU1ckkQ/s1600/vi.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCmkFzogeJI/AAAAAAAAAJg/pHsnFU1ckkQ/s320/vi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488098040594069650" border="0" /></a><br /><br /><br />ထပ္ျပီးနည္းနည္းေလာက္အာေခ်ာင္ခြင္႔ျပဳပါေနွာ္....:)<br />ကြ်န္မကေတာ႔ေတာသူမုိ႔ထင္ပါရက္ေနွာ္..အညာေက်းလက္သဘာ၀ကုိအေျချပဳျပီးေရးဖြဲ႔ထားတဲ႔၀တၳဳတုိ၊<br />၀တၳဳလတ္၊၀တၳဳရွည္အကုန္ၾကိဳက္နွစ္သက္တယ္။ဆရာမခင္ခင္ထူးရဲ႕၀တၳဳေတြဆုိအညာေက်းလက္ရဲ႕<br />အေငြ႕အသက္ေတြပါေတာ႔ဖတ္ရတာတေမ႔တေမာနဲ႔မက္မက္ေမာေမာရွိလွပါတယ္။<br /><br />သူမ်ားေတြေဘာလုံးပြဲေတြၾကည္႔ျပီးအိပ္ေရးပ်က္ေနခ်ိန္မွာ..ကြ်န္မကေတာ႔စားျပီးတာနဲ႔အိပ္ယာနဲ႔ထိလုိက္္<br />ရင္ေကြးကနဲအိပ္ေပ်ာ္သြားတာမုိ႔ဘာစာမွမေရးျဖစ္ပါဘူး။(တစ္ခါတစ္ေလမနက္မုိးလင္းတာေတာင္နေျမာ<br />ေနမိေသးတယ္ :) အအိပ္မက္တာကအဲလုိ မနက္အိပ္ယာထကြ်န္မရဲ႕နုိးစက္အမေတာ္ကအတင္းဇြတ္နုိးကာ<br />မွ ရွဴးရွဴးရွဲရွဲနဲ႔အလုပ္သြားဖုိ႔ျပင္ရတာ)။<br /><br />ခုတေလာလကုန္ရက္မုိ႔အရင္လုိအလုပ္ကေနလစ္ရင္လစ္သလုိစာေရးရေအာင္ကလည္း ေရးဖုိ႔ကုိအခ်ိန္မေပးနုိင္ေပမယ္႔၊ ဘေလာပ္႔မိတ္ေဆြေတြအသစ္တင္ရင္ျဖင္႔အေရာက္သြားလုိ႔ဖတ္မိတာ။<br />အသစ္မတင္ေသးဘူးလားလုိ႔စီေဘာက္စ္ကေနနုတ္ဆက္သြားၾကတဲ႔ခ်စ္မိတ္ေဆြမ်ားလည္းဒါေလးနဲ႔ပဲ<br />ေက်နပ္လုိက္ပါေနွာ္။<br /><br /><br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-5424439782969206748?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-87790892222167103552010-06-25T19:03:00.000-07:002010-08-13T22:17:31.739-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCVl26IlISI/AAAAAAAAAJY/EtTFPRSBXGI/s1600/f0.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCVl26IlISI/AAAAAAAAAJY/EtTFPRSBXGI/s320/f0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486903715013402914" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: justify;">စာေရးမယ္ဆုိျပီး ေကာက္ကာငင္ကာ ဘေလာပ္႔ေလး လုပ္ထားမိျပီးကာမွ။ စာေရးဖုိ႔ကုိ တြန္႔ဆုတ္ တြန႔္္ဆုတ္ လုပ္္ေန မိတဲ႔ကုိယ္႔ကုိ ကုိစိတ္တုိင္း မက်ျဖစ္ေနမိတယ္။ တကယ္ေတာ႔ ကြ်န္မက စာေရးခ်င္တာထက္ စာဖတ္ ရတာကုိ ပုိနွစ္သက္ မက္ေမာသူမုိ႔ ဘေလာပ္႔ရယ္ဆုိျပီး လုပ္ျဖစ္သြားတာပါ။ ဘေလာပ္႔ရယ္လို႔ တည္ေဆာက္ ္ျပီးသြားရင္ သူမ်ားခ်ေကြ်းတာကုိပဲ စားေနမဲ႔အစား ကုိယ္တုိင္လည္း ရသေသာ္လည္းေကာင္း၊ သုတ ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ဟာသေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျဖစ္ရပ္ဆန္းၾကယ္ အမွတ္တရ အစရွိသျဖင္႔ေပါ႔ အဲလုိေလး ေတြစာဖတ္သူအတြက္ ေရးနုိင္ရမွာေပါ႔လုိ႔ ေတြးမိရင္း တစ္ေၾကာင္းေရး နွစ္ေၾကာင္းျခစ္ လုပ္ကာ ေရးလုိက္ ရပါ ေတာ႔တယ္။<br /></div> ******<br /><div style="text-align: justify;">ခုတေလာ ကြ်န္မရင္ထဲမွာ လာျငိေနတဲ႔ အေတြးစ ေတြ႔ၾကဳံခံစား ေနမိတာေလးကုိ ပုိစ္႔တစ္ခု အျဖစ္ေရး ခ်င္ေန မိတယ္။ ဒါနဲ႔ ကြ်န္မ စာတစ္ေၾကာင္း၊ေရးမယ္ဆုိ ေခါင္းစီး(ေခါင္းစဥ္)ကုိ အရင္ဦးဆုံး စဥ္းစားရတာပဲ ပထမဦးဆုံး ကြ်န္မ ေရးမဲ႔ ေခါင္းစဥ္ေလးကုိ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">“ပဲျမစ္စားေသာ ေယာက်ာ္းမ်ား” </span>လုိ႔ ေပးလုိက္မိတယ္။ ကုိယ္ေပးလုိက္ မိတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ကုိ ေသခ်ာ ျပန္ဖတ္ၾကည္႔ရင္း စဥ္းစားလုိက္ေတာ႔ ေခါင္းစဥ္တစ္ခု ေအာက္မွာ အားလုံးကုိ အက်ံဳး၀င္ ဆြဲသြင္း လုိက္မိသလုိ ျဖစ္သြားမွာ ဆုိးသည္႔အတြက္<span style="color: rgb(0, 153, 0);"> “ ပဲျမစ္စားေသာ ေယာက်ာ္း” </span>လုိ႔ပဲ ျပန္ေျပာင္း ေပးလုိက္ ္ပါတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">လာျငိေနေသာ အေၾကာင္းအရာေလးက ဒီလုိပါ။ ကြ်န္မ အလုပ္မွာစ၀င္ကတည္းက တစ္ခါမွလုပ္ က်င္႔မရွိခဲ႔သည္ ္အလုပ္ကုိ သူေဌးက လုပ္ေပးဖုိ႔ညြန္းၾကား ပါေတာ႔တယ္။ တစ္ေန႔ကြ်န္မရဲ႕အလုပ္ရွင္သူေဌးက ကြ်န္မ လုပ္ရမည္႔ အလုပ္ကုိ လာရွင္းျပပါတယ္။ “ဒီေန႔ ျမန္မာျပည္က house maids ေတြေရာက္မယ္ တစ္ဖက္ Customer ဆီကုိ မပုိ႔ခင္မွာ သူ႔ဆီက house maid တစ္ေယာက္ဟာ လုံေလာက္တဲ႔ အိမ္မူ႔ ကိစၥကြ်မ္း က်င္မူ႔ ရွိရမယ္လုိ႔ဆုိတယ္။” ဒါေၾကာင္႔ တစ္ဖက္ customer ဆီမပုိ႔ခင္ Indonesia အင္ဒုိနီးရွား House maid Supervisor ကtraining ေပးရမယ္။ ဒါကုိ ကြ်န္မက counsellor လုပ္ေပးရမယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။” ဒါနဲ႔ ကြ်န္မလည္း သူေဌး၏ အတည္ျပဳခ်က္ အတုိင္း ျမန္မာ house maid ေတြကုိtraining ေပးမဲ႔ေနရာကုိ ေရာက္သြားခဲ႔တယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ျမန္မာ house maid လုိ႔အသံၾကား လုိက္ကတည္းက ရင္ထဲမွာ မသိမသာ နင္ေနမိတာေတာ႔ အမွန္ပဲ။ မည္သည္႔ အလုပ္မဆုိ သမၼာအာဇီ၀ မွ်တရင္ မိမိဂုဏ္ယူတတ္ရင္ဂုဏ္ရွိတယ္လုိ႔္ဆုိေပမယ္႔။ ဒီလုိနုိင္ငံေလးမွာ အျခားေသာ အာရွနုိင္ငံေတြ ကသာ house maid ရယ္လုိ႔ လာလုပ္ၾကတာပါ။ ျမန္မာ house maidကေတာ႔ မရွိသေလာက္ ရွားပါတယ္။ လူဆုိတာကလည္း ခတ္တယ္ရယ္လုိ႔ပဲ ေျပာရမလားပဲ။ ကုိယ္႔ငခ်ဥ္မ ခ်ဥ္တယ္ရယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ တက္ၾကသလ ုိကုိယ္႔လူမ်ိဳးကုိ ပုိျပီးခ်စ္တတ္ၾကတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">အျခား အာရွနုိင္ငံသူေတြ House maidလာလုပ္တာ ကုိယ္တုိင္ ျမင္ေတြ႔ေနရေပမယ္႔ ကြ်န္မရင္ထဲ ဘယ္လုိမွ မေနတာပဲ။ ေဟာ......... ကုိယ္႔ျမန္မာ လူမ်ိဳးရယ္လုိ႔ အသံၾကားလုိက္တာနဲ႔တင္ ကြ်န္မရင္ထဲ မသိမသာ လွဳပ္ခတ္ သြားမိတယ္။ သူမ်ားနုိင္ငံမွာ ကြ်န္ လာခံၾကတာခ်င္း အတူတူ ကုိယ္႔နုိင္ငံသားက အဆင္႔ျမင္႔တဲ႔ ကြ်န္ရယ္လုိ႕ ျဖစ္ခ်င္ေနေသးတာ။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">House maid လုပ္မဲ႔ သူတုိ႔ေတြနဲ႔ ေတြ႔တယ္ဆုိ ကြ်န္မလည္း အားယူကာ ျပဳံးလုိ႔ နုတ္ဆက္ လုိက္တယ္။ သူတုိ႔ လည္း ကြ်န္မကုိ ျမင္တယ္ဆုိ ျမန္မာဆုိတဲ႔ အသိနဲ႔ အားရ၀မ္းသာ ႏုတ္ဆက္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြထဲက တစ္ေယာက္ကေတာ႔ ကြ်န္မမိခင္အရြယ္။ သူမကုိျမင္ေတာ႔ ေဖာ္ျပလုိ႔မမွီနုိင္ေသာ ခံစားမူ႔မ်ိဳးနဲ႔ ရင္ထဲ နင္႔နင္႔ သည္းသည္းပါပဲ။ ဒါနဲ႕ကြ်န္မလည္း အန္တီအသက္ ဘယ္ေလာက္ ရွိသြားျပီလဲလုိ႔ ေမးလုိက္ေတာ႔။<br /></div><br />“သုံးဆယ္႔ခုနွစ္ပါသမီးတဲ႔” သုံးဆယ္႔ခုနွစ္နွစ္ လုိ႔ေျပာလုိက္တဲ႔သူမရဲ႕ရုပ္သြင္ဟာ ဇရာရဲ႕ျပရုပ္လား။ ေလာကဓံရဲ႕ ထုေထာင္မူ႔ ဒဏ္ေလးလားမသိ။သုံးဆယ္႔ခုနွစ္နွစ္္ဇရာမဟုတ္ပဲ ေလးဆယ္ေက်ာ္ငါး ဆယ္၀န္းက်င္ျဖစ္ေနတာပဲ။<br />သူမရဲ႕အသားအေရ ဆုိရင္လည္း တင္းတင္းရင္းရင္း ဆုိဆုိေျပေျပ မရွိေတာ႔ပဲ။ အသားအေရတုိ႔ဟာ ေနေလာင္ ကြက္လုိ ညိဳမဲမဲ အကြက္ေလးေတြသည္ ဟုိတကြက္ဒီတကြက္။ သူမရဲ႕ဆံႏြယ္ေတြကုိလည္းၾကည္႕အုံး ဆီးျပားနွင္႔ မည္သည္႔ အခ်ိန္ကတည္းက ေ၀းကြာေနခဲ႔သည္ မသိနီက်င္က်င္ အေရာင္အေသြးမရွိေတာ႔။<br /><br /><div style="text-align: justify;">ထုိနီက်င္က်င္ အေရာင္အေသြး မရွိေတာ႔သည္႔ လိမ္ေကာက္ေကာက္ ဆံပင္ေလးကုိ ျမန္မာျပည္ကေန ဂုတ္္ေပၚ တင္ယုံ ညွပ္လာခဲ႔ဟန္တူ၏။ ခဏေနေတာ႔ သင္တန္းေပးမဲ႔ အင္ဒုိနီရွားသူက ကြ်န္မကုိ “ခုိင္ သူတုိ႔ ဆံပင္ေတြကုိ ညွပ္ ရမယ္ေနွာ္ house maid ဆုိတာ ဆံပင္တုိေနမ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းမွ ျဖစ္မယ္ လုိ႔ဆုိေတာ႔” ကြ်န္မလည္း “အန္တီ႔ ဆံပင္ညွပ္ရမယ္”လုိ႔ ေျပာလုိက္တယ္ ဆုိရင္ပဲ သူမ၏ နီက်င္က်င္အေရာင္ မရွိေတာ႔သည္႔ ဂုတ္ေပၚ၀ဲက် ေနေသာ ဆံႏြယ္ေတြထဲသုိ႔ သူမ၏ လက္သြယ္သြယ္ကေလး ငါးေခ်ာင္းကုိ ထုိးထည္႔ရင္း တရွုံ႕ွရွဳံ႕ငုိေတာ႔တယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">သူမ ငုိေနတာ ျမင္ေတာ႔ ကြ်န္မလည္း အားေပးစကား ေျပာဖုိ႔ရာ သူ႔လက္ကေလးကုိ စုပ္ကုိင္ရင္း “အန္တီရယ္ ဘယ္အရာမွ မျမဲပါဘူး သခၤါရပါ ညွပ္လုိက္ေနွာ္ အလုပ္အဆင္ေျပဖုိ႔ ပဲမဟုတ္ဖူးလား။” အဲဒီလုိ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ကြ်န္မ အားေပးစကား ေျပာလုိက္ရေပမယ္႔ ကြ်န္မရင္ထဲမွာေတာ႔ သူနဲ႔ ထပ္တူေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ရွိမေနခဲ႔ပါဘူး။ သူမ ငုိေနရင္းက စကားဆုိေလတယ္။ “အန္တီငုိတာ ကေလးေတြကုိ သတိရလုိ႔ပါကြယ္ ဒီဆံပင္ညွပ္ရမွာ နွေျမာလုိ႔ မဟုတ္ပါဘူး”တဲ႔။ “ကေလးေတြက ဘယ္အရြယ္ေတြလဲ”လုိ႔ ကြ်န္မ ေမးလုိက္္ေတာ႔။ “အၾကီးဆုံးသားက ဒီနွစ္ ဆယ္တန္း ေအာင္တာသမီးရဲ႕ စက္မူ႔တကၠသုိလ္ တက္ရမယ္။ အငယ္ေလး နွစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္က ငါးတန္း၊ တစ္ေယာက္က ငါးနွစ္သမီးပဲရွိေသးတယ္။ သားၾကီးကုိလည္း ေက်ာင္း ဆက္တက္ေစခ်င္တယ္။ အငယ္ နွစ္ေယာက္ကလည္း စားအားေကာင္းတဲ႔ အရြယ္ေတြ ေရာက္ေနျပီ ျမန္မာျပည္ မွာကလည္း သိတဲ႔အတုိင္းပါပဲ သမီးရယ္ ဒီေန႔နဲ႔ နက္ဖန္ မတူတဲ႔ ေခတ္ထဲမွာ အစားအေသာက္ သေရစာေတြက ေတာ႔ တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳး မရိုးနုိင္ ္ဘူး။ အိမ္ေရွ႕ ေစ်းသည္လာတုိင္း ၀ယ္မေကြ်းနုိင္ေတာ ႔သူတုိ႔ေလးေတြကုိ ၾကည္႔ျပီး စိတ္ဆင္းရဲရတယ္။ ဒီအတုိင္း လက္ပုိက ္ထုိင္္ၾကည္႔ေနရမွာ ထက္စာရင္ ဒီကုိ ထြက္လာျပီး တစ္လ တစ္သိန္းေလာက္ ပုိ႔နုိင္ရင္ပဲ သူတုိ႔ စားခ်င္ တာေလး ေတြ။ သူတုိ႔၀ယ္ခ်င္ ၀တ္ခ်င္တာေလးေတြ လုပ္ေပးနုိင္ေအာင္လုိ႔ သာထြက္လာခဲ႔ရတာ။ ခေလးေတြကုိ ထားခဲ႔ရတာ စိတ္မခ်ဘူး။” မ်က္ရည္ စက္လက္နဲ႔သူမ ေျပာျပေနရွာတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">မိခင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ေမတၱာဟာ ဖြင္႔ဟ၀န္ခံ ျပစရာမလုိ သူမရဲ႕မ်က္ရည္ ေတြက သက္ေသပါပဲ။ ကြ်န္မ သူမကုိ ေျပာသင္႔ မေျပာသင္႔ မစဥ္းစားနုိင္ေတာ႔ပဲ “အန္တီ႔ အမ်ိဳးသားကုိ လာခုိင္းရမွာလုိ႕”ေျပာလုိက္ေတာ႔။ “အန္တီ႔ ေယာက်ာ္းက အရက္ေသာက္တယ္။ သူ႕အာရုံထဲမွာ အရက္ ကလြဲရင္ ဘာမွရွိေတာ႔တာ မဟုတ္ဘူး။ ခုနက ေျပာတဲ႔ ခေလးေတြကုိ စိတ္မခ်ဘူးဆုိတာ အဲတာေတြပါတယ္။” သူမရဲ႕ စကားေတြကုိ ဆုံးေအာင္ နားမေထာင္ ျဖစ္ေတာ႔ပဲကြ်န္မရဲ႕အေတြးေတြ အေ၀းတစ္ေနရာ ကုိလြင္႔ပါသြားေတာ႔တယ္။<br /></div> <br />***<br /><div style="text-align: justify;">ကြ်န္မတုိ႔ ခပ္ငယ္ငယ္အရြယ္က အေမေျပာျပဖူးတဲ႔ ဇာတ္လမ္း ရာဇ၀င္ေလး တစ္ခုကုိသြားျပီး သတိရမိတယ္။ အေမက ကြ်န္မတုိ႔ကုိ သြန္သင္ဆုံးမ လုိတဲ႔အခါ ေရွးက ပုံျပင္၊ရာဇ၀င္ ဇာတ္လမ္း၊ ပုံတုိပါတ္စ စုံလင္စြါနဲ႔ ရွင္းျပ တတ္တယ္။ အေမ ေျပာျပခဲ႔ဖူးတဲ႔ ရာဇ၀င္ေလးက “ပဲျမစ္စားေသာ ေယာက်ာ္း” ဟုိး အရင္တုန္းကေပါ႔ စစ္ၾကီး<br />ျဖစ္လုိ႔ အသက္ကုိ က်ည္ဆံေတြ ထဲပါမသြားဖုိ႔အေရး ေျပးၾက လႊားၾကရတယ္။ အဲဒီခ်ိန္မွ မိသားစုလုိက္ ေျပးၾက လႊားၾက ရတယ္ေပါ႔။ ဒီအထဲက မိသားတစ္စုက ေျပးလႊား ေနၾကရင္းက တစ္ေနရာ အေရာက္ သစ္ရိပ္၀ါးရိပ္ ေလးမွာ ထုိင္နားခဲ႔ၾကတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">အေန႔ေန႔ အရက္ရက္ ေျပးလႊား ေနၾကရေတာ႔ လူၾကီး တစ္ေယာက္ရဲ႕၀မ္းတထြာဟာ အသိဥာဏ္ေၾကာင့္ ခ်ဳပ္တည္း နုိင္ေပမယ္႔။ ကေလးေတြရဲ႕၀မ္းတထြာ ကေတာ႔ အသိဥာဏ္ မမွီေသးတဲ႔ အရြယ္ ဆာေလာင္မူ႔ကုိ မခ်ဳပ္တည္း နုိင္ေတာ႔ ငုိျပီး အစာေတာင္းၾကတယ္။ မိခင္ျဖစ္သူက ကေလးေတြ ငုိျပီး အစာေတာင္း ေနတာကုိ ုိမၾကည္႔ရက္ ေလေတာ႔ ေယာက်ာ္း ျဖစ္သူကုိ စားစရာ တစ္ခုခု အရွာခုိင္းတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေယာက်ာ္း ျဖစ္သူက ဘာေျပာ လုိက္သလဲဆုိ“အသက္ကုိ ေတာင္မနည္း လုေျပးေနရတာ စားစရာက ဘယ္ကရမွာလဲ။” ကေလးေတြ ငုိေနတာကုိ ၾကည္႔ျပီး “တိတ္တိတ္ ေနၾကစမ္း ငါတစ္ေရးေလာက္ ေမွးလုိက္အုံးမယ္” ထုိသုိ႔ စကားဆုိရင္း ေခြအိပ္ေန ေတာ႔သတဲ႔။ မိခင္ျဖစ္သူက ကေလးေတ ငုိျပီး အစာေတာင္းေနတာကုိ မၾကည္႔ရက္ ေလေတာ႔ ဟုိဟုိ ုိဒီဒီ ေလွ်ာက္ၾကည္႔ရင္း အရြက္ေတြ စိမ္းစိမ္းစုိစုိ ေနတဲ႔ပဲပင္ေလး တစ္ပင္ကုိ သြားေတြ႔တယ္။ ထုိပဲပင္ဟာ အရြက္ ကုိစားလုိ႔မရေပမယ္႔ သူ႔အျမစ္ကုိ စားရင္ ခဏတာ ဆာေလာင္ မူ႔ကုိေတာ႔ ေျပေစတယ္ လုိ႔ဆုိတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႔ သူမလည္း ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ပဲပင္ေလးက အျမစ္ေပၚလာေအာင္ လက္ကေလးနဲ႔ တူးစြေနတာေပါ႔ေလ။<br />ပဲအျမစ္ ကေလးကုိ ျမင္ေတြ႔ရခ်ိန္မွာ သူမ ဆြဲနုတ္လုိက္တယ္။ သူမလည္း ေန႔ရက္မ်ားစြါ အစာမစားခဲ႔ရေလေတာ႔ သူမ အားနဲ႔ ပဲျမစ္ကေလး ပါေအာင္ မနုတ္နုိင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေယာက်ာ္း ျဖစ္သူကုိ လွမ္းေခၚျပီး ပဲျမစ္ကေလးကုိ ကူနုတ္ေပးဖုိ႔ ေျပာလုိက္ေတာ႔။ ေယာက်ာ္း ျဖစ္သူက အနားကုိ ေရာက္လာျပီး ပဲျမစ္ ကေလးကုိ ေတြ႔တယ္ဆုိ ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ဆြဲနုတ္ျပီး သူ႔ပါးစပ္ထဲ ပစ္ထည္႔လုိက္သတဲ႔။ ထုိအန္တီရဲ႕ ေယာက်ာ္းသည္လည္း ပဲျမစ္စားေသာ ေယာက်ာ္းေလလား၊ မိမိဆာေလာင္မူ႔ စိတ္ဆႏၵ တစ္ခုတည္းကုိ ပဲၾကည္႔တတ္တဲ႔ ေယာက်ာ္း ေလလားရယ္လုိ႔ကြ်န္မေတြးေနမိတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ကြ်န္မ အသိအျမင္ ခြဲျခားတတ္သည္႔ အရြယ္ကစလုိ႔ ရုပ္ရွင္ မင္းသားၾကီး ဦးေက်ာ္ဟိန္းရဲ႕ ဇာတ္ကား ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကုိ မလြတ္တမ္း ၾကည္႔ခဲ႔တယ္။ သူ႔ ဇာတ္ရုပ္ေတြဟာ ပညာေပး ဇာတ္ရုပ္ေတြ မ်ားပါတယ္။ ဦးေက်ာ္ဟိန္း ေနာက္ဆုံး လူ၀တ္လဲကာနီး အခ်ိန္ေတြမွာ မိသားစု ပညာေပး ဇာတ္ကားေတြကုိ အမ်ားဆုံး ရုိက္ခဲ႔တယ္။ ဒီအထဲ က မိသားစု ပညာေပး ဇာတ္၀င္ခန္း တစ္ခုမွာ ဦးေက်ာ္ဟိန္း ခ်ျပသြားတဲ႔ ဒုိင္ယာေလာ႔ခ္ စကားအေျခအတင္ခန္း<br />ေလးကုိ မွတ္မိေနေသးတယ္။ (ဇာတ္ကား အမည္ကုိေတာ႔ မမွတ္မိေတာ႔ သည္မုိ႔ မေသခ်ာမွာ ဆုိးသည္႔ အတြက္ ထည္႔မေရးေတာ႔ပါ။)<br /></div><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“တာ၀န္ဆုိတာ လူေနမ ူ႔မိမိပါတ္၀န္းက်င္ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ပဲရွိေနတာ </span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မဟုတ္ဘူး။ မိသားစု ဆုိတဲ႔ ေနရာမွာလည္း တာ၀န္ဆုိတာရွိတယ္။ ဖခင္ကလည္း</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္၊ မိခင္ကလည္း မိခင္ တစ္ေယာက္ရဲ႕တာ၀န္၊ သားသမီးကလည္း</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> သားသမီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္”</span>အဲသလုိ တာ၀န္ အသီးသီးရွိၾကတဲ႔ အထဲမွာ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေမတၱာေတြ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဂရုဏာေတြ၊ အၾကင္နာေတြ ခဏ ေဘးဖယ္ထားအုံး ကုိယ္႔တာ၀န္ကုိ ေက်ပြန္မွ လူပီသတယ္ လုိ႔</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဆုိတယ္။</span><br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ထုိ တာ၀န္ထဲမွာ ေမတၱာေတြ၊ ဂရုဏာေတြ၊ အၾကင္နာေတြ ေပါင္းထည္႔ လုိက္ရင္ တာ၀န္ ေက်လူပီသတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ အျပင္ တုနုိင္းမမွီ နုိင္တဲ႔သူ၊ စံထားထုိက္တဲ႔ သူေတြ ျဖစ္လာမွာ ဧကန္မလြဲပါ။ေလာကမွာ တုနုိင္း မမွီနုိင္ေသာ စံထားထုိက္ေသာ ဖခင္ေကာင္း ၊ေယာက်ာ္းျမတ္ေတြ ရွိခဲ႔ၾကသလုိ၊ ပဲျမစ္စားေသာ ေယာက်ာ္းမ်ား လည္း ရွိေနအုံးမွာပါ။ ဒါေၾကာင္႔ ဒီစာပုိဒ္ ကေလးဖတ္မိရင္ျဖင္႔ ပဲျမစ္စားေသာ ေယာက်ာ္းမ်ား အျဖစ္မွ ကင္ေ၀း နုိင္ပါေစလုိ႔။ ေတာင္းစု ဆုိရင္း အေရးအသား အမွားပါ ရင္ျဖင္႔ ခြင္႔လြတ္ပါလုိ႔ ေတာင္းပန္ကာ ေစတာနာ ထားေရး သားလုိက္ရပါသည္။<br /></div><br /><br /><br />*********************************************************************************<br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ျဖည္႔စြက္ခ်က္။ ။ ကြ်န္မ ယခု ေရးေသာ စာတစ္ပုဒ္သည္။ မည္သူ႔ အားမွ် ထိလုိက္ နစ္နာေစ</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> လုိေသာ စိတ္ဆႏၵ ျဖင္႔ ေရးသားခဲ႔ျခင္း မဟုတ္ပါ။ ဒါ႔အျပင္ အထူး ေျပာၾကား လုိသည္က ဖခင္တစ္ေယာက္၏ ေမတၱာ အားရွံု႕ခ် ေရး သားထားသည္ မဟုတ္ပါ။</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ဖခင္တစ္ေယာက္၏ တာ၀န္၊ ေမတၱာမ်ား လစ္လပ္ ေနသည္ရွိေသာ္။</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> လစ္လပ္ ေန သည္႔ ေနရာေလးအား ျဖည္႔စြက္ေစလုိေသာဆႏၵျဖင္႔ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။</span><br />ပုံေလးအား<a href="http://www.google.com.my/search?hl=en&amp;q=happy+family+cartoon+picture&amp;btnG=Search&amp;meta=&amp;aq=f&amp;aqi=&amp;aql=&amp;oq=&amp;gs_rfai="><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ထုိေနရာေလးမွ</span></a>ယူထားပါသည္။<br /></div>*********************************************************************************<br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"></div><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-8779089222216710355?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-75177266600568542212010-06-22T18:38:00.000-07:002010-06-22T18:53:59.937-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCFmbhz8jeI/AAAAAAAAAIs/Wxi_sZyQWl4/s1600/sky.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 257px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TCFmbhz8jeI/AAAAAAAAAIs/Wxi_sZyQWl4/s320/sky.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485778444232723938" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><br />မုန္းတီးမႈမ်ား</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေန႔စဥ္ စားသံုးရင္း</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ခြန္အားသစ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ႏွစ္သံုးဆယ္ၾကာတဲ့ မီးလွ်ံမ်ား</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေလတိုက္စားလို႔ ၿငိမ္းလုၿပီ။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">လြဲေခ်ာ္သြားတဲ့ နာရီမ်ားအတြက္</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">အိပ္မက္ေတြကို ႐ွက္တိုင္း</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">အနက္႐ႈိင္းဆံုးဆိုတဲ့ ေသာကမ်ား</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဘုရား တ,ရင္း စိန္ေခၚခဲ့ရၿပီ။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဂုဏ္သိကၡာေတြ ေၾကမြၿပီး</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">စီးထားတဲ့ ဖိနပ္ေအာက္</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">အမွန္တရားေတြ ေမွာက္က်သြားတဲ့အခါ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဘ၀ဆိုတာ ေကာလဟလပါပဲ။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေ႐ႊ႐ွာသူမ်ား</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေငြ႐ွာသူမ်ား</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေနရာယူသူမ်ား</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">အားလံုးရဲ႔ေနာက္မွာ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ငါ ……</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေလဆာေရာင္ျခည္ေသနတ္နဲ႔</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">လူသတ္ခ်င္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဒါေပမယ့္</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဘာေတြမွ ေတြးမေနနဲ႔</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">တိမ္ေတြရဲ႔ ကိစၥ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ရာသီေတြရဲ႔ ကိစၥ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ေလာကကို မေတာင္းဆိုလိုက္ေလနဲ႔</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">ဣေျႏၵႀကီးတဲ့ ေကာင္းကင္လို ေနလိုက္ေပါ့။ ။<br /><br /><br />******************************************************************<br /></span>မာယာမဂၢဇင္း၊ မတ္လ၊ ၁၉၉၈၊ အတြဲ ၃၊ အမွတ္ ၁ မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ဆရာမဂ်ဴး၏<br />ကဗ်ာေလးျဖစ္ပါတယ္။ၾကိဳက္နွစ္သက္မိတဲ႔အတြက္ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းသည္သာ။<br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">******************************************************************<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေမတၱာအားျဖင္႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ခုိင္နုငယ္</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-7517726660056854221?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-75800165814962730302010-06-19T01:26:00.000-07:002010-06-23T21:47:34.802-07:00<span style="color: rgb(255, 102, 0);">ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားေသာ ဦးဇင္းေလးတစ္ပါးအေၾကာင္း</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">အရွင္ဓမၼပီယ (ဓမၼာစရိယ)</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">သက္ေတာ္ (၂၄)ႏွစ္</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">၀ါေတာ္ (၄)၀ါ</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ကေလာင္အမည္ – သက်ေသြး</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">(၁၈.၉.၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္။)</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">-------------------------------</span><br /><br />ေက်ာင္း၀န္းေထာင့္ရွိ အုတ္ဂူၿဖဴၿဖဴေလးကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ သူသည္ ေၾကာက္လန္႔စိတ္ အလ်ဥ္းၿဖစ္မသြားခဲ့ပါ။ တကယ္ဆို ေန၀င္ခါစ သည္အခ်ိန္ေလးသည္ ေၾကာက္လန္႔စိတ္ၿဖစ္ဖို႔ အေကာင္းဆံုးၿဖစ္သည္။<br /><br />သို ့ေသာ္ သူေၾကာက္လန္ ့စိတ္ ျဖစ္မသြားခဲ့ပါ။<br /><br />ဂူမ်က္နွာၿပင္တြင္ ေတြ႕လိုက္ရေသာ စာေၾကာင္းေလးမ်ားက ေၾကာက္လန္႔စိတ္ေနရာကို အစားထိုး၀င္သြားေလလားမသိ။ ၿပီးေတာ့ အုတ္ဂူၿဖဴၿဖဴေပၚတြင္<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ဘ၀ဆက္တိုင္း သံသယၿဖင့္ ႏွိပ္စက္ခံရသူအၿဖစ္မွ ကင္းလြတ္ရပါလို၏”</span> ဟူေသာ စာသားေလးကိုလည္း ေတြ ့လိုက္ရပါသည္။ သူသည္ ေၾကာက္လန္ ့စိတ္ထက္ စိတ္၀င္စားသည့္စိတ္က ပိုမ်ားသြားသည္။<br /><br />သူသည္ သည္ၿမိဳ႕ကေလးသို႔ ညတရားေဟာဖို႔ ေန႔လည္(၃)နာရီခြဲေလာက္ကမွ ေရာက္လာခဲ့ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ျပီးေတာ့ သည္ျမိဳ ့ကေလးသည္ သူ ့အတြက္ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ ေရာက္ဖူးျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။။<br /><br />တရားပြဲက ည(၇)နာရီမွ စမွဆိုေတာ့ အခ်ိန္ရေသးသည္ႏွင့္ ေက်ာင္းေအာက္သုိ႔ဆင္းခဲ့သည္။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းၿဖင့္ သည္ေနရာကေလးသို႔ သူေရာက္လာခဲ့ၿခင္းၿဖစ္သည္။<br /><br />အသက္၂၄ႏွစ္ဆိုတာ ေလာကမွာေနလို႔ အေကာင္းဆံုးအရြယ္ေလး။ ဘာၿဖစ္လို႔ပါလိမ့္။ ၿပီးေတာ့ စာေရးတဲ့ဦးဇင္းေလးတဲ့။ ျပီးေတာ့ စာေရးသည္ဆိုေတာ့ သူ႔အတြက္ပို၍ စိတ္၀င္စားစရာျဖစ္သြားသည္။ ကို ‘သက်ေသြး’<br /><br />သူ႕အသက္ႏွင့္တြက္လွ်င္ ဆယ္စုႏွစ္တစ္စုငယ္ေသာ ဦးဇင္းေလး။ စာေပေလာကအတြက္ ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း ဆံုးရႈံးသြားသလို သာသနာအတြက္လည္း ရဟန္းတစ္ပါး ဆံုးရႈံးသြားၿခင္းၿဖစ္သည္။<br /><br />ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည့္ ေန႔စြဲကိုၾကည့္ေတာ့ ဘာမွ်မၾကာေသး။ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္မွ်သာ ရွိေသးသည္။ အုတ္ဂူေလးပင္ သစ္သစ္လြင္လြင္ရွိေနဆဲ။ သူသည္ ၂၄ႏွစ္အရြယ္တုန္းက စာေတြေရးေနခဲ့သည္။ ၿပီးေတာ့ ဓမၼာစရိယတန္းအတြက္ စာေတြလည္းက်က္ေနခဲ့သည္။ အုတ္ဂူထဲက ဦးဇင္းေလးလည္း သည္အတိုင္းသာ ၿဖစ္ေနလိမ့္မည္။<br /><br />သူသည္ ညေနခင္းမ်ားစြာကို ပံုစံမ်ိဳးစံုၿဖင့္ ၿဖတ္သန္းခဲ့ဖူးပါသည္။ အၿပံဳးႏွင့္လည္း ျဖတ္သန္းဖူးသည္။ အမုန္းႏွင့္လည္း ျဖတ္သန္းဖူးသည္။ အလြမ္းႏွင့္လည္း ျဖတ္သန္းဖူးသည္။ အေမာႏွင့္လည္း ျဖတ္သန္းဖူးသည္။၊ အေပ်ာ္ ႏွင့္လည္း ၿဖတ္သန္းဖူးသည္။ ေၾကာက္လန္ ့စိတ္ႏွင့္လည္း ၿဖတ္သန္းဖူးသည္။ သည္ညေနခင္းေလးကေတာ့ ေၾကာက္စိတ္ႏွင့္ ၿဖတ္သန္းေနတာ မဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။<br /><br />သူသည္ ပင့္သက္ကို႐ိႈက္ရင္း အုတ္ဂူနားဆီသို ့တိုးသြားမိသည္။ အုတ္ဂူေလးကို လက္ႏွင့္ထိလိုက္ေတာ့ ၾကမ္းရွရွ အဂၤေတသားသည္ သူ၏ႏွလံုးသားကို လာ၍ထိသေယာင္၊ ထိလက္စလက္ကို ခ်က္ခ်င္းမရုပ္မိ။<br /><br />ဘာၿဖစ္လို႔ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားပါလိမ့္…….. တစ္ခုခုမ်ားၿဖစ္ခဲ့လို႔လား…။<br /><br />သူေတြးေနဆဲမွာပင္ သူ႔ေနာက္မွ ေၿခသံသဲ့သဲ့ ၾကားရသည္။ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သည္ေက်ာင္းတိုက္၏ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္၊ သက္ေတာ္(၈၀)ခန္႔ရွိၿပီ ၿဖစ္ေသာ ဆရာေတာ္သည္ ေတာင္ေ၀ွးကို အားၿပဳထားသည္။ မ်က္မွန္ထူထူ၊ သကၤန္းအညိဳေရာင္ရင့္ရင့္ႏွင့္ ဇရာ၏လကၡဏာကို ၿပေနေသာ္လည္း ဆရာေတာ္တစ္ပါးအၿဖစ္ ပို၍သပၸာယၿဖစ္ေနပါသည္။<br /><br />ဆရာေတာ္ သူ ့အနားေရာက္လာေတာ့ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး အရိုအေသေပးလိုက္သည္။<br /><br />‘ဦးဇင္းေလးက အုတ္ဂူေလးကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္၀င္စားေနပံုရတယ္’<br /><br />‘မွန္ပါဘုရား’<br /><br />‘ဒီအေၾကာင္းေတြကို တပည့္ေတာာ္ ဘယ္သူ႔မွလည္း ေၿပာၿပ မေနခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ေၿပာမၿပမိေအာင္လည္း သတိထားပါတယ္။ ဦးဇင္းေလးကေတာ့ စားလည္းေရး တရားလည္းေဟာေတာ့ အမ်ားနဲ႔ဆက္ဆံေနရတာဆိုေတာ့ နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ ေၿပာၿပခ်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့သူက ဦးဇင္းေလးလိုပဲ စာေရးတယ္၊ စာေရးဆရာသိပ္ၿဖစ္ခ်င္တာ၊ မဂၢဇင္းေတြမွာ ဆယ့္ေလးငါးပုဒ္ေတာ့ ပါဖူးတယ္’<br /><br />‘ေၿပာပါဘုရား၊ ၿပီးေတာ့ ဂူေလးကိုၾကည့္ၿပီး တပည့္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း စိတ္၀င္စားေနပါတယ္ဘုရား’<br /><br />‘ဒီဦးဇင္းေလးက ဒီၿမိဳ႕ကပဲ၊ မိဘေတြကလည္း အေတာ္အသင့္ခ်မ္းသာၾကပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ပဲ အေၿခခံစာေတြသင္ေပး၊ တပည့္ေတာ္ပဲ မႏၱေလးကစာသင္တိုက္ကို ကိုယ္တိုင္ပို႔ေပးခဲ့ရတာ၊ ဟိုတစ္ႏွစ္ကပဲ ဓမၼာစရိယတန္းမွာ သီလကၡန္တစ္က်မ္းေအာင္လို႔ဆိုၿပီ ဆိုသည့္ကေလာင္နာမည္ေလးကို မဂၢဇင္းတခ်ိဳ႕တြင္ တစ္ပုဒ္စ၊ ႏွစ္ပုဒ္စေတာ့ ေတြ႕ဖူးသည္၊ မ်ားမ်ားေတာ့မေတြ႕ဖူး။ သူမဖတ္ၿဖစ္သည့္ မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ ေရးေနတာလည္းၿဖစ္ႏိုင္သည္။<br />း သကၤန္းတစ္စံု ဆုခ်လိုက္ရေသးတယ္။ လိုရင္းေၿပာရရင္ေတာ့ ဦးဇင္းေလးရယ္၊ သူေနတဲ့စာသင္တိုက္မွာ ဦးဇင္းတစ္ပါးက သရီးရိုင္ဖယ္ဆိုတဲ့ သကၤန္းတစ္စံုေပ်ာက္တယ္တဲ့၊ ေပ်ာက္တဲ့ဦးဇင္းက တပည့္ေတာ္ရဲ႕တပည့္ဦးဇင္းေလးကို စြပ္စြဲတယ္ေပါ့ေလ။ ေနာက္ဆံုးဘယ္အထိၿဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ က်န္တဲ့ဦးဇင္းေတြကပါ ယံုလာၿပီး စကားေတြဘာေတြ မေၿပာၾကေတာ့ဘူးတဲ့၊ ပိုဆိုးတာကေတာ့ ဆြမ္းအတူမစားၾကေတာ့တာပဲ၊ သူမ်ားပစၥည္းခိုးရင္ ပါရာဇိကကံက်တာဆိုေတာ့ ပါရာဇိကက်တဲ့ ဦးဇင္းနဲ႔ ဆြမ္းအတူမစားခ်င္ၾကတဲ့ သေဘာေပါ့ေလ။<br /><br />အားလံုးက ၀ိုင္းၾကဥ္ထားေတာ့ ဦးဇင္းေလးလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး အထီးက်န္လာပံုရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ကို သြားေလွ်ာက္ျပလိုက္တယ္။ ဆရာေတာ္က ခ်က္ခ်င္းသံဃာကုန္ေခၚၿပီး ၾသ၀ါဒေပးတယ္။ တပ္အပ္မၿမင္ဘဲနဲ႔ မစြပ္စြဲဖို႔ေပါ့ေလ။ သံဃာၾကားထဲမွာ ဦးဇင္းေလးက လူးလွိမ့္ငိုေနတယ္တဲ့။ သူမဟုတ္တဲ့အေၾကာင္းလည္း က်ိန္ၿပီးေၿပာတယ္တဲ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႔ဇာတိၿဖစ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ဒီေက်ာင္းကိုၿပန္ေ ရာက္လာေတာ့တာပဲ။ သူေရာက္တဲ့အခ်ိန္က တပည့္ေတာ္ ဆြမ္းစားေနတဲ့အခ်ိန္ ၁၁နာရီေလာက္ ရွိၿပီ။ ဒါနဲ႔ တပည့္ေတာ္ကလည္း “ဦးဇင္း တစ္ခါတည္း ၀င္ဘုဥ္းေပးလိုက္” လို ့ေျပာလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူကဘာၿပန္ေၿပာသလဲဆိုေတာ့ “ဆရာေတာ္လည္းတပည့္ေတာ္ကို ယံုမွာမဟုတ္ပါဘူး။ တပည့္ေတာ္ကို တစ္ပါးတည္းပဲၿပင္ေပးပါတဲ့”။ တပည့္ေတာ္ကလည္း “ဟဲ့...ဦးဇင္း၊ ဘာေတြေျပာေနတာလဲ၊ လာ...တစ္ခါတည္း ဒီမွာ ၀င္ဘုဥ္းေပး။” လို ့ထပ္ေျပာေပမယ့္ သူက အေၾကာက္အကန္ၿငင္းေနတာနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူစိတ္ခ်မ္းသာပါေစဆိုၿပီး ၿပင္ေကၽြးခိုင္းလိုက္တယ္။ ေနာက္ရက္ေတြမွာလည္း အဲဒီအတိုင္းပဲ တစ္ပါးတည္းပဲ စားတယ္။ ဘယ္သူနဲ႔မွလည္း စကားမေၿပာဘူး။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းေထာင့္က မန္က်ည္းပင္ေအာက္မွာ အၿမဲသြားသြား တရားထိုင္တယ္။ ဒီကိုေရာက္ျပီး ၁၅ရက္ေၿမာက္တဲ့ေန႔မွာပဲ ဦးဇင္းေလးရယ္ ေျပာရမွာေတာင္ စကားမထြက္ရက္ပါဘူး။ အဲဒီ သူတရားထိုင္တဲ့မန္က်ည္းပင္မွာပဲ ႀကိဳးဆြဲခ် ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားတယ္။’<br /><br />‘အို’ သူ႔ႏႈတ္မွ အသံထြက္သည္အထိ အ့ံၾသသြားပါသည္။ ဆရာေတာ္က စကားဆက္သည္။<br /><br />‘ပ်ံလြန္ေတာ္မူေတာ့ သကၤန္းၾကားထဲမွာ စာရြက္ကေလးတစ္ရြက္ ေတြ႔ရတယ္။ ဘာေရးထားသလဲဆိုေတာ့ “ဘ၀ဆက္တိုင္း သံသယၿဖင့္ ႏွိပ္စက္ခံရသူအၿဖစ္မွ ကင္းလြတ္ရပါလို၏။” တဲ့။ တပည့္ေတာ္တို႔လည္း သူဘာေတြၿဖစ္လာခဲ့တယ္ဆိုတာလည္း မသိရဘူး၊ တစ္ၿမိဳ႕လံုးကလည္း စိတ္မေကာင္းၾကဘူး။ သူ႔အေမဆိုတာကေတာ့ ေၿပာမေနပါနဲ႔ေတာ့။ အခုဆိုပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီဆိုပါေတာ့’<br /><br />‘အဲဒီဦးဇင္းေလးက သကၤန္းကို တကယ္ေကာယူမိလို႔လားဘုရား’<br /><br />‘အဲဒါေၿပာမလို႔ပဲ….. ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီး သံုးလေလာက္ၾကာေတာ့ သူနဲ႔ေတာ္ေတာ္ခင္တဲ့ သူ႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္း ဦးဇင္းတစ္ပါးေရာက္လာတယ္။ ေရာက္လာတဲ့....သူ ့သူငယ္ခ်င္း ဦးဇင္းဆီက စကားၾကားရေတာ့မွ အားလံုးစိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကရတယ္။ သကၤန္းေပ်ာက္တဲ့ဦးဇင္းေလးက သကၤန္းေပ်ာက္သြားတာေတာ့ တကယ္ေပ်ာက္သြားတာပဲ။ ၿဖစ္ပံုက အဲဒီဦးဇင္းေလးက ဆြမ္းခံႀကြေနတုန္း သူ႔ရဲ႕ ဦးေလးဘုန္းႀကီးက ေတာကေရာက္လာတယ္တဲ့။ မႏၱေလးကို ပစၥည္းလာ၀ယ္တာတဲ့၊ ေသတၱာေပၚမွာ သရီးရိုင္ဖယ္သကၤန္းကို ေတြ႔သြားၿပီး သေဘာက်တာနဲ႔ တူလည္းၿဖစ္၊ တပည့္လည္းၿဖစ္ေနတာနဲ႔ မေၿပာပဲ ယူသြားလိုက္တယ္။ ဘူတာကို ခ်က္ခ်င္းဆင္းရတာဆိုေတာ့ ယူသြားတဲ့အေၾကာင္း ဘယ္သူ႔မွလည္း ေျပာခ်ိန္မရေတာ့ဘူး ထင္တယ္။ အၿဖစ္မွန္ကို ဘယ္သူမွမသိၾကေတာ့ ၿပႆနာၿဖစ္ၾကေတာ့တာပဲ။<br /><br />ေနာက္ တပည့္ေတာ္ တပည့္ဦးဇင္းေလး ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီး ႏွစ္လေလာက္ေနမွ သကၤန္းေပ်ာက္တဲ့ ဦးဇင္းေလးက သူ႔ရြာၿပန္မွ ဦးေလးဘုန္းႀကီးက သူသကၤန္းယူသြားတဲ့ အေၾကာင္းေၿပာျပတာတဲ့၊ အၿဖစ္မွန္ကို သိရတဲ့အခ်ိန္မွာ အားလံုးကလြန္ကုန္ၿပီ။<br /><br />တစ္ထြာေလာက္ရွိတဲ့ လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းဟာ သိပ္ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ဘာမဟုတ္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းဟာ အသက္တစ္ေခ်ာင္းအထိ ဆံုးရံႈးသြားရတယ္။<br /><br />တပည့္ေတာ္ အသက္ ရွစ္ဆယ္နီးေနပါျပီ။ ေတာ္ရံုတန္ရံုကိစၥကို အသက္အရြယ္အရ တရားနဲ ့ေျဖလို ့ရပါတယ္။ ဒီဦးဇင္းေလးကိစၥက်ေတာ့ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ကိုယ္တိုင္ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ ့<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ရတဲ့ တပည့္ရင္းေလး ၿဖစ္ေနေတာ့ သံေယာဇဥ္လည္း ေတာ္ေတာ္ျဖစ္မိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာ ဣေျႏၵမရေတာ့ ျဖစ္မိတယ္။</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေနာက္ဆံုးေတာ့ သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာ သူ႔၀ဋ္ရွိလို႔ ခံရတာပဲေလ လို႔ ႏွလံုးသြင္းလိုက္ရတယ္ </span>ဦးဇင္းေလးရယ္’<br /><br />ဆရာေတာ္က ဆက္တိုက္ေျပာလိုက္ရလို ့ထင္သည္။ သည္မွာပင္ စကားကို ရပ္ထားသည္။ စကားက သည္မွာတင္ မဆံုးသင့္ေသးပါ။ သည့္အတြက္ သူကပဲ စကားစလိုက္ရသည္။<br /><br />“ဆရာေတာ္ဘုရား။ ဘုရားတပည့္ေတာ္ အထင္ေတာ့ ဦးဇင္းေလးအေနနဲ ့ ဒီနည္းနဲ ့မေျဖရွင္းဘဲ တျခားနည္းတစ္ခုခုနဲ ့ ေျဖရွင္းဖို ့ေကာင္းတယ္ဘုရား။ ေျဖရွင္းနည္း မွားသြားတယ္ ထင္တယ္ဘုရား။”<br /><br />”အင္း...ဒါေပမယ့္ ဦးဇင္းေလးရယ္... <span style="color: rgb(255, 0, 0);">၀ဇီရဗုဒၶိဋီကာမွာ</span> ဂါထာေလးတစ္ပုဒ္ရွိတယ္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေယဘုေယ်န ဟိ သတၱာနံ၊ ၀ိနာေသ ပစၥဳပ႒ိေတ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အနေယာနယ ရူေပန၊ ဗုဒၶိမာဂမၼတိဌတိ။</span> တဲ့<br />အဓိပၸါယ္ကေတာ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“သတၱ၀ါေတြဟာ ပ်က္စီးဖို ့အခ်ိန္တန္လာရင္ နည္းဆိုးနည္းမွားဟာ နည္းမွန္ဟန္ေဆာင္ျပီး စိတ္မွာ ထင္လာတတ္တယ္”</span> တဲ့။ တကယ္ေတာ့...လူဟာ ပ်က္စီးဖို ့အခ်ိန္တန္လာရင္ ဘာနဲ ့မွ ကာကြယ္လို ့ မရေတာ့ပါဘူး။ ကဲ...ကဲ....ဦးဇင္းေလးလည္း တရားေဟာရဦးမယ္။ ၾကြေတာ့...ၾကြေတာ့။”<br /><br />“မွန္ပါဘုရား”<br /><br />သူ ဆရာေတာ္ကုိလက္အုပ္ခ်ီၿပီး အရိုအေသေပးရင္း နားေနေဆာင္သို႔ၿပန္ခဲ့သည္။ လွမ္းရသည့္ ေၿခလွမ္းေတြက သိပ္မသြက္ခ်င္၊ ေလးတြဲ႔ဖင့္ေႏွးေနသည္။ ဆရာေတာ္ကေတာ့ သူ႔တပည့္ ဦးဇင္းေလး လဲေလ်ာင္းရာ အုတ္ဂူေလးနားမွာပဲ ရပ္က်န္ခဲ့သည္။<br /><br />တစ္ထြာေလာက္ရွိေသာ လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို သူေတာ္ေတာ္ေၾကာက္သြားပါသည္။ ၿပီးေတာ့မုန္းခ်င္စိတ္လည္း ေပါက္သြားပါသည္။<br /><br />ၿမတ္စြာဘုရားလည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးၿပဳခဲ့သည္။ အရွင္သာရိပုတၱရာလည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးၿပဳခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသလည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးၿပဳခဲ့သည္။ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးလည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးျပဳခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးျပဳခဲ့သည္။ နပိုလီယန္လည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးျပဳခဲ့သည္။ ဟစ္တလာလည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးျပဳခဲ့သည္။ မာသာထရီဇာ လည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးၿပဳခဲ့သည္။ ဘင္လာဒင္လည္း လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အသံုးျပဳခဲ့သည္။<br /><br />ထိုလွ်ာတစ္ေခ်ာင္းသည္ မၾကာခင္ၿပာၿဖစ္ရဦးမည္။ ၿပာမၿဖစ္ခင္ေတာ့ ခႏၶာကိုယ္၏ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုအေနႏွင့္ အေကာင္းအဆိုးေတြဖန္တီးေနဦးမည္။ ထိုလွ်ာတစ္ေခ်ာင္းေၾကာင့္ပင္ သူက်င္လည္ရာ၀န္းက်င္တြင္ရွိေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္ အျမင့္သို ့လည္း ေရာက္သြားနိဳင္သည္။ အနိမ့္သို ့လည္း ေရာက္သြားနိဳင္သည္။ အေမွာင္ထဲသို႔လည္း ေရာက္သြားႏုိင္သည္။ အလင္းထဲသို႔လည္း ေရာက္သြားႏုိင္သည္။ လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းသည္ အၿဖဴအမည္း ကို ေကာင္းေကာင္းဖန္တီးႏိုင္ပါသည္။<br /><br />လွ်ာတစ္ေခ်ာင္သည္ ျပာျဖစ္သြားလွ်င္ေကာ ဇာတ္သိမ္းသြားျပီဟု ဆိုနိဳင္ပါမည္လား။<br /><br />ဗုဒၶဘာသာ၏ အဘိဓမၼာသေဘာတရားအရ ကံ, ကံ၏အက်ိဳးဆိုတာ ရွိသည္ပဲေလ။ ကံ, ကံ၏အက်ိဳးအရ အသက္ထင္ရွားရွိစဥ္ ျပဳမူေျပာဆိုခဲ့ေသာ အမူအရာတို ့သည္ ကမၼသတၱိတစ္ခုအေနႏွင့္ ဟိုဘက္ဘ၀အထိ ပါသြားပါလိမ့္မည္။ ျပာျဖစ္သြားလွ်င္ေတာ့ ဘာမွ အယူခံခြင့္မရွိေတာ့။ သတၱိအားေလ်ာ္စြာ သုဂတိ၊ ဒုဂၢတိ တစ္ခုခုက အသင့္ၾကိဳေနပါလိမ့္မည္။<br /><br />ျပာမျဖစ္ခင္ လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို အမွီျပဳျပီး တမလြန္၏ သုဂတိ ဒုဂၢတိကို ေကာင္းေကာင္းဖန္တီးနိဳင္ခြင့္ ရွိေနေသးသည္။ ျပာျဖစ္သြားလွ်င္ေတာ့ ဖန္တီးနိဳင္ခြင့္ ေရြးခ်ယ္နိဳင္ခြင့္ မရွိေတာ့ပါ။<br /><br /><br /><br />*******************************************************************************<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အမွာ။ ။မေန႔က သူငယ္ခ်င္းအမမေအးေအးျမင္႔ဆီကေနတဆင္႔ Forward mail နွင္႔အတူဆက္လက္ျဖန္႔ေ၀ေပးပါဆုိျပီးေရာက္လာတဲ႔စာေလးပါ။သံေ၀ဂရဖြယ္စာေစာင္ေလးမုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကြ်န္မျပန္လည္မွ်ေ၀ျခင္းပါ။Forward mail နွင္႔ေရာက္လာတတ္တဲ႔အက်ိဳးမရွိေသာစာမ်ားကုိမူ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကြ်န္မဆီေရာက္လာခဲ႔လွ်င္ျဖင္႔ Auto delete ျပီးသားပါပဲ။စာဖတ္သူမ်ားဒီစာေလးကုိဖတ္ရင္ျဖင္႔တစ္စုံတစ္ရာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေသာသိဖြယ္မွတ္ရာရနုိင္ေကာင္းရဲ႕ဆုိျပီး ျပန္လည္မွ်ေ၀လုိက္ရပါတယ္။</span><br />**********************************************************************************<br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-7580016581496273030?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-29147729596660555112010-06-18T02:09:00.000-07:002010-06-18T02:30:47.942-07:00ကြ်န္မတုိ႔ေနတဲ႔ ၁၇လႊာတုိက္ခန္းဆီကေန ေျမညီထပ္ကုိဓါတ္ေလွကား (Lift )နွင္႔တက္ရဆင္းရပါတယ္။<br />အလုပ္သြား၊အလုပ္ျပန္ဒီဓါတ္ေလွကားနဲ႔တက္လာဆင္းလာခဲ႔ေပမယ္႔။ အရင္ေန႕ေတြမွာ<br />အမူ႔မဲ႔အမွတ္မဲ႔တက္လုိက္ဆင္းလုိက္ပါပဲ။<br />ဒီေန႔ေတာ႔ အလုပ္သြားဖုိ႔ ကြ်န္မေနတဲ႔တုိက္ခန္းဆီကေန ေျမညီထပ္ကုိဆင္းေတာ႕။<br />ဓါတ္ေလွကားက ကုိးလႊာမွာရပ္သြားခဲ႕တယ္။<br />ခဏေနေတာ႔ ဆယ္နွစ္၊ဆယ္႔နွစ္နွစ္အရြယ္ကေလးငယ္တစ္ေယာက္၀င္လာတယ္။<br />သူ႔လက္ထဲမွာပစၥည္းေလးနွစ္ခုကုိ ကုိင္လာတာမုိ႔ ကြ်န္မလည္းအမူ႔မဲ႔ၾကည္႔ျဖစ္လုိက္တယ္။<br />ထုိကေလးငယ္လက္ထဲမွာ ကုိင္ထားတာက လက္ကုိင္ဖုန္းေလးနွင္႔ဂိမ္းေဆာ႔တဲ႔ပစၥည္းေလးပါ။<br />ဒီနုိင္ငံမွာ ဆယ္နွစ္၊ဆယ္႔နွစ္နွစ္အရြယ္ကေလးငယ္ေတြ ဖုန္းကုိင္တာအထူးတဆန္းေတာ႔<br />မဟုတ္ပါဘူး။<br />ဒါေပမယ္႔ထူးဆန္းေနတာက ကြ်န္မ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္မအေတြးေတြကေတာင္စဥ္ေရမရထြက္<br />လာေတာ႔တာပဲ။ ကြ်န္မတုိ႔နုိင္ငံကကေလးေတြ ဒီလုိဖုန္းမ်ိဳးမေျပာနွင္႔ဖုန္းနွင္႔တူတဲ႔ေကာ္ပတ္ရုပ္<br />ေတာင္မကုိင္နုိင္ၾကေသးတာပဲ။<br />ဟုတ္တယ္ေလ။ ကြ်န္မေတာင္လက္ကုိင္ဖုန္းဆုိတာ ျမန္မာျပည္မွာျမင္ပဲျမင္ဖူးခဲ႔တာ မသုံးခဲ႔ဖူးပါဘူး။<br />ဒီနုိင္ငံေရာက္မွ ရင္းဂစ္တစ္ရာတန္ဖုန္းကေလးတစ္လုံး၀ယ္ထားတာ။<br />သုံးနွစ္ရွိျပီဒီဖုန္းစုတ္ကေလးကုိပဲ ကာဘာcover ျပန္လဲလုိက္ စုတ္သြားလုိက္ ျပန္လဲလုိက္နဲ႔<br />ဖုန္းစုတ္ကေလးတစ္လုံးကုိကုိင္ေနတာၾကာေပါ႔။ အေကာင္းစားဖုန္းေတြရွိပါတယ္<br />၀ယ္မယ္ဆုိ၀ယ္နုိင္ေပမယ္႔။ ဆက္သြယ္ေရးကရိယာပဲဆက္သြယ္လုိ႔ရေတာ္ျပီအလွအပမလုိ<br />အပ္ဖူးဆုိျပီးမ၀ယ္ျဖစ္ၾကပါဘူး။<br />အေကာင္းစားဖုန္းေတြကေတာ႔ ေထာင္ဂဏန္းထိရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ဒီနုိင္ငံမွာကတစ္ရာတန္<br />ဖုန္းကုိင္လုိ႔လည္းမည္သူမွအထင္းမေသးၾကသလုိ၊ေထာင္တန္ဖုန္းအမ်ိဳးအစားကုိကုိင္လုိ႔လည္း<br />မည္သူမွအမထင္မၾကီးၾကပါဘူး။ ကုိယ္႔အလုပ္ ကုိလုပ္၊ကုိယ္႔အစားကုိ စား၊ ကုိယ္႔ခရီးကုိသြား<br />ေနၾကသူေတြဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္ရယ္လုိ႔မရွိၾကပါဘူး။<br /><span style="font-weight: bold;">ဒါနဲ႔ကြ်န္မေတြးေနမိတာေလးက ကြ်န္မတုိ႔ေတြလူခ်င္းတူျပီး လူ႔အခြင္႔အေရး(Opportunity)</span><br /><span style="font-weight: bold;">မတူညီၾကတာေလးပါ</span>။ ဒီကေလးဟာလူ႔ခ်မ္းသာအသုိင္းအ၀န္းထဲကလားဆုိေတာ႔လည္း<br />လူ႔ခ်မ္းသာထဲကေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး။လူလတ္တန္းစားလက္လုပ္လက္စား၀န္ထမ္းကေလးပါပဲ။<br />ဒါေပမယ္႔ဒီနုိင္ငံမွာက ကေလးကလည္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕အခြင္႔အေရး၊လူၾကီးကလည္း လူၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕အခြင္႔အေရးရွိေနၾကတာပဲ။<br />ဒီလုိနဲ႔ကုိယ္႔ရပ္၀န္းကုိယ္႔နုိင္ငံဆီကနဲ႔မတူညီျခားနားေနတာေလးေတြကုိလမ္းေလွ်ာက္စဥ္းစား<br />ေနတုန္း။<br />ၾကြက္နဲ႔ေတာတုိးေတာ႔တာပဲ။ ၾကြက္ဆုိတာကြ်န္မတုိ႔ေရာက္ေနတဲ႔နုိင္ငံေလးမွာက ရဲကုိ<br />ေရႊျမန္မာတုိ႔စကား၀ွက္အေနနဲ႔သုံးနွဳန္းတာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ႔ပုလိပ္လုိ႔သုံးၾကျပန္တယ္။<br />ကြ်န္မလည္းေရာက္စကေတာ႔ ၾကြက္ဆုိတာဘာကုိေျပာတာလဲနားမလည္ဘူးေပါ႔။<br />ေနာက္ေတာ႔လည္းအသုံးအနွဳန္းေလးေတြနားလည္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ကြ်န္မတုိ႔ေရႊျမန္မာေတြရဲ႕<br />ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးျမင္႔ပုံေလးကုိလည္း စပ္မိလုိ႔ေျပာပါအုံးမယ္။<br />ဒီနုိင္ငံေလးမွာက အာရွနုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလာေရာက္လုပ္အလုပ္လုပ္ကုိင္<br />ၾကတာရွိပါတယ္။ ဘဂၤလား၊နီေပါ၊အင္ဒုိနီးရွား၊ဖစ္လပုိင္၊ကေမၺာဒီယား၊ဗီယနမ္၊ျမန္မာအဲဒီလုိနုိင္ငံအလုိက္အလုပ္<br />လာလုပ္ၾကတဲ႔ထဲမွာ ကြ်န္မတုိ႔ျမန္မာေတြကအခ်င္းခ်င္းကုိေရႊလုိ႔သုံးနွဳန္းၾကတယ္။<br />က်န္တဲ႔အာရွနုိင္ငံသားေတြကုိေတာ႔ ကြ်န္မတုိ႔ေရႊျမန္မာေတြကသူတုိ႔အေၾကာင္းေျပာခ်င္ရင္၊<br />အတင္းတုပ္မယ္ဆုိရင္ေပါ႔သူတုိ႔နာမ္မည္ေတြကုိတပ္မေျပာလုိၾကဘူး။<br />ဒီအခါဘယ္လုိသုံးလဲဆုိဘဂၤလားကုိ.. ဘကုန္း၊နီေပါကုိ..နၾကီး၊ဗီယနမ္ဆုိ..ဘလက္ခ်ိဳင္႔၊<br />သူတုိ႔နုိင္ငံေတြရဲ႕အစအကၡရာေလးေတြကုိအစြဲျပဳျပီးသုံးၾကပါတယ္။<br />စက္ရုံေတြမွာဆုိ အာရွနုိင္ငံေပါင္းစုံကလူမ်ိဳးစုေတြအမ်ားၾကီးေပါ႔။<br />ေျပာေနရင္းနဲ႔လမ္းေၾကာင္းေတြလြဲကုန္ျပီ။<br />အဟဲ…ခုနကၾကြက္ေတြရဲ႕အေၾကာင္းေလးကုိျပန္ဆက္ပါအုံးမယ္။<br />ကုိယ္႕အေတြးေလးနဲ႔ကုိလမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္းဆုိင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔ၾကြက္နွစ္ေကာင္ “တီတီ”ဆုိအခ်က္ေပးျပီး<br />ေဘးနားလာရပ္တယ္။<br />ကြ်န္မလည္းကုိယ္႔မွာပါလာတဲ႔သူတုိ႔နုိင္ငံမွာတရား၀င္ေနထုိင္ခြင္႔ဆုိတဲ႔ကဒ္ေလးကုိထုတ္<br />ျပလုိက္ပါတယ္။<br />နွစ္ေကာင္းသားဖင္တျပန္ေခါင္းတစ္ျပန္စစ္ ၾကည္႔ျပီး “အုိေက”လုိ႔ေျပာျပီးကဒ္ကေလးျပန္<br />ေပးပါတယ္။ ကုိယ႔္္ကုိအစစ္ခံရေပမယ္႔ သူ႕ေက်ာင္းေနသူ႕စာအံဆုိတာလုိ သူ႔တုိ႔ကုိ<br />ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာခဲ႔ရေသးတယ္။<br />ဒီလုိၾကဳံေတြ႔ေနရတာက တစ္ရံတစ္ခါတင္မဟုတ္ဖူး။ နိစၥဓူ၀ဆုိတာလုိ အလုပ္နွင္႔<br />police station နဲ႔ကကပ္ရပ္ေန႔တုိင္းလုိဒီမ်က္နွာျမင္ေတြ႔ေနရလည္းေတြ႔ရင္<br />စစ္ေဆးေနတာပဲ။<br />“ေၾသာ္ ရွင္တုိ႕ကရဲေတြကုိး” ဆုိတာလုိပဲ သူတုိ႔နုိင္ငံ သူတုိ႔လုပ္ရမဲ႔တာ၀န္မုိ႔ စစ္တာေဆးတာ<br />သူတုိ႔အလုပ္မုိ႔အျပစ္မဆုိခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ခက္တာက စစ္ကာေဆးကာနဲ႔တင္တစ္ခ်ိဳ႕ၾကြက္<br />စုတ္မ်ားကမျပီးနုိင္ဘူး ရစ္ေနတတ္ျပန္ေသးတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကဴတတ္တဲ႔ၾကြက္စုတ္နဲ႔ေတြ႔ရင္<br />ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္းတယ္၊မလုိအပ္တာေတြေလွ်ာက္ေမးေနတတ္ျပန္ေရာ။<br />ဒီလုိမ်ိဳးေတြၾကဳံေတြ႔လာရတဲ႔ခါ ကြ်န္မတစ္ခါတစ္ေလေတြးမိတယ္။ သမီးေတြကုိမ်က္စိ<br />ေအာက္ကအေပ်ာက္မခံနုိင္တဲ႔ကြ်န္မအေဖသာျမင္ရင္ “သမီးလာျပန္လုိက္ခဲ႔နဲ႔မ်ားေခၚေလ<br />မလား၊ ဒီအေကာင္ေတြကုိမ်ားဆြဲထုိးေလမလားရယ္”လုိ႔ေတြးလုိက္မိတယ္။<br />ကြ်န္မတုိ႕အေဖဟာ သမီးမိန္းကေလးေမြးထားခဲ႔ေပမယ္႔ ဖာသည္႔ဖာသာမေနခဲ႔ဘူး။<br />သမီးေတြကုိနည္းစနစ္က်က် ၀တ္တာစားတာအေနအထုိင္ကအစ အေမ႕ထက္အေဖကပုိျပီး<br />သင္ျပေပးခဲဲ႔သူ။ ကြ်န္မတုိ႔ေတြနယ္မွာၾကီးျပင္းခဲ႔ၾကသူေတြမုိ႔ အလုပ္နားရက္ ဟုိအိမ္ဒီအိမ္<br />လည္တာပါတ္တာ အေဖကလုံး၀မၾကိဳက္။<br />“မိန္ကေလးဆုိတာ ကုိယ္႕အိမ္ကၾကဴးရင္ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး” ဆုိျပီးစာအုပ္၊စာေပ<br />သူ႕အရြယ္နွင္႔သူဖတ္နုိင္ေအာင္၀ယ္ေပးခဲ႔တယ္။<br /><span style="font-weight: bold;">ဒါပေမယ္႔အေဖ႔မ်က္စိေအာက္က၊အေဖ႔ရိပ္ေအာက္မခြါခ်င္ေပမယ္႔လည္း၊ ထုိင္ေနလုိ႔မရ</span><br /><span style="font-weight: bold;">တဲ႔ေခတ္ၾကီးထဲမွာ ထရတယ္၊၊ ထလုိ႔မလုံေလာက္ျပန္ေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္ရျပန္တယ္။</span><br /><span style="font-weight: bold;">အဲသလုိနဲ႔ ေလွ်ာက္လာလုိက္တာရပ္ေ၀းေျမျခားေရာက္တဲ႔ထိပါပဲ။</span><br />ကြ်န္မတုိ႔ေတြ ဘ၀ကုိအဲဒီလုိ ေရၾကည္ရာျမက္နုရာေရလုိက္သင္႔ငါးလုိက္သင္႕ျဖတ္သန္းေန<br />ၾကရေပမယ္႔ က်ီးလန္႕စာစားျဖစ္ေနၾကရတယ္။<br />ဒါဟာဘာေၾကာင္႔လဲဆုိ ကြ်န္မတုိ႔နုိင္ငံဟာ ေရခံ၊ေျမခံေကာင္းပါလွ်က္ကယ္နွင္႔ အရိပ္အာ၀ါသ<br />ေကာင္းမရွိေတာ႔ ရွိတဲ႔အရပ္ဆီခရီးနွင္ၾကရတယ္ေပါ႔။<br />ေရႊအျမဳေတနုိ၀င္ဘာလထုတ္္မဂၢဇင္းမွာ ဆရာေနဇင္လတ္က သူျဖတ္သန္းခဲ႔တဲ႔ကာလ<br />တစ္ခုရဲ႕အေတြ႔အၾကဳံကုိသုတအျဖစ္ “အခ်ိန္တစ္ခုကုိ နားလည္ခံစားျခင္း”ဆုိျပီး ခ်ျပထားတာ<br />ေလးကုိဖတ္ခဲ႔ရပါတယ္။<br />ဆရာကဒီလုိေလးျပန္ဆုိထားျပန္တယ္..Quiet Revolutionဆုိတဲ႔ေခါင္းစဥ္နဲ႔ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္<br />မွာပါတဲ႔အာဏာရအိႏၵိယကြန္ဂရက္ပါတီမွ ရာဟူးရ္ ဂႏၵီရဲ႕ျပျပဳေျပာင္းလဲေရး အဆိုမိန္႔ေလး<br /><span style="font-weight: bold;">“ဆင္းရဲခ်မ္းသာ မညီမွ်မူ႕ထက္ အေရးပုိၾကီးတာက လူတုိင္းအခြင္႔အေရးရနုိင္ၾကဖုိ႔႔ပဲ”</span><br />တဲ႔ ဒီစကားေလးဟာမွတ္သားထုိက္တယ္လုိ႔ဆရာကခ်ျပထားတာေလးပါ။<br />ဆရာက ေနာက္ထပ္သူ႕ဆႏၵေလးကုိခ်ျပထားျပန္ပါေသးတယ္။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ကုိယ္ျဖတ္သန္းခဲ႔ရတဲ႔ကာလတစ္ခု၊နုဆဲ၊ပ်ိဳဆဲစိတ္ဓါတ္ခြန္အားၾကံ႕ခုိင္ဆဲမွာ ဘာမွလုပ္ခြင္႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မရွိတဲ႔ ကာလမ်ိဳးနဲ႔မ်ိဳးဆက္သစ္တုိ႔ေ၀းပါေစလုိ႔ဆႏၵျပဳလုိက္ရပါတယ္။ စင္ကာပူက ၀ါရင္႔ဂိုခ်ဳပ္ေထာင္မွတ္ခ်က္ျပဳသြားတာေလးဘေမာင္သတိျပဳလုိက္ရတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ျမန္မာနုိင္ငံဟာ အေျခအေနေကာင္းတစ္ခုကုိ ရလုိက္ရင္ ဆယ္နွစ္အတြင္းဖြံ႔ျဖိဳးလာျပီး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေနာက္ဆယ္နွစ္အတြင္း အာရွမွာအထင္ကရတုိးတက္လာတဲ႔နုိင္ငံတစ္ခုျဖစ္လာလိမ္႔မယ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သူေျပာတဲ႔စကားအတိအက်ေတာ႔မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီသေဘာပါတဲ႔စကားမ်ိဳးေျပာသြားတာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အားရွိစရာအေတာ္ေကာင္းပဲ။ ဘေမာင္တုိ႔အသက္အရြယ္မ်ိဳးဆက္ေတြမွာ အဲဒီလုိတုိးတက္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">နုိင္မူ႕ကုိျမင္ရဖုိ႔ အလွမ္းေ၀းခဲ႔ေပမယ္႔၊ဂုိခ်ဳပ္ေထာင္ၾကီးေျပာသလုိ ေနာင္အနွစ္ ၂၀မွာ<br />တုိးတက္တဲ႔နုိင္ငံၾကီးျဖစ္ဖုိ႔ ဥယ်ာဥ္မူးေတြၾကိဳးစားၾကလိမ္႔မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကံေကာင္းလုိ႔ ေနာင္ဘ၀ မကူးေသးရင္အဲဒီခ်ိန္မွာ ပီတိျဖာလုိက္ခ်င္ပါရဲ႕”</span><br />ဆရာ႔စာေလးကုိဖတ္ျပီးကြ်န္မအျမင္၊ကြ်န္မရူ႕ေဒါင္႔ကေနျပန္သုံးသပ္ၾကည္႔မိပါတယ္။<br />ျမန္မာနုိင္ငံဟာ အေျခအေနေကာင္းတစ္ခုကုိရလုိက္လုိ႔ ဆယ္စုနွစ္အတြင္း ဥယ်ာဥ္မူး<br />ၾကီးေတြေကာင္းလုိ႔ တုိးတက္ဖြံ႔ျဖိဳးလာခဲ႔မယ္ဆုိရင္ ေရခံ၊ေျမခံေကာင္းတဲ႔ေရႊျပည္ၾကီးမွာ<br />ကြ်န္မတုိ႔ေတြနုဆဲ၊ပ်ိဳဆဲ၊စိတ္ဓါတ္ခြန္အားၾကံ႕ခုိင္ဆဲအခ်ိန္မွာ ကာလတစ္ခုကုိပီတိျဖာျဖာနွင္႔<br />ျဖတ္သန္းလုိက္ခ်င္ပါဘိ။<br /><br /><br /><br />****************************************************************************<br />စာကုိး။ ။ဒီေန႔ေစာေစာစီးစီး ၾကြက္စုတ္မ်ားစစ္ခံထိလုိ႔ စိတ္ထဲမွာျဖစ္ေပၚလာတဲ႔အေတြးေလးနဲ႔ေရာ<br /> ေရးလုိက္ပါတယ္။ ဆရာေနဇင္လတ္၏သုတစာသားကုိ ကြ်န္မအျမင္ ကြ်န္မရူ႕ေဒါင္႔ကေန<br /> ခ်ျပထားတာျဖစ္လုိ႔ စာဖတ္သူနွင္႔အျမင္ခ်င္းမတူနုိင္ခဲ႔ရင္ျဖင္႔ ၀ႏာၱမိပါ။<br />***************************************************************************<br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-2914772959666055511?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-12174790835789267742010-06-16T01:00:00.000-07:002010-07-25T05:18:42.142-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TBiGlkkjSHI/AAAAAAAAAIk/yhmtfbxKia8/s1600/couple-bicycle.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TBiGlkkjSHI/AAAAAAAAAIk/yhmtfbxKia8/s320/couple-bicycle.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483280526353844338" border="0" /></a><br /><br />“ဘ၀ဆုိတာ အမွတ္တရမ်ားစြာနဲ႕စီခ်ယ္ထားခဲ႔ေလသလားနုငယ္ရယ္။”<br />ထုိသုိ႔တုိက္ဆုိင္မူ႔ေတြနွင္႔ၾကဳံလာတုိင္းတဖြဲ႔တႏြဲ႔ေျပာတတ္တဲ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ႕စကားသံတုိ႔<br />ျပန္ၾကားေယာင္လုိ႔ေနမိတယ္။<br />အတိတ္ဆီကအမွတ္တရေတြထဲမွာတစ္ခ်ိဳ႕ေသာအမွတ္တရတုိ႕သည္<br />ေမ႔ပစ္နုိင္သူေတြအတြက္ျပကၡဒိန္္ေဟာင္းတစ္ခုေလာက္ေတာင္အသုံးမ၀င္နုိင္ေတာ႔<br />ေပမယ္႔ေမ႔ပစ္လုိ႔မရနုိင္သူေတြအတြက္အတိတ္ဆီကတစ္ခ်ိဳ႕ေသာအမွတ္တရေလး<br />ေတြကအရိပ္ကေလးတစ္ခုလုိပါပဲ။ အတိတ္ဆုိတာ ပစၥဳန္ပၸာန္တုိ႔ရဲ႕ေျခရာလုိ႔ ကဗ်ာေတြက်ဴးရင္႔ခဲ႔ၾကသလုိ ထုိအတိတ္ကုိေျခရာေကာက္လုိ႔မရနုိင္ေတာ႔ေပမယ္႕အမွတ္တရအျဖစ္ေတာ႔ရွိေနခဲ႔ၾကတာပါပဲ။<br />အတိတ္ဆီကတစ္ခ်ိဳ႕အမွတ္တရေလးေတြက ၾကည္နူးစရာေကာင္းသလုိ။<br />တစ္ခ်ိဳ႕အမွတ္တရေလးေတြကလည္း ရယ္စရာဟာသေလးေတြရွိေနတတ္တယ္။<br />တစ္ခ်ိဳ႕ေသာအမွတ္တရေလးေတြကေတာ႔ ခါးသက္သက္နဲ႔အက်ည္းတန္လြန္းလွတယ္။<br />ထုိအထဲက ကိုယ္တုိင္ေခါင္းစဥ္တပ္လုိ႔ မရနုိင္ခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တရေလး ကြ်န္မဘ၀ထဲမွာ ရွိေနျဖစ္ခဲ႔တယ္။<br />ဒီေနေတာ႔တုိက္ဆုိင္မူ႕လုိ႔ပဲေျပာရမလား.. ေခတ္ေဟာင္းေတးသီခ်င္းေတြၾကိဴက္တဲ႔ အမ<br />အလုပ္ကျပန္ေရာက္တယ္ဆုိ..ခ်က္ျပဳတ္ေရမိုးခ်ိဳးး.ထမင္းစားေသာက္ျပီးတာနဲ႔ လြမ္းမုိးရဲ႕<br />“ခ်စ္ရက္ရွည္ရွည္အင္းလ်ားေျမ”သီခ်င္းကုိ အၾကိဳက္ဖြင္႔ျပီးျငိမ္႔ေနတာေပါ႔။ ကြ်န္မကေခတ္ေဟာင္းေတးသီခ်င္းေတြကုိ<br />တသီးတသန္႕ၾကီး နားမေထာင္ျဖစ္ေပမယ္႔ ဖြင္႔မဲ႕သူရွိရင္နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။<br />ဒါေပမယ္႔ ကြ်န္မက ရက္(ပ္)ပါသမား စိတ္လုိလက္ရေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ရက္(ပ္)ရက္ပါ<br />သီခ်င္းေတြကုိ နားေထာင္ရတာလည္း ၾကိဳက္နွစ္သက္သူ။<br />ဒါနဲ႔ လြမ္းမုိးရဲ႕ “ခ်စ္ရက္ရွည္ရွည္ အင္းလ်ားေျမ” ဆီက <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ေက်ာင္းဖြင္႔ခ်ိန္ စိန္ပန္းေတြလည္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">~~~~ေျမမွာက်ဲျပန္႔ေန ကံ႔ေကာ္ပန္းေတြနဲ႔အတူ သူနဲ႔ေတြ႔ရာနယ္ေျမ~~~~~တကၠသုိလ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သုိ႔မဟုတ္ ျမကြ်န္းသာ အင္းလ်ားကန္ေျမ”</span><br />ထုိသီခ်င္းသံနွင္႔အတူ ကြ်န္မလည္းေမ်ာပါသြားေတာ႔တယ္။သီခ်င္းနွင္႔အတူ အတိတ္ဆီက အမွတ္တရအရိပ္တုိ႕သည္္ကြ်န္မရင္ထဲသုိ႔တုိး၀င္နုိးစြေနေလေတာ႔တယ္။<br />သူနဲ႔ေတြ႔ရာနယ္ေျမ တကၠသိုလ္ေျမဆီက ကြ်န္မတိတ္တိတ္ေလးၾကိတ္ေၾကြေနခဲ႔ရဖူးတဲ႔သူ႕ကုိ<br />သတိရသြားမိတယ္။<br /><br /> ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥<br /><br />ကြ်န္မတုိ႔ေတြရဲ႕တကၠသိုလ္နယ္ေျမက မေကြးျမိဳ႕ေတာ္တကၠသုိလ္ အညာသူ၊အညာသား<br />၊ေက်းေတာသူ၊ေက်းေတာသားေတြအစုံအလင္နဲ႔နယ္စုံရပ္စုံကလာတက္ၾကတဲ႔<br />ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးေပါ႔။<br />ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ အစည္းကားဆုံးျမိဳ႕ေတာ္စာရင္းမ၀င္ျဖစ္ေပမယ္႔ မေကြးျမိဳ႕ေတာ္ဟာ<br />ေက်ာင္းရာသီဆုိ အလြန္စည္ကားတဲ႔ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ပါ။<br />စက္ဘီး၊ဆုိင္ကယ္ဆုိတာ ေရွာင္ရင္လုံး၀မလြတ္နုိင္ဘူး။ ေက်ာင္းေတြပိတ္ရင္ေတာ႔ျဖင္႔<br />တကၠသုိလ္နယ္ေျမက သစ္ရြက္တုိ႔ရဲ႕ေၾကြသံသဲ႔သဲ႔ကုိေတာင္ၾကားေနရတဲ႔ျမိဳ႕ေတာ္ေပါ႔။<br />(ယခုေတာ႔ စည္ကားေနျပီးလား မေျပာတတ္)။<br />ကြ်န္မတုိ႔နယ္ကေန မေကြးျမိဳ႕ဆီကားစီးရင္ အနည္းငယ္အလွမ္းေ၀းတာမုိ႔ ညေနေစာင္းမွ<br />ျမိဳ႕ထဲေရာက္တယ္။ တကၠသုိလ္အရိပ္ကုိ ခုိလွုံဖုိ႔ ကြ်န္မတုိ႕ေက်းေတာသူ၊ေက်းေတာသား<br />ခုနွစ္ေယာက္အဖြဲ႔ မေကြးျမိဳ႕ေတာ္ဆီခ်ီတက္ခဲ႔ၾကတဲ႔ထုိေန႕ေလးကုိလည္းမွတ္မိေနေသးတယ္။<br />ေက်းေတာသူ၊ေက်းေတာသားေတြပီပီ အေဆာင္ကုိ ၾကိဳတင္ ဘုိကင္ခ်ိတ္မထားရေလေတာ႔။<br />ျမိဳ႕ေပၚေရာက္တယ္ဆုိ အေဆာင္ကမရ ဒါနဲ႔ ခုနွစ္ေယာက္အဖြဲ႔မွာပါတဲ႔ေက်းေတာသား<br />သုံးေယာက္က လုံးခ်င္းအိမ္ငွားမယ္ဆုိျပီးထြက္သြားၾကေလရဲ႕။<br />ကြ်န္မတုိ႔ ေက်းေတာသူေလးေယာက္ကေတာ႔ ေမတၱာေဆာင္ေရွ႕မွာသူတုိ႔ျပန္အလာကုိ<br />ေစာင္႔ရင္းဖိနပ္ေလးေတြဖင္ခုထုိင္လုိ႔ မုိးစုပ္စုပ္ခ်ဳပ္သြားပါေလေရာ။<br />ဒီလုိနဲ႔ အေဆာင္ရွင္အေဒၚၾကီးက ကြ်န္မတုိ႔ေက်းေတာသူေလးေယာက္ကုိ သနား၍လား၊<br />သူတြက္ေျခကုိက္ေအာင္ပဲလားမေျပာတတ္ ေနရာစီစဥ္ေပးမယ္ဆုိျပီး ဇြတ္အတင္း<br />ေခၚေနေတာ႔ကြ်န္မတုိ႔လည္း မတတ္သာတဲ႔အဆုံး မုိးကခ်ဳပ္ေနျပီျဖစ္တာကတစ္ေၾကာင္း၊ အိမ္ရွာထြက္သြားတဲ႔ေက်းေတာသားသုံးေယာက္ကလည္းေပၚမလာေသး အေဆာင္ရွင္<br />အေဒၚၾကီး ခ်ေပးတဲ႔ေနရာေလးမွာပဲ ပါလာတဲ႔အထုပ္ေလးေတြကုိေနရာခ်ေနတုန္းမွာပင္<br />ဟုိသူကေက်ာ္သြားလုိက္၊ဒီလူကတက္နင္းသြားလုိက္နဲ႔ ကြ်န္္မလည္း အေဆာင္<br />ေနရာမရတာရယ္၊ ခရီးပန္းတာေတြပါေရာသြားျပီး ေဒါသတုိ႔ ငယ္ထိပ္ဆီအလိပ္လုိက္တက္<br />လာေတာ႔တယ္။ ကုိယ္႔အထုပ္ေလးကုိ စက္ကနဲျပန္ဆြဲယူရင္း အေဆာင္ရွင္အေဒၚၾကီးကုိ<br />ဟန္ေဆာင္ကာအျပံဳးစြက္လုိ႔ အန္တီရယ္ ဒီေနရာမွာေတာ႔မေနပါရေစနဲ႔လုိ႔စကားဆုိရင္း<br />အေဆာင္ေရွ႔လမ္းမဆီ ေစာေစာဆီကထုိင္ခဲ႔တဲ႔ေနရာေလးမွာပဲ ေက်းေတာသားသုံးေယာက္<br />ျပန္အလာကုိ ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနမိေတာ႔တယ္။<br />က်န္တဲ႔ေက်းေတာသူ သုံးေယာက္ကလည္း မ်က္လုံးေလးေတြကလယ္ကလယ္နဲ႔ ကြ်န္မေနာက္က<br />ပါလာၾကေလရဲ႕။<br />အေဆာင္ရွင္အေဒၚၾကီးေပးခဲ႔သည္႔ ေနရာက ေလွကားတက္ အေဆာင္ကုိၾကိဳတင္မစီစဥ္ထား<br />သည္႔ ကုိယ္႕ကုိပဲအျပစ္တင္ရေလမည္လား၊အေဆာင္ရွင္အေဒၚၾကီးကုိပဲ အျပစ္တင္ရေလမည္လား၊ အေတာ္နွင္႔ေပၚမလာေသးသည္႕ေက်းေတာသားသုံးေယာက္ကုိပဲ<br />အျပစ္တင္ရေလမည္လား ဘယ္သူ႔၊ဘယ္သူ႕ကုိအျပစ္တင္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ<br />ေက်းေတာသားသုံးေယာက္ဆုိက္ဆုိက္နွင္႔ေပၚလာတယ္။<br />သူတို႔မ်က္နွာေလးေတြကုိ လွမ္းၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ျပံဳးစစနွင္႔ “အိမ္ရလာခဲ႔ျပီ လုံးခ်င္းအိမ္ေတာ႔မရဘူး<br />အိမ္ရွင္နွင္႔အတူပဲေနရမွာ ဒါေပမယ္႔ ငါတုိ႔ကုိအေပၚထပ္တစ္ခု<br />လုံးငွားမယ္အိမ္ကအေတာ္က်ယ္တယ္နင္တုိ႔မိန္ကေလးေတြအတြက္အခန္းသီးသန္႔လည္း<br />ပါတယ္။ ငါတုိ႔ထက္အရင္ေရာက္ေနတဲ႔ ေရနံေခ်ာင္းသားေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရယ္..<br />ငါတုိ႔ရယ္ဆုိအားလုံးေပါင္းရွစ္ေယာက္ေနရမယ္။ေစ်းကအေဆာင္ေတြထက္တစ္ဆခြဲမ်ားတယ္။”<br />ထုိသုိ႔စကားဆုိရင္း ေက်းတားသားသုံးေယာက္က ဘယ္လုိလဲဆုိသည္႕မ်က္နွာေပးနွင္႔ေမးလာသည္႔မုိ႔<br />မဆုိင္းမတြန္႔ပင္ ကြ်န္မတုိ႔လည္းေခါင္းျငိမ္႔အတည္ျပဳခဲ႔ၾကရေလသည္။<br />တစ္ဆခြဲမက နွစ္ဆဆုိလည္းထုိအခ်ိန္မွာ စဥ္းစားေနဖုိ႔အခ်ိန္မရွိေတာ႔ျပီမုိ႔ သူတုိ႔ငွားထားတဲ႔အိမ္ဆီကုိ သုံးဘီးဆုိင္ကယ္ငွားလုိ႕ကြ်န္မတုိ႔ေရာက္သြားခဲ႔ၾကတယ္။<br />ထုိအိမ္ကိုေရာက္ေတာ႔ အေတာ္ပင္ေမွာင္ေနျပီ အရင္ေရာက္နွင္႔ေနသူေရနံေခ်ာင္းသားဆုိသူ<br />သူကကြ်န္မတုိ႔အထုပ္ေလးေတြကုိလာ၀ုိင္းကူသယ္ေပးေလသည္။<br />ထုိညကေတာ႔ တစ္ေနကုန္အေတာ္ကုိ ပင္ပန္းေနသည္မုိ႔ သူ႔ကုိပင္ေက်းဇူးစကားမေျပာနုိင္။<br />ညအေမွာင္မွာေရနံေခ်ာင္းသားဆုိသူ သူ႔ကုိ အသားမဲမဲနွင္႔အညာသားလုိ႔ပဲ ကြ်န္မကတြက္ဆ<br />ထားလုိက္သည္။<br /> ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥<br />မနက္လင္းေတာ႔ကြ်န္မတုိ႔အဖြဲ႔အတြက္သူက ေကာင္ညွင္းေပါင္းနွင္႔ လဖၻရည္၀ယ္ထား<br />ေပးသည္။ သူ၀ယ္ေပးထားသည္႔ ေကာက္ညွင္းေပါင္းနွင္႔လဖၻရည္ကုိ စားရင္းေသာက္ရင္း<br />အလုိက္သိတတ္တယ္မဆုိးဘူးဟု ကြ်န္မတုိ႔အခ်င္းခ်င္းတီးတုိးေျပာေနခ်ိန္မွာပင္<br />“အိပ္ယာကနုိးၾကျပီလား ညကခရီးအေတာ္ပင္ပန္းသြားၾကတယ္ထင္တယ္”ဟု<br />နုတ္ဆက္စကားဆုိရင္း အျပင္ကျပန္လာတဲ႔သူ႕ကုိၾကည္႔မိခ်ိန္မွာေတာ႔ ကြ်န္မသူ႕ကုိ<br />အားနာေနမိသည္။<br />ညဦးဆီက သူ႔ရဲ႕ရုပ္သြင္ကုိကြ်န္မေကာက္ခ်က္ခ်ထားသည္နွင္႔ တက္တက္စင္ေအာင္လြဲ<br />ေနခဲ႔သည္။<br />သူကကြ်န္မထင္သလုိအသားမဲမဲနွင္႔အညာသားမဟုတ္၊ အသားျဖဴျဖဴနွင္႔အညာသား<br />အရပ္ျမင္႔ျမင္႔၊မ်က္ခုံထူထူ၊နွာတံဆင္းဆင္းနွင္႔အေတာ္ၾကည္႔ေကာင္းသည္႕သူ။<br />ထုိေန႔မွာပင္ ကြ်န္မတုိ႔ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္မိတ္ေဆြဖြဲ႔ျဖစ္ခဲ႔ၾကသည္။<br />ကြ်န္မတုိ႔ယူထားသည္႔ဘာသာရပ္ ေမဂ်ာက သူနွင္႔အတူပဲမုိ႔ သူတက္သည္႔၀ုိင္းက်ဴရွင္မွာပင္<br />ကြ်န္မတုိ႔လုိက္တက္ျဖစ္ခဲ႔ၾကသည္။<br />ဘယ္သြားသြား၊ဘယ္လာလာကြ်န္မတုိ႔ေက်းေတာသူအဖြဲ႕နွင္႔ သူက အဖြဲ႔ညီသည္။<br />ထုိအဖြဲ႕မွာ ကြ်န္မကအမ်ားနွင္႔မတူ တစ္မူထူးသည္႔ေက်းေတာသူအားလုံးထဲမွာဆရာလုပ္လုိက္ရမွ<br />ေက်နပ္သူ ။ ထုိသုိ႔ဆရာလုပ္တတ္သူကြ်န္မကုိ သူငယ္ခ်င္းေတြကအျမင္ကတ္ပုဒ္မနွင္႔<br />တီရွယ္ဟုေခၚသည္ကုိပင္သူကလည္းကြ်န္မကုိ တီရွယ္ဟုသာေခၚခဲ႔သည္။<br />ကြ်န္မတုိ႔အဖြဲ႔မွာ အစအေနာက္သန္လြန္းသလုိ ရယ္စရာဟာသတုိ႔ကုိျဒပ္တူနာမ္တူက်ေအာင္<br />ေျပာတတ္သည္ကကြ်န္မ။ ထုိသုိ႔ရယ္စရာေျပာတဲ႔အခါသူကအျခားေသာေယာက်ာ္းေလးမ်ားက႔ဲဲသုိ႔<br />ဟားတုိက္ရယ္ေလ႔မရွိ သူမ်ားေတြခြက္ထုိးခြက္လန္ရယ္ေနခ်ိန္မွာသူကျပဳံးစိစိမွ်သာ။<br />ထုိအခါ ကြ်န္မကမေက်နပ္သည္႔ေလသံနွင္ဘာျဖစ္လုိ႔လုိက္မရယ္တာဟုေမးတတ္တဲ႔ခါ<br />“ တီရွယ္ကလည္း ရယ္ေနတယ္ေလ” ဟု ကြ်န္မရဲ႕အမူအယာကုိၾကည္႔ရင္း ထုိခါက်မွ<br />သေဘာက်စြါ တခိခိရယ္ေလသည္။ ထုိ႔ထက္မပုိခဲ႔သိမ္ေမြ႔လွသည္႔ သူရဲ႕အျပဳံးစိစိတုိ႕ကုိ<br />တိတ္တိတ္ေလးရင္ခုန္ခဲ႔ရသူကကြ်န္မ။<br />ၾကည္လင္ေတာက္ပလြန္းသည္႔ သူရဲ႕အညိဳေရာင္မ်က္၀န္းေလးေတြနွင္႔ဆုံလာတုိင္း<br />ကြ်န္မနွလုံးသားတုိ႔တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလးလွဳပ္ခတ္လုိ႔သြားရသည္။<br />တစ္ခ်က္..တစ္ခ်က္သူ႔အၾကည္႔တုိ႔နွင္႔ဆုံလာတုိင္း တုိက္ဆုိင္မူ႔လား သူရဲ႕ဂရုတစုိက္<br />အၾကည္႔လား ကြ်န္မမခြဲျခားတတ္ခဲ႔ေပမယ္႔ အညိဳေရာင္သူရဲ႕မ်က္၀န္းေလးေတြဟာ<br />ကြ်န္မရင္ခြင္ကုိေႏြးေထြးေစခဲ႔တာေတာ႔အမွန္ပင္။<br />တစ္ေန႔႔က်ဴရွင္ကအျပန္အစအေနာက္သန္လြန္းသည္႔ကြ်န္မကုိ က်ဴွရွင္ကေကာင္ေလး<br />တေယာက္နွင္႔သူလုိက္စေနခဲ႔သည္။ တစ္လမ္းလုံးစလာခဲ႕သည္႔သူ႕ကုိ ကြ်န္မစကား<br />တစ္ခြန္းမွမတုံ႕ျပနျ္ဖစ္ခဲ႔။<br />အိမ္ေရာက္ေတာ႔လည္း က်ဴရွင္ကထုိေကာင္းေလးနွင္႔ပင္ထပ္စေနျပန္သည္။<br />ကြ်န္မကုိ က်ဴရွင္ကထိုေကာင္ေလးၾကိတ္ေၾကြေနသည္။ခုိးခုိးၾကည္႔တာသူျမင္သည္ဟု<br />အထြန္႔တက္လာသည္႔သူ႔စကားတုိ႔ေၾကာင္႔ ကြ်န္မရဲ႕သည္းခံနုိင္းမူ႔အတုိင္းအတာတုိ႔သည္<br />လည္းအစြန္းဆုံးထိေရာက္သြားခဲ႔ေလသည္။<br />လက္ထဲကလြယ္အိတ္ကုိပစ္ေပါက္လုိက္ရင္း သူ႕ကုိအသံကုန္ျပန္ေအာ္မိေလသည္။<br />ထုိေန႔ကစလုိ႔သူနွင္႔ကြ်န္မတုိ႔စကားမေျပာျဖစ္ၾကေတာ႔ ကြ်န္မကုိသူအမ်ိဳးမ်ိဳးေတာင္းပန္ခဲ႔သည္<br />ကုိပင္ ကြ်န္မလက္မခံခဲ႔။ သူနွင္႔ေ၀းေ၀းမွာ ကြ်န္မအတတ္နုိင္းဆုံးေရွာင္ေနျဖစ္ခဲ႔သည္။<br />အရင္ကေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းခဲ႔ေသာ ကြ်န္မတုိ႔အဖြဲ႔မွာေလးမွာ အရင္လုိဆူညံဆူညံ<br />တစ္ေယာက္နွင္႔တစ္ေယာက္ေနာက္ေျပာင္က်ီစယ္သံတုိ႔လည္း တစ္ေျဖးေျဖးနွင္႔ဆိတ္သုန္း<br />လာခဲ႔တယ္။ ကြ်န္မတုိ႔နွစ္ဦးၾကား ရန္ပြဲေလးကုိ ရင္ၾကားေစ႔နုိင္ဖုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြေျဖာင္႔ဖ်<br />ခဲ႔ေပမယ္႔ကြ်န္မေခါင္းမာလြန္းသူပီပီ ျငင္းပယ္ခဲ႔သည္။<br /> <br /> ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥<br /><br />စာေမးပြဲေတြေျဖျပီးေနာက္ဆုံးရက္မွာေတာ႔ ကြ်န္မတုိ႔အဖြဲ႕ျမသလြန္ဘုရားကုိသြားမည္ဟု<br />ဆုံးျဖတ္ထားၾကသည္။ ဘုရားကုိစက္ဘီးနွင္႔ သြားမွာမုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနွင္႔သူေစာစီးစြါတုိင္ပင္<br />ထားပုံရသည္။ ဘုရားသြားဖုိ႔အဆင္သင္႕ျဖစ္ေနတဲ႔ကြ်န္မေရွ႕ကုိ စက္ဘီးေလးထုိးရပ္ရင္း<br />“တီရွယ္ဒီေန႔ေတာ႔ က်ေနာ္႔စက္ဘီးမွာစီးပါ။ ေတာင္းပန္တယ္ေနွာ္”<br />ဆုိသည္႔သူ႕ရဲ႕ျပံဳးစိစိ ၾကည္႔လဲ႔လဲ႔မ်က္၀န္းေလးေအာက္မွာ ကြ်န္မမာနေလးယုိင္လဲလုိ႔<br />သြားခဲ႔ရတယ္။<br />လူရွဳပ္ရွဳပ္၊ကားေတြရွဳပ္သည္႔လမ္းမေပၚ စက္ဘီးကုိကြ်န္မတစ္ေယာက္တည္းမနင္းရဲသူ<br />ယခုလုိ စက္ဘီး၊ဆုိင္ကယ္၊ကားေတြေျခခ်င္းလိမ္ရွဳပ္ေနသည္႔ မေကြးျမိဳ႕ေတာ္လုိေနရာမ်ိဳးမွာ<br />စက္ဘီးစီးရမွာေၾကာက္သူမုိ႔ ေက်ာင္းတက္လာခဲ႔သည္႔ကာလတစ္ေလွ်ာက္လုံးသူငယ္ခ်င္းေတြ<br />ရဲ႕ေနာက္ကသာတြယ္ကပ္လုိ႔လုိက္ခဲ႔သူ။<br />ထုိေန႔က ကြ်န္မျငင္းဆန္ဖုိ႔မၾကိဳးစားျ့ဖစ္ခဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕အတည္ျပဳခ်က္အတုိင္းသူ႕စက္ဘီး<br />ေလးမွာလုိက္ပါစီးျဖစ္ခဲ႔တယ္။<br />တစ္လမ္းလုံးစကားမေျပာပဲျငိမ္သက္ေနခဲ႔သည္႔ကြ်န္မကုိ “မနက္ဖန္တီရွယ္တုိ႔ျပန္မဲ႔အခ်ိန္<br />ကြ်န္ေတာ္လုိက္ပုိ႔လုိ႔ရမလား”<br />ဟုရုတ္တရက္ေမးလာခဲ႔သည္႔သူ႕အေမးကုိ သူ႔ေနာက္ေက်ာဆီကကြ်န္မေခါင္းျငိမ္႔မိလုိက္သလားမသိ။<br />နွစ္ေယာက္သားဘာစကားမွဆက္မေျပာျဖစ္ၾကေတာ႔ သူ႔ဆီကသက္ျပင္းရွိဳက္သံအခ်ိဳ႕ကလြဲလုိ႔<br />တစ္လမ္းလုံးတိတ္ဆိတ္ေနခဲ႕တယ္။<br />ကြ်န္မတုိ႔ျပန္တဲ႔ေန႔မွာေတာ႔ ကားဂိတ္ထိသူလုိက္ပုိ႔ေပးခဲ႔ပါတယ္။ ထုိေန႔မွာေတာ႔ကြ်န္မလက္ထဲကုိ သူစာေလးတစ္ေစာင္ထည္႔ေပးသြားခဲ႔ျပီး ကြ်န္မတုိ႔ျပန္သည္အထိေစာင္႔မေနေတာ႔ပဲ စက္ဘီးကုိနင္းကာခ်ာကနဲလွည္႔ထြက္သြားေတာ႔တယ္။<br />ကြ်န္မတုိ႔နယ္ဆီ့ျပန္မဲ႔ အိမ္အျပန္ကားေပၚမွာပဲ သူေပးခဲ႔သည္႔စာေလးကုိေဖာက္ဖတ္ၾကည္႔ျဖစ္ခဲ႔တယ္။<br />“ တီရွယ္ ကြ်န္ေတာ္႔ကုိခြင္႔လြတ္ပါလုိ႔ပဲ အရင္ဦးဆုံးေတာင္းပန္ပါရေစ။<br />ကြ်န္ေတာ္ေနာက္နွစ္ေက်ာင္းဆက္မတက္ျဖစ္ေတာ႔ဘူး။ တီရွယ္တုိ႔ကုိေျပာျပဖုိ႔ၾကိဳးစားခဲ႔<br />ေပမယ္႔ေျပာမထြက္ခဲ႔ဘူး။ ျပီးေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ရင္ထဲမွာတစ္ခါမွ တည္ရွိမေနခဲ႔ဘူးတဲ႔ ခံစားမူ႔<br />မ်ိဳးနဲ႔တီရွယ္ရွိေနခဲ႔တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဒီစကားေတြကုိ မေျပာျဖစ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားခဲ႔ပါေသးတယ္။<br />ဒါေပမယ္႔ ကြ်န္ေတာ႔ရင္ထဲကခံစားမူ႔ကုိ တီရွယ္သိသြားေစခ်င္တယ္” ကြ်န္မျပီးဆုံးေအာင္ပင္မဖတ္နုိင္ဲစာရြက္ကေလးကုိကပ်ာကယာျပန္ေခါက္ရင္း ကားစတင္<br />ထြက္ခြါခ်ိန္ပဲရွိေသးသည္မုိ႔ကားဂိတ္ဆီသူရွိမေနေတာ႔မွန္းသိရက္နဲ႔ ကားျပတင္းကေနေတြ႔<br />လုိေတြ႔ညားသူ႕ကုိရွာေနမိခဲ႔တယ္။<br />ဒါေပမယ္႔သူရိွမေနေတာ႔သည္ကုိ ရွာေဖြမိေနသည္ကကြ်န္မ။<br />ခြဲခြါျခင္းမွာလက္ျပနုတ္ဆက္လုိ႔က်န္ေနခဲ႔ရသူမျဖစ္ခ်င္ဘူးတဲ႔ေလ။<br />ဒါေၾကာင္႔ကြ်န္မတုိ႔ကားထြက္သြားသည္ထိေစာင္႔မေနပဲ သူလွည္႔ျပန္သြားခဲ႔သည္။<br />သူ႕ရင္ထဲကခံစားမူ႔ေတြကုိ ကြ်န္မကုိသိသြားေစခ်င္သည္တဲ႔။<br />သူနွင္႔ပါတ္သတ္ျပီး ကြ်န္မရင္ညြန္႔ဆီက ပူေႏြးလွိဳက္ဖုိလုိ႔တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလး<br />လွဳပ္ခပ္လုိ႔သြားခဲ႔ရတဲ႔ရင္ခုန္သံေတြကုိေတာ႔ တစ္စြန္းတစ္စေလးမွနားေထာင္မေပးခဲ႔။<br />ကြ်န္မအတြက္အမွတ္တရဆုိတာ ခုလုိတုိက္ဆုိင္မူ႕ေတြနွင္႔ၾကဳံလာတုိင္း သတိရလုိ႕<br />လြမ္းေနမိရုံမွတပါးေစာဒကတက္စရာမရွိေတာ႔။<br /><br /><br />ေမတၱာအားျဖင္႔<br />ခုိင္နုငယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1115025105387789061-1217479083578926774?l=khaingnunge.blogspot.com' alt='' /></div>ခုိင္နုငယ္http://www.blogger.com/profile/17227688156298407096noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1115025105387789061.post-88408301025111305632010-06-15T00:17:00.001-07:002010-08-13T04:45:01.204-07:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TBcpKkurKJI/AAAAAAAAAH0/dNFvS17T6B8/s1600/family-meal-time1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oJaPP2FlrT8/TBcpKkurKJI/AAAAAAAAAH0/dNFvS17T6B8/s320/family-meal-time1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482896332981741714" border="0" /></a><br /><br /><br />ဒီမိသားစု ထမင္း၀ုိင္းေလးနွင္႔ တစ္ေန႔တစ္ရက္ တစ္လမွသည္ သကၠရာဇ္ေတြ တစ္ဆစ္ျပီးတစ္ဆစ္ခ်ိဳးလုိ႔ေ၀းကြာေနခဲ႔သည္မွာ သုံးနွစ္စြန္းစြန္း ပင္ရွိခဲ႔ပါသည္။ ဘုတ္ဆုံတုိ႔လည္း ၀ါသနာ ဗီဇအတုိင္း အလုပ္ကေလး အနည္းငယ္ ေအးေဆးရွင္းသည္နွင္႔ အျငိမ္ေနေလ႔မရွိ အြန္လုိင္းေပၚတက္ဟုိစာဖတ္၊ဒီစာဖတ္ဟုိေနရာေရာက္ဒီေနရာေရာက ေလွ်ာက္သြားတတ္သည္။<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div>လြန္ခဲ႔သည္႔ တပတ္က first 11မွာ ဖတ္ခဲ႔ ရသည္႔ “ျပန္လာေစခ်င္သည္” ဆုိသည္႕ ေဆာင္းပါးေလးကုိ ဖတ္ျပီး ကတည္းက ရင္ထဲနင္႕ကနဲ ဟာကနဲ ေနေအာင္ စာေရးသူနွင္႔ ထပ္တူမက် နုိင္ခဲ႔ေသာ္လည္း ေလ်ာ႔မသြား နုိင္ ေသာရင္တြင္း ခံစားမူ႔အခ်ိဳ႕နွင္႕ရင္ဘတ္ထဲတစ္ခုခုလွစ္ဟာေနသလုိ ခံစားေနရသည္မွာ အမွန္တကယ္ပင္။<br /><br /><div style="text-align: justify;">ျမန္မာျပည္မွာက်န္ရစ္ေနခဲ႔ၾကသည္႔ မိသားစု၊ ေမာင္နွမေတြ၊ေဆြမ်ိဳးေတြကလည္း ဘုတ္ဆုံတုိ႔လုိ ရပ္ေ၀းေျမျခား တုိင္းတပါးမွာ ေရၾကည္ရာ ျမက္နုရာ လူေနမူ႕ ဘ၀အတြက္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရုန္းကန္လွဳပ္ရွား ေနရတဲ႔ သူတုိ႔သားသမီး၊ညီအကုိေမာင္နွမ၊ဇနီးမယား ခင္ပြန္းသည္တုိ႕ကုိ ျပန္လာေစခ်င္ၾကသလုိ မတတ္သာလုိ႔႔ ဗုဒၶသာ သနာ႔အရိပ္၊ မိဘေအးရိပ္၊ညီကုိေမာင္နွမအရိပ္၊ ရပ္ေဆြရပ္မ်ိဳးတုိ႕နွင္႕ခြဲခြါေနၾကရသည္႔ ဘုတ္ဆုံတုိ႔ သည္လည္း မည္မွ်ပင္ တုိးတက္ထြန္းကား ေခတ္မွီစည္ကား ေနေသာနုိင္ငံ ျဖစ္ေနပါေစ တစ္မိနစ္၊ တစ္စကၠန္႕ မွ်မၾကည္ ေမြ႔ မေပ်ာ္နုိင္ပါ။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">အေမ႔ရြာ အေမ႔အိမ္က မိသားစု ထမင္း၀ုိင္းေလးကုိ အလုပ္ကေန အိမ္ျပန္ခ်ိန္တုိင္း တမ္းတလြမ္းဆြတ္ေနရသလုိ<br />ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ကုိ ဟင္းလုပ္လုိ႔ တစ္သြယ္ အဆာခံထမင္း အျဖစ္တသြယ္ စားခဲ႔ရသည္႔ ေန႔ေတြမွာဆုိ မ်က္ရည္ ္ၾကည္တုိ႔ မ်က္၀န္းမွာတြဲခုိလာသည္ထိ သတိရမိေနတတ္သည္။(၀ယ္စားလုိ႔ရနုိင္ပါသည္ ကုိယ္႔တစ္ေန႔လုပ္အားခ ပ်မ္းမွ် သုံးပုံ ပုံ တစ္ပုံထဲက ၀ယ္စား၍ ရနုိင္ေသာ္လည္း ၀ယ္မစားျဖစ္) ဒီလအိမ္ကုိ ပုိ႔မည္႔ေငြသည္ ျပီးခဲ႔သည္႔ လကထက္မပုိနုိင္ခဲ႔ရင္ေတာင္ ေလ်ာ႔မသြားေအာင္ ခ်ိဳ႕ျခံ ေခြ်တာသုံး စြဲခဲ႔ရသလုိ ကုိယ္ေရာက္ေနတဲ႔ ရပ္၀န္းက ကုိယ့္အၾကိဳက္ ရာသီစာနွင္႔ မကုိက္ညီေသာေၾကာင္႔ ၀ယ္မစားျဖစ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">မိသားစု ထမင္း၀ုိင္းတြင္ ဟင္းတစ္ခြက္ကုိ မိသားစုနွင္႔ လက္ေရ တျပင္တည္း သူတစ္ဇြနး္ ငါတစ္ဇြန္း</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">လက္စုံ ညီ စားခဲ႔ရေသာ ေန႔တုိ႔သည္ ဘ၀၏ ရသအနွစ္သာရ တန္ဖုိးျဖတ္လုိ႔ မရနုိင္ေသာေန႕စြဲေတြပါ။</span><br /><br />ဒါဆုိ ဘာေၾကာင့္ ရြက္လြင္႔ေန ၾ ကသနည္း ေမးစရာ ေမးခြန္းေတြ ရွိလာနုိင္သလုိိ ေျဖစရာ အေျဖတုိ႔ သည္လည္း တသီ တတန္းပင္ရွိေနပါသည္။<span style="font-weight: bold;"> သုိ႕ေသာ္ ေျဖစရာ အေျဖတုိ႕သည္ အံ၀င္ခြင္က် မရွိလွ ၊ စကားတုိ႔သည္ စကားလုံး အျဖစ္သာ ေဖာင္းဖြလုိ႔</span> <span style="font-weight: bold;">က်န္ေနခဲ႔ရသည္သာ အဖတ္တင္သည္။</span> ဘုတ္ဆုံတုိ႔ေတြ မိသားစု ထမင္း ၀ုိင္းအတြက္ မီးဖုိေခ်ာင္ထဲက အေမ ဒီေန႔ ဟင္းတစ္ခြက္ခ်က္လုိ႕ နက္ဖန္ ဟင္းနွစ္ခြက္ မခ်က္နုိင္ခဲ႔ရင္ေန ဒီေန႔ ငပိရည္ဆုိ နက္ဖန္ဆီျပန ္ ဟင္းေလးေတာ႔ အေမ စိတ္မညစ္ေအာင္ ျဖည္႔ဆည္းေပးခ်င္ သလုိ ေခတ္နွင္႔အညီ သူတုိ႔ေတြ ဒီေန႔ အက်ီၤတစ္စုံလဲနုိင္ရင္ ကုိယ္လည္း အက်ီၤတစ္စုံ လဲနုိင္ေအာင္ လူ႕ဘုံ အလယ္တင္႔တယ္ ေအာင္ ရြက္လြင္႔ေနၾကရသည္။<br /><br />ဘုတ္ဆုံတုိ႔ မိသားစုကေလးမွာ မိသားစု၀င္ မနည္းလြန္းေသာ္လည္း မမ်ားလွပါ သုိ႕ေသာ္မိသားစု စုံညီ ထမင္း ၀ုိင္းဆုိတာ အေရအတြက္နွင္႕ လက္ခ်ိဳးေရတြက္လုိ႔ရေအာင္ နည္းလြန္းလွသည္။ ဘုတ္ဆုံတုိ႔ေတြ ပညာရွာ သည္႔ အရြယ္ တကၠသိုလ္ နယ္ေျမဆုိတာ အေမ႔အိမ္နွင္႔ ေ၀းလြန္လွသည္မုိ႔ လရွည္ရက္မ်ားခြဲခြါေနကာ ျမိဳ႕ေပၚ အဖြား အိမ္ကေန ေက်ာင္းတက္ရသည္ ေက်ာင္း ရက္ရွည္ပိတ္လွ်င္ အိမ္ျပန္လာသည္႔ သားသမီးတုိ႔ကုိ အေမဟင္း ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ေလး ခ်က္ေကြ်းခ်င္ရွာသည္ အိမ္နား၀န္က်င္က ကေလးေတြ မုန္႔ပဲ သရည္စာေကြ်းလုိ႔ သားသမီးေတြ အတြက္ ငရဲမေၾကာက္ ၾကက္ပစ္ (ၾကက္သတ္္)ခုိင္းရွာသည္။ မိသားစုထမင္း၀ုိင္းေလးကုိ စုိေျပ ေအာင္ လက္ျဖစ္ပစၥည္းတုိ႕ျဖင္႔႔ဖန္တီးရွာသည္။<br /><br />ထမင္း၀ုိင္းေလးတြင္ သားသမီးေတြ ပန္ကန္ထဲ ဟင္းဆယ္ကာထည္႔လုိ႕ အားပါးတရ စားေနၾကသည္႔ သားသမီး ေတြကုိ ၾကည္႔ကာ ပိတီအျပံဳးနွင့္ ထမင္းေမ႔ ဟင္းေမ႕ အေမ႔မွာ ျပဳံးေပ်ာ္ၾကည္နူး မဆုံး ျဖစ္ေန ရွာတတ္သည္။<br />ေက်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင္႔လုိ႕ အထုပ္ျပင္ရင္ အေဖနွင့္ အေမတုိ႔ ေတာသူေတာင္သားေတြပီပီ သားသမီးေတြ အေပၚ ခ်စ္သည္႔အခ်စ္ကုိ ဖြဲ႕ကာႏြဲ႕ကာမေျပာတတ္<br /><br /><span style="font-weight: bold;"> “ျပန္မလာရင္ အေကာင္းသားကြယ္ ခုေတာ႔ အစကေနျပန္လြမ္းရျပီ”</span><br /><br />ဒီလုိစကားဆုိေလ႔ရွိတယ္။ ခုလုိရပ္ေ၀းေျမျခား နုိင္ငံျခားရယ္လုိ႔ ထြက္လာေတာ႔ ေလဆိပ္မွာ အေမေျပာရွာတယ္<br /><br /><span style="font-weight: bold;">“ဘယ္ဘ၀က ၀ဋ္ေၾကြးရယ္ေၾကာင္႔ သားသမီးေတြနွင့္ အတူမေနရသည္ မသိ</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">အရင္ဘ၀ေဟာင္းက ငါ ဘယ္ေလာက္မ်ား</span> <span style="font-weight: bold;">သူမ်ား အသုိက္အျမဳံေလးေတြ ဖ်က္စီးခဲ႔တယ္မသိ ပါဘူး ”</span> <span style="font-weight: bold;">ေလာကဓံကုိ အစြဲျပဳလုိ႔ ကံၾကမၼာကုိ အေမအျပစ္ဖုိ႔ေလတယ္။</span><br /></div><br />**************<br /><br />တစ္ေန႕ကေတာ႔ ျမန္မာျပည္က ေရာက္လာၾကျပန္တာ တစ္သုတ္ၾကီးပါပဲ သူတုိ႔ေတြကုိ ၾကည္႔ရသည္မွာ ေရပင္ ၀၀လင္လင္ ေရခ်ိဳးခဲ႔ရပုံမေပၚ ေႏြရာသီရဲ႕သရုပ္ျပ မိတ္ေတြတုိ႔လုိ႔ တြဲေလာင္းနွင္႕ ေလယာဥ္ စီးခဲ႔ရသည္႔ အခ်ိန္ ေၾကာင္႔ပဲ ႏြမ္းလ်ေနသည္လား သူတုိ႔ျဖတ္သန္းရမည္႔ ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂါတ္တုိ႔ အတြက္ပဲေတြးပူေနၾက သလား မသိ သူတုိ႔ကုိ ၾကည္႔ရသည္မွာ ညွင္းညွင္းသုိးသုိး ႏြမ္းလ်လ်နွင္႔ ျမင္ရသည္မွာ ရင္မခ်ိစရာပါ။ ဒါနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးမယ္ ဆိုျပီး အမတစ္ေယာက္ကဆုိေတာ႔ ဘုတ္ဆုံလည္း စာရြက္ေလးကုိင္လုိ႕ ေမာင္ဘယ္သူ မဘယ္သူ အိမ္ေထာင္ရွိ ၊မရွိ ပညာအရည္အခ်င္း ဘယ္အတန္းထိ ေရာက္လဲ ဒါေတြပါေမးရတယ္ ေရာက္လာၾကသူေတြ ထဲမွာ ငါးတန္း၊ ေျခာက္တန္း ပညာအရည္အခ်င္း အသီးသီးေလးေတြနဲ႔ အထက္ကုိ မေရာက္ၾက။<br /><br />အင္တာဗ်ဴးျပီးတယ္ဆုိ သြားရမဲ႔အလုပ္လစာ၊ေနရာစရာ၊စားစရာဒါေလးေတြ သိရွိလက္ခံထားျပီျဖစ္ေၾကာင္းsign (လက္မွတ္)ထုိးရပါတယ္။“အဲဒီမွာစေတြ႔တာပဲ”ဆုိတဲ႔ သုံးသုံးေနတဲ႔ စကားစုေလး ခုနွစ္လုံးနဲ႔ စတင္ေတြ႔ေတာ႔တာ ပဲ ကဲလက္မွတ္ ထိုးမယ္ဆုိေတာ့ ကုိယ့္လက္မွတ္ကုိေတာင္ မထုိးတတ္တဲ႔ သူကပါေသးတယ္။ သူတုိ႔ေတြ ြေအလား၊ ဘီလား မကြဲျပား ေက်ာင္းသင္ခန္းစာ ျပီးဆုံးေအာင္ သင္နုိင္ခြင္႔ မရွိေပမယ္႔ ဘ၀သင္ခန္းစာေတာ႔ မသင္ ယူခ်င္လည္း သင္ယူရေပေတာ႔မည္ လက္မခံခ်င္ေသာ္လည္း လက္ခံရေပေတာ႔မည္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">“မိသားစုဆုိတာ တစ္ေယာက္ေရွ႔ ေရာက္ဖို႔ တစ္ေယာက္ ေနာက္ဆုတ္ရတယ္ သစ္ကိုင္း တစ္က